เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 6
สีหน้าและแววตาเหมือนจับผิดของดนัยทำให้เปรียวอึดอัด เสทักตามมารยาท
“ทำไมคุณปลัดไม่ขึ้นไปข้างบนล่ะคะ ชาวบ้านเพิ่งจะตักบาตรเสร็จ พระท่านก็จะเริ่มฉัน”
ดนัยไม่ชอบใจท่าทีไม่รู้ร้อนของเปรียว โพล่งอย่างเหลืออด “ผมยังไม่รู้แน่ว่าจะทำบุญหรือทำบาป ตราบใดที่ผมยังไม่รู้ว่าคนที่ปล้นขบวนขันหมากแล้วฉีกหน้าผมจนไม่มีชิ้นดีเป็นใคร! เปรียวรู้ใช่ไหมว่ามันเป็นใคร”
น้ำเสียงดุดันของดนัยทำให้เปรียวสะดุ้ง ท่าทีพิรุธจนเขาเริ่มเอะใจ
“เปรียวรู้แต่พยายามปกป้องคนคนนั้นไว้เพราะกลัวจะเจอข้อหาหนัก”
เปรียวชักฉุน ตอกกลับแต่ดันแทงใจปลัดหนุ่ม
“ไม่ใช่ปิดบังหรอกค่ะ...แต่การหาตัวคนร้ายต้องขึ้นกับข้อสงสัยของตำรวจกับหลักฐานที่ตำรวจหาได้ ฉันไม่กล้าสงสัยว่าใครจะเป็นโจรหรอกค่ะเพราะโจรหน้าตาดีมีฐานะเป็นที่เคารพนับถือหรือคนใกล้ตัวเราก็อาจจะเป็นโจรได้”
ดนัยฟังแล้วผงะ เปรียวมองมาด้วยความแปลกใจแต่ไม่ติดใจสงสัย...ไม่รู้เลยว่าปลัดหนุ่มต้องร้อนรุ่มแค่ไหนเพราะเธอพูดราวกับว่ารู้เท่าทันเรื่องทั้งหมด!
ooooooo
สีดาประสาทเสียมากเมื่อรู้เรื่องเปรียวไม่ยอมรับดนัยเป็นสามีเพราะยังไม่มีพิธีสงฆ์ พาลพาโลทุกอย่างในร้านเสริมสวยจนเหล่สาวใช้คนสนิทอดคิดไม่ได้ว่าเจ้านายสาวฮึดฮัดเพราะอิจฉาเปรียว
“เครียดเพราะเห็นสร้อยคอ แหวน กำไลที่คุณภุชงค์ใช้เป็นสินสอดนังเปรียวเหรอคะ”
เมียเก็บคนสวยของเสี่ยภุชงค์ส่ายหน้า “ไม่ใช่เรื่องนั้น”
“ไม่ใช่เรื่องทองแล้วเป็นเรื่องอะไรคะ”
สีดาถอนใจหน่ายๆ โพล่งเสียงเครียด “เรื่องนังเปรียวน่ะสิ...นังเปรียวแต่งงานกับคุณปลัดดนัย ฉันก็นึกว่ามันพ้นทางฉันกับคุณหินไปแล้ว แต่ที่ไหนได้พอขบวนขันหมากถูกปล้น ชาวบ้านกลับตีความว่ายังไม่ได้แต่งเพราะยังไม่มีพิธีทางสงฆ์ ฉันก็เลยหนักอกเพราะนังเปรียวมันยังคาอยู่นี่ไง”
“ก็คงจะไม่ใช่คุณสีดาคนเดียวที่หนักอกเรื่องนังเปรียว”
คำพูดของเหล่ทำให้สีดานิ่วหน้า สาวใช้คนสนิทได้ใจ เฉลยอย่างคนสู่รู้
“นังน้ำหวานกับนังน้ำแข็งคู่แข่งทางธุรกิจของคุณสีดายังไงล่ะคะ เชื่อเถอะค่ะว่าตอนนี้นังน้ำหวานกับนังน้ำแข็ง มันคงจะเดินไปเดินมาเหมือนคุณสีดากำลังเดินไปเครียดไปเรื่องนังเปรียว”
น้ำหวานไม่ได้กลุ้มใจเรื่องหิน มัวครุ่นคิดเรื่องขบวนขันหมากของดนัยถูกปล้น น้ำแข็งมองมาด้วยความเป็นห่วง ปลอบและเตือนสติให้สนใจเรื่องสำคัญกว่า
