เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 6
“ผมจะให้คนของผมหาสินสอดให้พบ ส่วนคุณปลัด ...เป็นเรื่องของคุณปลัดที่จะตัดสินใจ...เรื่องนังเปรียว!”
ดนัยรู้ดีว่าเสี่ยภุชงค์ต้องการอะไรรีบไปบ้านเปรียววันเดียวกันเพื่อทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของเปรียว สาวห้าวประจำคณะลำตัดอ้าปากค้างก่อนแย้งเสียงเข้ม
“ยังไม่มีงานแต่งงานจะถือว่าคุณปลัดเป็นเจ้าของฉันได้ยังไง”
แก้วเห็นท่าไม่ดีพยายามไกล่เกลี่ย “คืออย่างนี้ค่ะคุณปลัด...เปรียวเห็นว่าขบวนขันหมากยังมาไม่ถึง สินสอดทองหมั้นยังไม่ได้รับ พิธีการต่างๆก็ยังไม่ได้เริ่ม เราต้องนิมนต์พระท่านให้ไปฉันเพลที่วัดเพราะเสียฤกษ์แล้ว ขอให้คุณปลัดใจเย็นๆนะคะ”
ดนัยไม่พอใจเพราะพอเดาคำตอบเปรียวกับแก้วได้ แต่ไม่ทันถามให้แน่ใจเปรียวก็ตัดบท
“ฉันว่าตอนนี้คุณปลัดหาสินสอดให้พบก่อนดีกว่าค่ะ สินสอดเพิ่งตกลงไปไม่นานคงยังไม่เคลื่อนไปไหนไกล”
แก้วสนับสนุนลูกสาวทันที “ใช่ค่ะคุณปลัด...หาสินสอดให้พบ เรื่องแต่งงานน่ะแต่งเมื่อไหร่ก็ได้ แม่พร้อมจะรับคุณปลัดเป็นเขย แต่งคราวหน้าไม่ต้องยกขบวนให้เอิกเกริก เอาสินสอดมากองแล้วแต่งเลย...ดีไหมคะ”
สองแม่ลูกช่วยกันกล่อมเต็มที่ ดนัยต้องข่มอารมณ์ก่อนทิ้งท้ายเสียงเข้ม
“ผมจะหาตัวโจรที่ปล้นขบวนขันหมากด้วย!”
ooooooo
ระหว่างที่ดนัยควานหาโจรปล้นขันหมาก เสี่ยภุชงค์ก็ส่งสมุนไปตามหาทองคำแท่งที่หายไปจนเจอว่ามีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเก็บได้ สมุนเอกเสี่ยภุชงค์ไม่รอช้าฆ่าพวกชาวบ้านแล้วชิงทองคืนทั้งหมด!
สีดาตาโตเมื่อเห็นทองคำแท่งจำนวนมากที่สมุนเสี่ยภุชงค์เอาคืนมาได้ จะเอื้อมไปจับแต่เสี่ยภุชงค์คว้ามาถือไว้เองแล้วนำเก็บตู้นิรภัย เมียเก็บคนสวยหงุดหงิดมากอดบ่นไม่ได้
“คุณภุชงค์...ฉันไม่เข้าใจเลย คุณเอาทองออกมาจากเซฟเอามาเป็นสินสอดนังเปรียว แล้วถ้าขบวนขันหมากไม่ถูกปล้นทองพวกนี้ก็ตกเป็นของนังเปรียวสิคะ เท่ากับคุณเสียทองไปโดยไม่ได้อะไร”
“ใครบอกว่าฉันจะยอมเสียทอง ถ้าขบวนขันหมากไม่ถูกปล้นคืนนี้ฉันจะส่งคนไปปล้นบ้านเจ้าสาว”
“งั้นคุณปลัดดนัยก็แค่...”
“แค่ยืมไปประกอบฉาก...ทำให้ดูดีแค่นั้นเอง แต่ถึงจะมีเหตุปล้นขบวนขันหมากเราก็ได้ของคืน เพียงแต่แผนของฉันมันผิดพลาดไปเพราะ...โจร!”
เปรียวคิดไม่ตกเรื่องดนัย มั่นใจว่าปลัดหนุ่มคงไม่จบเรื่องแต่งงานง่ายๆ หินแอบว่ายน้ำมาหาที่ท่าน้ำเหมือนเคย เห็นสีหน้าเปรียวเศร้าๆเลยอดแซวไม่ได้
“อยากมาดูหน้าคนผิดหวังไม่ได้เป็นคุณนายคุณปลัด”
“นายใช่ไหมปล้นขบวนขันหมาก ต้องเป็นฝีมือนายแน่ นายไม่ต้องการให้ฉันแต่งงานกับคุณปลัดดนัย”
