เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 6
ดนัยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ หมวดรำพึงที่มาฟังการเจรจาด้วยเหยียดยิ้มหยัน แกล้งพูดยั่ว
“อย่าคิดนานนะครับคุณปลัด คุณภุชงค์เป็นคนใจร้อน”
“ผมต้องใจเย็น...เพราะหน้าที่การงานของผมมีราคา ถ้าจะขายผมต้องขายแล้วคุ้ม!”
พูดพลางสบตาท้าทาย หมวดรำพึงผงะ ส่วนเสี่ยภุชงค์ได้แต่สังเกตการณ์เงียบๆ ทึ่งปนแปลกใจไม่น้อยที่คนตรงๆยอมหักแต่ไม่ยอมงออย่างปลัดหนุ่มจะมีความคิดเช่นนี้
และเพื่อพิสูจน์ความคิดตัวเองเสี่ยภุชงค์เลยส่งสีดาไปปรนนิบัติปลัดหนุ่มในคืนเดียวกัน เมียเก็บคนสวยแอบสะเดาะประตูเข้าบ้านพัก เมื่อดนัยเปิดมาเจอก็อึ้งมากแต่อึดใจเดียวก็โพล่งไล่สีดากลับบ้านแทบไม่ทัน!
ooooooo
แก้วเข้าใจว่าดนัยไม่มาเป็นแขกประจำที่บ้านเธออีกเพราะอับอายเรื่องขบวนขันหมากโดนปล้น ร่ำๆจะไปเยี่ยมเขาด้วยตัวเอง เปรียวแบ่งรับแบ่งสู้ โบ้ยให้บัวบานไปเป็นเพื่อนแม่แทนตัว
บัวบานอึกอัก ไม่อยากสู้หน้าปลัดหนุ่ม “จะดีหรือแม่”
“จะเป็นไรไป แม่ไม่ได้ให้ไปคนเดียวสักหน่อย แม่ไปด้วยไง อย่างน้อยคุณปลัดเขาจะได้รู้ว่าทางเราก็เสียใจที่เกิดเรื่องปล้นขบวนขันหมาก มันไม่ใช่ความผิดของคุณปลัดดนัยแต่เป็นความผิดของไอ้พวกโจร!”
เปรียวสะดุ้งแต่พยายามกลบเกลื่อนอาการ “ถ้าแม่อยากไปเยี่ยมคุณปลัด แม่ไปกับบัวบานก็แล้วกันพรุ่งนี้ฉันจะไปพบกลุ่มเกษตรกรทำความเข้าใจเรื่องทำนาวิถีดั้งเดิม”
“งั้นเอ็งไปกับแม่นะบัวบาน”
บัวบานไม่มีทางเลือกต้องตามใจแก้วโดยมีสายตาเปรียวมองตามเครียดๆ ไม่อยากให้แม่รู้เลยว่าหินเป็นตัวการปล้นขบวนขันหมากของดนัยที่แม่รอคอย
แก้วออกจากบ้านวันแรกก็เกิดเรื่อง ถูกกลุ่มนักเลงต่างถิ่นกระชากสร้อยคอ เมื่อเปรียวรู้เรื่องก็หัวเสียมาก
“ไอ้เด็กนรกพวกนี้มันหนักข้อขึ้นทุกวัน กี่คดีมาแล้ว แจ้งหมวดรำพึงก็ไม่เห็นหมวดรำพึงทำอะไรได้พวกมันเลยย่ามใจ แก๊งปาหินก็โด่งดังจนไม่มีใครอยากขับรถผ่านบ้านโคกแล้ว”
บัวบานเป็นเดือดเป็นร้อนแทนมาก ต่างจากแก้วที่ไม่โกรธอะไรมากมาย เสียดายมากกว่าที่ไม่ได้เจอดนัย เปรียวกับบัวบานต้องปลอบไม่ให้คิดมากพลางช่วยกันคิดอย่างจริงจังเป็นครั้งแรกว่ากลุ่มนักเลงนี้มาจากไหน...
ระหว่างที่เปรียวกับบัวบานหาคำตอบเรื่องนักเลงต่างถิ่น หาญไปสำรวจป่าช้ากับดำจนเจอกลุ่มนักเลงมั่วสุมเสพยา สองหนุ่มพยายามจับเป็นพวกนักเลงเพื่อคาดคั้นที่มาของยาเสพติดแต่ก็คว้าน้ำเหลวเพราะพวกนักเลงหนีไปได้
ดำเจ็บใจมาก “พี่หาญ...ฉันว่าไอ้พวกนี้แหละที่รุมทำร้ายลุงมัคนายกกับลุงสัปเหร่อฉุยจนไปฟื้นที่โรงพยาบาล”
