ตอนที่ 6
“ไม่ค่ะ ครั้งนี้ลินขอตัดสินใจด้วยตัวเองนะคะ” พูดจบนลินลุกพรวดไป คิมหัวเสียอย่างมากแต่ยังไม่ยอมให้เที่ยงทำอะไรจักร...แล้วเมื่อติ๊ยารู้เรื่องที่เกิดขึ้นก็ต่อว่าหุ้นส่วนด้วยความโมโห
“ไอ้จักร แกพูดแบบนั้นได้ยังไง”
“แล้วทำไมจะพูดไม่ได้ ถ้าห่วงน้องสาวมากนักแล้วให้มาฝึกงานทำไม ฉันไม่ชอบคนอ่อนแอ แกก็รู้”
“เออรู้ แต่น้องลินเป็นผู้หญิง แล้วเขาก็น่าสงสาร”
“ฉันไม่ต้องการเอาคนที่น่าสงสารมาทำงาน ออฟฟิศฉันไม่ใช่สถานสงเคราะห์”
“แกควรให้โอกาสน้องเขามั่ง เขาเพิ่งมาทำงานวันแรก แกก็ทำให้เขาเป็นลมแล้ว แกมันโหดเกินไปว่ะ”
“ไอ้ติ๊ ทำไมแกถึงเข้าข้างน้องเขานัก หรือว่าแกกับไอ้เสี่ยนั่นเป็นอะไรกัน”
“บ้าเหรอ? จะเป็นไร แกสิเป็นบ้า เดี๋ยวฉันจะโทร.ไปหาน้องลินบอกให้เขาพักให้แข็งแรงก่อนแล้วค่อยมาเริ่มงานใหม่” จักรอ้าปากจะค้านแต่ติ๊ยาชี้หน้าสกัดเสียงเข้ม “หยุดเลยนะ หุบปากเน่าๆของแกไปเลย ไอ้โหด!”
ooooooo
หินนอนก่ายหน้าผากกลัดกลุ้มอยู่ในห้อง รตีเข้ามานั่งใกล้ๆพูดหยั่งเชิงว่า “คุณพ่อบอกให้รตีมาคุยกับคุณ” หินลุกขึ้นนั่งมองเมียด้วยสายตาละอายใจและเตรียมจะบอกข่าวร้าย
“รตีครับ ผมขอโทษนะครับ...ผมถูกปลดแล้ว ผมไม่ได้เป็นตำรวจอีกต่อไปแล้ว”
“อะไรนะ”
“ผมมันไม่เอาไหน ผมทำให้คุณภูมิใจในตัวผมไม่ได้...ผมขอโทษ” หินกอดซบเมียด้วยความเสียใจ แต่รตีไม่ได้กอดตอบหรือปลอบใจเพราะไม่ได้เสียใจสักนิด แค่ตกใจว่าผลตัดสินมันรวดเร็ว
“ก็ดีแล้วนี่คะ จะไปแคร์อะไร เดี๋ยวรตีให้คุณพ่อฝากงานที่ไหนก็ได้”
หินยิ่งรู้สึกตัวเองไม่มีคุณค่าหนักเข้าไปอีกค่อยๆ ถอนตัวออกมานั่งนิ่ง ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือดัง รตีมองหน้าจอเห็นชื่อคิมก็รีบตัดบทกับสามีก่อนจะลุกออกไป
“คุณจะเอายังไงก็รีบบอกมาแล้วกันนะคะ”
รตีแอบคุยกับคิมเสียงหวาน แต่พอคิมเอ่ยชื่อหินเธอก็เซ็งขึ้นมาทันที ไม่ให้พูดถึง ถ้าพูดจะวางสาย
“วางเลยครับ แล้วรีบไปแต่งตัวสวยๆ จะชวนคุณมาปาร์ตี้คืนนี้”
“จริงเหรอคะ ที่ไหนคะ”
“ที่บ้านผม”










