เพลงรักเพลงปืน

บัวบานอดค้านไม่ได้ “พี่เปรียว...ล้มเลิกงานแต่งก็เท่ากับว่าจะมีหรือไม่มีงานแต่งก็ยังไม่รู้นะ”

“เอาเถอะ...ล้มเลิกไปก่อน วันนี้แม่คงฟื้นมารับไหว้ลูกเขยไม่ทันหรอก”

เปรียวฉกฉวยโอกาสนี้ทำตามใจปรารถนา บัวบานพูดไม่ออก เช่นเดียวกับพวกชาวบ้านที่ลืออย่างสนุกปากว่าเปรียวเป็นม่ายขันหมาก!

มัคนายกผวนกับสัปเหร่อฉุยกลับไปแจ้งข่าว

งานแต่งของเปรียวกับดนัยถูกล่มที่วัด หลวงตาบุญรับฟังด้วยสีหน้านิ่งสงบก่อนปรายตาไปทางหินกับหาญซึ่งมองตากันล่อกแล่กอย่างมีพิรุธ กระนั้นหลวงตาบุญก็ไม่โพล่งออกมาตรงๆ ได้แต่มองมาอย่างรู้ทันจนสองหนุ่มลูกศิษย์วัดไม่กล้าสบตา

แก้วเศร้าใจมากที่งานแต่งลูกสาวถูกล่ม ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อถึงค่ำวันเดียวกัน เปรียวกับบัวบานช่วยกันดูแล พยายามพูดให้ทำใจเรื่องงานแต่งล่มแต่แก้วก็ทำใจไม่ได้

“ใคร! ทำไมมันปล้นขบวนขันหมาก แล้วมันได้สินสอดไปไหม ทำแบบนี้มันเหยียบย่ำหัวใจกันชัดๆ แม่กำลังจะแต่งงานลูกสาว...กำลังจะได้เขยคุณปลัด ทำไมมันต้องปล้นขบวนขันหมาก...ใครวะ!”

เปรียวไม่กล้าสบตาแม่เพราะสงสัยใครบางคน บัวบานเห็นอาการลูกพี่ลูกน้องสาวแล้วอ้าปากจะพูดบางอย่าง...แต่สุดท้ายก็เงียบไว้...รอคาดคั้นทีเดียว

ไม่มีใครรู้ว่ากลุ่มโจรปริศนาที่ดักปล้นขบวนขันหมากของดนัยคือใคร แม้แต่น้ำหวานกับน้ำแข็งก็มืดแปดด้าน กระนั้นก็คาใจจนต้องนำมาคุยกัน

“ใครปล้นขบวนขันหมาก ทำไปเพื่ออะไร นี่มันไม่ใช่การปล้นชิงเงินสินสอดทองหมั้นนะ”

“เป็นไปได้ไหมคุณน้ำหวาน...ว่าทีแรกก็ตั้งใจจะปล้นสินสอดทองหมั้นแต่ชิงกันไปชิงกันมาสินสอดหล่นน้ำไป เพราะถ้าจะปล้นเพื่อล้มขบวนขันหมากแล้วใครล่ะจะได้ประโยชน์...ประโยชน์อะไร”

น้ำหวานนิ่วหน้าคิดตามก่อนพึมพำเสียงเบา

“คนที่ได้ประโยชน์...หิน ท่าลาด...หรือหาญ บ้านโคก”

ooooooo

ดนัยแค้นใจไม่หายที่ขบวนขันหมากถูกดักปล้น ต่างจากเสี่ยภุชงค์หรืออดีตเสือชงที่ไม่ร้อนรนนักเพราะแอบมีแผนร้ายในใจจะตลบหลังปลัดหนุ่มอีกที กระนั้นก็เก็บอาการแสร้งปลอบ

“ต้องถือว่าการแต่งงานสมบูรณ์ตั้งแต่มีการเจรจาเรื่องสินสอดทองหมั้น อย่ากังวลไปเลยครับคุณปลัด...

ยังไงคนลำตัดก็ยังต้องการคุณปลัดเป็นเขย ยายแก้วถึงกับเป็นลมตอนรู้ว่าขบวนขันหมากถูกปล้น...ถือสิทธิ์ของคุณปลัดรวบรัดให้การแต่งงานเสร็จสิ้น!”

คำปลอบของเสี่ยภุชงค์ไม่ได้ทำให้ดนัยสบายใจขึ้น สีหน้าเคร่งเครียดจนอดีตเสือชงต้องโพล่ง

“อย่าไปอยากรู้ว่าโจรปล้นขบวนขันหมากมันเป็นใครเพราะจะทำให้คุณปลัดเสียความมั่นใจในตัวเอง”

“ผมจำเป็นต้องรู้ เพราะคนที่ปล้นขบวนขันหมากน่าจะรู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องของผม”