เพลงรักเพลงปืน

“หินกินอะไรมาหรือยัง มากินข้าวกับพ่อสิ”

“ขอบคุณครับ ผมไม่หิว ผมขอตัวนะครับ” หินเดินก้มหน้าผ่านไป พิชัยกังวลว่าลูกเขยอาจได้ยินที่ลูกสาวพูดจึงเตือนให้ขึ้นไปคุยกับเขา แต่รตีกลับกระแทกเสียงว่าตนพูดเรื่องจริง แล้วก็นั่งหน้าตึงทำเป็นไม่แคร์

หินเข้าห้องนอนในสภาพหมดแรงและหมดกำลังใจ ทั้งที่หวังจะมาซบตักเมียรักแต่กลับต้องเสียใจเพราะนอกจากจะไม่มีโอกาสได้ปรับทุกข์ให้เมียฟังแล้วยังต้องได้ยินคำพูดที่แสนเจ็บปวดจากเธออีก...

ที่ออฟฟิศของจักร เช้านี้นลินมาเริ่มงานวันแรกในฐานะเด็กฝึกงาน เธอโดนรับน้องด้วยการต้องชงกาแฟแจกจ่ายพนักงานหลายคน นลินเต็มใจทำแต่ดันทำกาแฟหกรดจักรทั้งที่ไม่รู้ว่าเขาคือเจ้านาย จักรโดดเหยงรีบถอดเสื้อเพราะแสบร้อน แต่เด็กฝึกงานกลับเข้าใจผิดว่าเขาโรคจิตชอบโชว์

กว่าจะรู้ว่าจักรคือใครนลินก็ปล่อยไก่ตัวใหญ่และทำให้เจ้านายหงุดหงิดหัวเสียจนเธอโดนดุหน้าซีดหน้าเสียและเริ่มมีอาการหอบด้วยโรคประจำตัว ที่สุดก็ล้มตึงหมดสติท่ามกลางความตกใจของพนักงานทุกคน

จักรรีบพานลินส่งโรงพยาบาล คิมรู้ข่าวรีบตามมาพร้อมกับเที่ยง แต่ขณะนั้นหมอยังตรวจนลินไม่เสร็จคิมจึงขอคุยกับจักรด้วยท่าทีไม่ค่อยพอใจนัก

“ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมมีน้องสาวคนเดียว ผมรักและห่วงมาก เพราะว่าสุขภาพของยัยลินไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก ผมอยากให้คุณช่วยดูแลน้องสาวของผม”

“ผมดูแลได้ครับ แต่ก็ต้องเป็นไปตามวิธีของผม ซึ่งผมไม่ใช่พวกประคบประหงม ผมเป็นคนทำอะไรจริงจัง ถ้าน้องสาวคุณจะอ่อนแอขนาดนั้นก็กลับไปอยู่บ้านเฉยๆดีกว่า”

คิมไม่พอใจยิ่งขึ้น ช่วงนั้นนลินออกจากห้องตรวจมาเห็นเที่ยงก็นึกว่าคิมส่งเขามา แต่เที่ยงบอกว่า

“คุณคิมมาด้วยตัวเอง ตอนนี้ไปคุยกับเจ้านายคุณหนูอยู่”

นลินตกใจเหลียวซ้ายแลขวามองหา...ห่างออกไปจักรเผชิญหน้ากับคิมอย่างไม่กลัว

“ถ้าหมดเรื่องที่จะพูดแล้วผมขอตัวกลับเลยก็แล้วกันนะครับ”

คิมมองตามจักรแววตาเอาเรื่อง ระหว่างนั้นเที่ยงเข็นรถนลินมาพอดี จักรเมินไม่มองทำให้นลินร้อนใจถามพี่ชายว่าพูดอะไรกับเจ้านายตน

“พี่ไม่ได้พูดอะไร ก็แค่ขอให้เค้าดูแลน้องสาวพี่ แต่เขากลับบอกให้เรากลับไปอยู่บ้านดีกว่า”

“พี่คิมไม่น่าไปพูดแบบนั้นกับเขาเลย”

“พี่พูดกับเขาดีๆแล้วนะ ถ้ามีเจ้านายงี่เง่าแบบนี้ ก็ไม่ต้องไปฝึกงานที่นั่นอีกแล้ว”