เพลงรักเพลงปืน

นับจากวันนั้นเหล่านักเลงต่างถิ่นก็ป่วนบ้านโคกจนเดือดร้อนไปทั่ว ทั้งแก๊งปากระจกรถและอาละวาดขว้างปาข้าวของในตลาดจนมีชาวบ้านบาดเจ็บจำนวนไม่น้อย แม้แต่มัคนายกผวนกับสัปเหร่อฉุยก็โดนลูกหลงถูกเขวี้ยงของใส่เป็นลมหมดสติต้องหามส่งโรงพยาบาลในเวลาต่อมา

น้ำหวานกับน้ำแข็งก็โดนพวกนักเลงต่างถิ่นแกล้งจนรถแฉลบข้างทาง โชคดีที่หาญผ่านมาช่วยไว้ เปรียวเฝ้ามองเหตุการณ์วุ่นวายรอบตัวด้วยความเหนื่อยใจ บัวบานก็เช่นเดียวกัน แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครรู้ว่าพวกนักเลงต่างถิ่นนั้นเป็นใครมาจากไหน...

เสี่ยภุชงค์ย่ามใจที่ป่วนบ้านโคกร้อนเป็นไฟได้ สั่งสมุนเอกไปแจกจ่ายยาเสพติดไม่อั้นหวังเลี้ยงพวกนักเลงไว้ใช้งานนานๆ หาญกับหินสังเกตการณ์เงียบๆจากกระท่อมป่าช้าก่อนเห็นตรงกันว่ากลุ่มนักเลงนี้น่าจะเป็นทาสยาเสพติด

“ฉันสงสัยว่าเด็กพวกนั้นคงติดยาเสพติด...

ไม่เฮโรอีนก็กัญชา เมื่อก่อนนี้บ้านโคกเคยสงบสุข เด็กยังเชื่อฟังผู้ใหญ่ แต่พอมียานรกนี่เข้ามาชีวิตก็เหมือนมีผีห่าซาตานเข้ามาสิง เด็กไม่เรียนหนังสือ ไม่ทำงาน ตีตัวออกห่างครอบครัว ไปซ่องสุมกันในป่าละเมาะในที่เปลี่ยว ไม่ให้คิดว่าติดยาติดกัญชาติดกระท่อมก็ไม่รู้จะคิดว่าอะไร”

หินพยักหน้าเห็นด้วยก่อนโพล่งเรื่องที่สงสัย

“ฉันกำลังคิดว่าเด็กพวกนี้ได้มันมาจากไหน มันต้องมีแหล่งมันถึงจะมีของ...มันต้องมีที่มาที่ไป!”

ดินกับดำอาสาช่วยสืบ หาญก็เสนอตัวด้วย หินไม่ขวางเพราะตัวเองก็จะไปสอดแนมคฤหาสน์เสี่ยภุชงค์เช่นกัน เพราะสงสัยว่าเสี่ยใหญ่เจ้าของบ้านจะมีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้...

ooooooo

เสี่ยภุชงค์เดินหน้าโครงการท่าทรายเต็มที่ นอกจากกรรมสิทธิ์ที่ดินพวกชาวบ้านที่ส่งทนายผดุงไปบีบบังคับมาได้เขายังต้องการพรรคพวกในวงราชการช่วยให้โครงการราบรื่น

ดนัยตอบรับคำเชิญอีกครั้ง เสี่ยภุชงค์ไม่รอช้าเปิดฉากบอกความต้องการ

“คุณปลัดแค่อยู่เฉยๆ มีหน้าที่เซ็นอนุมัติผ่านโครงการของผม ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณปลัดอย่างดีที่สุด มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่เราจะร่วมมือกัน ไม่มีเราก็มีนายทุนคนอื่นพร้อมจะฉวยโอกาสนี้ มันเป็นเงินครับ... เงิน...เงินที่แตะต้องได้ เงินที่ผมส่งให้คุณปลัดล้วนเป็นเงินที่ใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายทุกใบ”

ข้อเสนออย่างตรงไปตรงมาของเสี่ยภุชงค์เรียกความสนใจจากปลัดหนุ่มได้ไม่น้อยแต่ยังพยายามเก็บอาการ

“คุณภุชงค์คิดจะทำอะไร”

“ท่าทรายของผมยังเปิดไม่ได้ ผมจำเป็นต้องทำธุรกิจอื่น”

“คุณก็มีท่าข้าว ซื้อข้าวจากชาวนามารอขึ้นโรงสีของตัวเอง...เงินมหาศาล”

“ยังไม่พอครับคุณปลัด ความรวยไม่เคยพอสำหรับคนที่หามันได้ ผมจะทำให้คุณปลัดเป็นคนรวยในพริบตา คุณปลัดจะได้รู้ว่าเงิน...เท่าไหร่ก็ไม่พอ”

“เอาเป็นว่าผมจะกลับไปคิดดู”