ตอนที่ 5
สีดาจงใจยั่วยวนเขาเต็มที่แล้วจะหาทางฆ่าเขาตามคำสั่งเสี่ยภุชงค์ แต่นอกจากจะไม่สำเร็จยังโดนเปรียวเอาคืนด้วยการดำน้ำมาคว่ำเรือแบบไม่ทันตั้งตัวอีกต่างหาก!
เสี่ยภุชงค์มองสภาพมอมแมมของสีดาด้วยแววตาขุ่นเคือง เจ็บใจที่แผนพังไม่เป็นท่าเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง สีดากลัวตายมากเพราะทำงานให้เขาไม่สำเร็จ ตีโพยตีพายว่ามีคนคว่ำเรือ
หมวดรำพึงที่มารอฟังผลด้วยสงสัยว่าอาจเป็นฝีมือหาญเพราะสนิทกับหิน อาจรู้ทันช่วยระวังหลังให้แต่สีดาไม่เห็นด้วยปักใจว่าเป็นเปรียวเพราะเคยมีเหตุวิวาทกันเรื่องหิน
เสี่ยภุชงค์คร้านจะฟังโบกมือตัดบท “เอาเถอะ...งานครั้งนี้ถือว่าเธอทำพลาดแต่เหตุผลที่พลาดยังพอฟังได้”
“ขอบคุณค่ะคุณภุชงค์ที่คุณภุชงค์เข้าใจสีดา”
“คราวหน้าอย่าให้พลาด เธอต้องใช้เสน่ห์ของเธอจัดการไอ้หินตามแผนสวยสังหารให้ได้!”
สีดาหอบสภาพร่างกายเปียกปอนและหัวใจช้ำๆกลับร้านเสริมสวย เหล่มาต้อนรับด้วยท่าทีหวาดๆปนโล่งใจ
“คุณสีดาขา...เป็นยังไงบ้าง เหล่คิดว่าจะไม่กลับมาแล้วเสียอีก”
คำพูดทักทายของสาวใช้คนสนิททำให้สีดาปรี๊ดแตก “นังเหล่...อีบ้า! คุณภุชงค์เขาไม่ฆ่าฉันหรอกน่ะ ยังไงเขาต้องเก็บฉันไว้ใช้ประโยชน์ ฉันแค่กลัว...ฉันไม่อยากฆ่าคุณหิน...ฉันรักเขา”
เหล่ถึงกับตะลึงกับคำสารภาพของสีดา เข้าใจแต่ก็อยากเตือนให้ระวังตัว
“ระวังนะคะเจ๊...ถ้าเสี่ยภุชงค์รู้ว่าเจ๊กำลังจะแปรพักตร์เสี่ยต้องไม่ไว้ชีวิตเจ๊แน่ นังเหล่จะพลอยติดร่างแหไปด้วย”
“แกก็อย่าออกอาการพิรุธให้เสี่ยภุชงค์หรือไอ้พวกนั้นมันเห็น เรื่องคุณหินนั่นน่ะฉันจะหาทางออกเอง”
สีดาบอกปัดแบบไม่สนใจก่อนอดไม่ได้ เปรยกับสาวใช้คนสนิท “ฉันผ่านผู้ชายมามาก...มากจนลืมความรักไปแล้ว แต่ผู้ชายคนนี้ปลุกความรักของฉันขึ้นมาอีกทั้งที่เขาเป็นผู้ชายธรรมดาๆที่ไม่มีเงิน...ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม”
ooooooo
หินลืมเรื่องสีดาไปแล้ว มัวของขึ้นเมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจในวันต่อมา ดนัยพาเปรียวมาพายเรือในคลอง
ดินที่มาด้วยกันชี้ให้ดูด้วยความตื่นเต้น “พี่หิน... นั่นคุณปลัดดนัยพายเรือให้นังเปรียวนั่ง นังเปรียวเก็บดอกโสน สงสัยไม่เอาไปแกงส้มก็คงจะลวกจิ้มน้ำพริกประมาณว่าเย็นนี้คุณปลัดดนัยคงจะอยู่กินข้าวที่บ้านลำตัดแน่”
“คุณปลัดดนัยนี่เขาว่างงานนักหรือยังไงวะ เห็นเขามาแถวนี้แทบทุกวัน”
“เขาคงจะออกมาตรวจที่ท้อง...เอ๊ย...ออกตรวจท้องที่ตามประสาคุณปลัดนักปกครองสมัยนี้ พวกข้าราชการเขาทำงานกันแบบบูรณาการคือต้องประสานกันทั้งสิบทิศแต่ไม่รู้ประสานงานหรือประสานงา”
ดำอดไม่ได้กระซิบกระซาบแซวข้างหูหิน










