ตอนที่ 5
“คนที่ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าต้องไม่มีตัวตนอยู่ในโลกให้ฉันรำคาญ...เข้าใจไหมสีดา”
สีดาต้องทำตามคำสั่งเสี่ยภุชงค์อย่างไม่มีทางเลือกเพราะกลัวตาย หินไม่ได้หวั่นเลยว่าภัยจะถึงตัว มัวพลุ่งพล่านด้วยอารมณ์หึงหวงที่เห็นเปรียวใกล้ชิดดนัยเมื่อวันก่อนจนต้องไปดักเจอเธอ
“ตั้งแต่จะเป็นคุณนายคุณปลัดนี่ราศีจับเป็นกองเลยนะ ก็แน่ละ...ตำแหน่งคุณนายคุณปลัดเป็นที่นับหน้า ถือตา ไปทางไหนก็มีแต่คนยกย่องนับถือ ก็เป็นธรรมดาที่ต้องวางท่า...ว่าที่คุณนายไว้”
“นายหมายถึงใคร”
“ใครที่ทำท่าจะแต่งงานกับคุณปลัดดนัยก็คนคนนั้น”
เปรียวไม่พอใจ จะโต้แต่หินโพล่งเรื่องเห็นเธอกับดนัยเสียก่อน
“จับมือถือแขนกันกลางวันแสกๆกลางทุ่งนาโล่งโจ้งขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่คนที่มีใจให้กันแล้วทำไปทำไม”
“อย่ามาดูถูกฉันนะ ฉันไม่ใช่คนมักง่าย ถึงหน้าตาฉันจะพอดูได้กว่านายแต่ฉันก็ไม่ทำอะไรที่ทุเรศยังงั้นหรอก”
“ทุเรศ...จับมือกับผู้ชายไม่ทุเรศหรือไง”
“ก็ดีกว่าผู้ชายบางคนที่กอดกับผู้หญิงจนตัวกลม ไม่อายผีสางเทวดา!”
เมื่อทนไม่ไหวเปรียวก็ตอกเรื่องเขากับสีดาบ้าง หินอึ้งไปอึดใจ ตั้งท่าจะอธิบายเรื่องเข้าใจผิดแต่สีดาก็โผล่มาขัดจังหวะและแหวใส่เปรียวที่ทำตัวเป็นมารขวางความสุขระหว่างเธอกับหิน
“คนเขากำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มกลับมาขวางน่ะสิ...
ไม่มีมารยาท! แค่นี้ก็ผิดแล้วยังมีหน้ามาถามอีกว่าผิดยังไง ไปค่ะคุณหิน...อย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับนังเปรียวมันเลย ฝีปากพวกลำตัดยังไงก็สู้มันไม่ได้หรอกค่ะ”
ooooooo
สีดาแยกหินจากเปรียวและลากเขาไปพายเรือเล่นด้วยจนได้ ทั้งที่ในใจสั่นไปหมดเพราะต้องทำตามแผนของเสี่ยภุชงค์คือลวงเขามาฆ่า!
หินไม่ได้หวาดระแวงว่าตัวเองจะถูกฆ่า สีหน้า เหม่อลอยเพราะห่วงความรู้สึกเปรียวจนสีดาอดหมั่นไส้ไม่ได้
“เป็นอะไรไปคะคุณหิน ท่าทางคุณเหมือนลืมเอาหัวใจมาด้วย หรือว่าคุณหินทำหัวใจหล่นไว้ที่นังเปรียว”
คำพูดแทงใจดำทำให้หินอึกๆอักๆ สีดาเลยฉวยโอกาสนี้ตัดความหวังเขาดื้อๆ
“ดีแล้วล่ะค่ะ...ตอนนี้คุณปลัดเขาเทียวไปเทียวมา ท่าทางเขาส่อเจตนาว่าเขาติดพันลูกสาวบ้านลำตัด ยัยแก้วทำท่าเห่อคุณปลัด ไม่รู้อยากจะเป็นคุณนายเสียเองหรืออยากจะได้ไว้เป็นเขย”
หินช้ำใจมาก หมดอารมณ์ชื่นชมวิวข้างทางจะ ชวนกลับแต่สีดาไม่ยอมยื้อไว้ “อย่าเพิ่งกลับเข้าฝั่งเลยค่ะคุณหิน ตะวันกำลังจะตกดินยังงี้บรรยากาศกำลังดี สีดามีความสุขค่ะที่ได้อยู่กับคุณหินโดยไม่มีมารคอหอย”










