ตอนที่ 5
“คุณลืมอะไรหรือเปล่า เป็นสาวเป็นแส้ไม่น่าลืมเลยนะ ปลาน่ะกินเยอะๆมันมีโอเมก้าสามช่วยเรื่องความจำได้”
เปรียวส่งค้อนให้วงใหญ่ก่อนขอบคุณแบบเสียไม่ได้ หินไม่ถือสากวนประสาทกลับ
“รู้ยังงี้ปล่อยให้ถูกย่างสดอยู่ในกระท่อมแล้ว ไม่สำนึกในบุญคุณเลย...คนอะไร้”
ooooooo
ไม่ใช่แค่หินกับเปรียว หาญ น้ำหวานกับน้ำแข็งก็วิ่งหลบกระสุนเสี่ยภุชงค์จนผล็อยหลับไปด้วยกัน สองสาวเมืองกรุงโล่งใจมากที่รอดมาได้ แม้หาญจะคาใจเหตุผลพวกเธอก็ไม่สนใจ
หาญเชื่อว่าเรื่องที่เกิดกับเปรียวน่าจะมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง “มันต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับที่นาผืนนั้นแน่ เสี่ยภุชงค์ถึงได้เล่นแรง เพราะทำยังไงเปรียวก็ไม่ยอมขาย”
น้ำหวานถอนใจหนักหน่วง “ทำเหมือนบ้านเมืองไม่มีกฎหมาย คนพวกนี้ใหญ่คับฟ้าขึ้นเรื่อยๆเพราะคนรักษากฎหมายเอื้ออวยโอกาสให้ จับตัวเปรียบมาขังไว้ นี่มันรังแกกันชัดๆ เสี่ยภุชงค์คิดจะทำอะไร”
“เสี่ยภุชงค์จะทำอะไรก็ต้องอยู่ใต้กฎหมายแต่ที่ผมเป็นห่วงก็คือเปรียว...”
เปรียวต้องรับศึกหนักจริงๆตามการคาดการณ์ของหาญ ไม่ใช่แค่เรื่องตัวเองถูกลักพาตัว แต่เมื่อกลับถึงบ้านก็ได้รู้ข่าวร้ายคือแม่ก็ถูกสมุนเสี่ยภุชงค์จับตัวเมื่อคืน โชคดีที่ชาวคณะลำตัดตามไปช่วย
“ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก ไอ้คนชั่วคนเลวมันพยายามบีบเราทั้งแม่ทั้งลูกเพื่อให้ทำตามที่มันต้องการ”
สีหน้าหนักใจของแก้วทำให้เปรียวใจไม่ดี กลัวแม่จะยอมแพ้เสี่ยภุชงค์ รีบดักคอ
“อย่านะแม่...อย่ายอมแพ้ ถ้าเรายอมแพ้คนชั่วมันก็จะไปทำชั่วกับคนอื่นอีกโดยไม่คิดว่าสิ่งที่มันทำคือความชั่ว”
แก้วส่ายหน้าก่อนเอ่ยเสียงเข้ม “เราต้องพึ่งคุณปลัดดนัย เราต้องพึ่งกฎหมาย”
เปรียวไม่อยากกวนปลัดหนุ่มแต่ไม่ทันค้านแม่ รถตำรวจก็แล่นมาจอดหน้าบ้าน หมวดรำพึงเดินถือกุญแจมือเข้ามาในบ้านของชาวคณะลำตัดด้วยแววตาแข็งกระด้าง เปรียวไม่ทันสังเกตร้องทัก
“หมวดรำพึงมาก็ดีแล้วฉันมีเรื่องจะแจ้งความ... เรื่อง...”
“เอาไว้ทีหลังเพราะเราต้องแจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องสงสัยก่อนที่จะจับกุมเปลี่ยนฐานะจากผู้ต้องสงสัยเป็น...ผู้ต้องหา”
พูดจบก็ส่งกุญแจมือให้จ่าลูกน้องใส่ให้แก้ว เปรียวกับบัวบานตกใจแหวลั่น
“จับแม่ใส่กุญแจมือข้อหาอะไร”
“ฆ่าคนตายโดยเจตนา”
น้ำเสียงเยาะหยันของหมวดรำพึงทำให้เปรียวใจหาย จะเถียงแต่ถูกเขาดักคอ ชี้กราดไปทางชาวคณะลำตัด
“ไอ้พวกนั้นเป็นพยานได้ ส่วนดาบซึ่งเป็นของกลางที่ติดกับอกศพน่ะ ตำรวจเก็บไว้เป็นหลักฐานเรียบร้อยแล้ว”
ooooooo
เรื่องแก้วเจ้าของคณะลำตัดบ้านโคกถูกตำรวจจับ ข้อหาฆ่าคนตายกลายเป็นข่าวแพร่สะพัดทั่วหมู่บ้าน สัปเหร่อฉุยเป็นคนหนึ่งที่ร้อนใจกับเรื่องนี้จนอดบ่นกับพวกลูกศิษย์วัดไม่ได้










