ตอนที่ 5
“ถ้าเสี่ยหมายถึงชาวนาที่เขาไม่ขายที่ดินให้เสี่ย... เป็นพวกไม่เห็นแก่ประโยชน์ของโครงการท่าทราย ถามหน่อยว่าที่นาผืนนี้เป็นของใคร เป็นของพ่อแม่ปู่ย่าตายายที่สืบสานการปลูกข้าวมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ท้องนาให้ข้าว ท่าทรายให้อะไร เมล็ดข้าวต่อชีวิตแต่เมล็ดทรายต่อความร่ำรวยแล้วเงินก็ไปเพิ่มอิทธิพลให้เสี่ย...ใครจะได้เสียมากกว่ากัน!”
ooooooo
คำพูดตอบโต้ของเปรียวทำให้เสี่ยภุชงค์เสียหน้ามากแต่ออกอาการไม่ได้ ต้องผลุนผลันกลับคฤหาสน์โดยมีสีดา เหล่และเหล่าสมุนเอกตามติด สีดากลัวเสี่ยภุชงค์อาละวาดรีบพูดเข้าข้าง
“นังเปรียวมันกล้าฉีกหน้าคุณภุชงค์ต่อหน้า
ชาวบ้านโคกที่กำลังจะเห็นด้วยกับผลประโยชน์ที่
คุณภุชงค์เอาขึ้นมาล่อ มันจงใจจะทำตัวต่อต้าน มันทำให้โครงการท่าทรายไปไม่ถึงไหน”
“ใช่...แล้วฉันจำเป็นต้องได้ที่นาของบ้านลำตัดเพราะมันปิดทางออกของที่ฉันทั้งหมด”
เสี่ยภุชงค์ร้อนใจมากเพราะโครงการท่าทรายไม่ได้เริ่มสักที สีดาสบโอกาสจะเอาคืนเปรียว หวังกำจัดศัตรูหัวใจเลยยุให้เสี่ยภุชงค์จัดการเปรียวขั้นเด็ดขาด
“จับตัวนังเปรียวแล้วบีบให้ยายแก้วเซ็นขายฝาก คุณภุชงค์ได้สิทธิ์โอนกรรมสิทธิ์แล้วค่อยจัดการนังเปรียว ...ด้วยการฆ่ามันแล้วเอาศพไปทิ้งแม่น้ำ”
แผนของสีดาทำให้เสี่ยภุชงค์เริ่มมีความหวัง
ส่งสมุนเก่าที่เคยช่วยปล้นเมื่อหลายปีก่อนไปจับตัวเปรียว บัวบานเห็นลูกพี่ลูกน้องสาวโดนจับตัวต่อหน้าต่อตาก็พยายามช่วยแต่สู้ไม่ไหวต้องหอบสภาพสะบักสะบอมไปขอความช่วยเหลือจากหินกับหาญ สองหนุ่มศิษย์เก่าวัดบ้านโคกไม่รอช้าบึ่งรถมอเตอร์ไซค์ตามทันที
น้ำหวานกับน้ำแข็งขายสินค้าเสริมความงามกลางตลาดเหมือนเคย เห็นเปรียวถูกลากขึ้นรถก็จะตามไปช่วย แต่เพราะมีกันแค่สองสาวเลยไปตามหินกับหาญ หินร้อนรนด้วยความเป็นห่วงเปรียวเร่งเครื่องตามที่อยู่ที่น้ำหวานบอกมาแต่เมื่อไปถึงกลับพบซากรถของ
น้ำหวานที่ถูกพวกคนร้ายลักพาตัวชนแฉลบข้างทาง!
หินทิ้งหาญไว้ดูแลน้ำหวานกับน้ำแข็งที่สลบไสลเพราะรถถูกชน ส่วนตัวเองรีบไปช่วยเปรียวที่กระท่อมร้างในป่าละเมาะข้างทาง เหล่าสมุนเก่าของเสี่ยภุชงค์มัวย่ามใจว่าทำงานสำเร็จ ทิ้งเปรียวไว้ตามลำพังในกระท่อม
“ขังมันไว้ที่นี่จนกว่าคุณภุชงค์จะได้ลายเซ็นของแม่มันก่อนแล้วถึงจะฆ่าถ่วงน้ำ!”
เสี่ยภุชงค์พอใจมากที่แผนลักพาตัวเปรียวสำเร็จ สั่งสี่สมุนเอกคือปอก กุด เกี้ยวและฉ่ำให้ไปจับตัวแก้ว










