กุหลาบเกราะเพชร

“นำบุญล่ะ มีใครเห็นนำบุญบ้าง” กานดาชะเง้อมองด้วยความเป็นห่วง ยังไม่ทันมีใครตอบคำถาม นำบุญวิ่งฝ่ากระสุนออกมาเห็นปืนตกอยู่ข้างศพคว้าขึ้นมายิงใส่พวกสมุนแล้ววิ่งมารวมกลุ่มกับทุกคน เห็นกานดาบาดเจ็บและเห็นฟิล์มอัลตราซาวนด์ในมือเธอก็พอเดาอะไรออก

“ยังอยู่ ลูกของเรายังอยู่” กานดาเสียงอ่อย นำบุญดีใจมากอยากจะดึงเธอมากอดแต่ไม่กล้า เตชิตถามว่าใครมีกระสุนเหลือบ้าง ทุกคนส่ายหน้า ส่วนนำบุญโยนปืนในมือทิ้งแทนคำตอบ เตชิตมองกระสุนเพียง

นัดเดียวในมือตัวเองด้วยสีหน้าเป็นกังวล จากนั้น

เอายัดใส่รังเพลิง ณัฐวรายิ้มให้เขา

“เราได้เจอกันซะทีนะตัวเอง” ณัฐวราตื้นตันน้ำตาไหลแต่มันออกมาเป็นสีเลือด เตชิตปาดน้ำตามาดูไม่ใช่แค่สีแดงแต่มันเป็นเลือดจริงๆ ก็ตกใจ นำบุญ

แสดงความเสียใจกับทั้งคู่ด้วย

“หมายความว่ายังไง...หมายความว่ายังไง” เตชิตร้อนใจ ณัฐวรายิ้มให้เขาทั้งน้ำตา วรมันถอนใจหนักใจ เพราะตัวเองอยู่ในสถานการณ์ไม่ต่างจากเธอ แล้วเหลือบเห็นรีโมตในมือเธอ เตชิตคาดคั้นให้ณัฐวราบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น เธอยังไม่ทันว่าอะไร มีเสียงพิพัฒน์ดังขึ้น

เสียก่อน “จนมุมกันแล้วล่ะสิไอ้พวกหน้าโง่”

ทุกคนหันมองตามเสียง เห็นพิพัฒน์ยืนอยู่

โดยมีปอมกับปอม 4 นักฆ่าหุ่นยนต์สองตัวสุดท้ายประกบซ้ายขวา ฉัตรรัศมีซมซานออกมาสมทบในสภาพ

ไดมอนด์บีมหมดฤทธิ์ พิพัฒน์สั่งให้เธอไปจัดการกับพวกมัน เธอตัดพ้อแบบนี้เท่ากับส่งเธอไปตาย เขาว่าเธอว่าอย่าเรื่องมาก ไม่ได้ให้ไปคนเดียวจะให้สองปอมนี่ไปด้วย

นอกจากจะไม่ทำตามคำสั่ง ฉัตรรัศมียังตัดพ้อต่อว่าพิพัฒน์ต่างๆนานา อุตส่าห์จงรักภักดี แต่กลับถูกเขาหลอกใช้ พิพัฒน์รำคาญที่เธอพูดมากยิงท้องถึงกับทรุด

“นัดเมื่อกี้โทษฐานที่บังอาจต่อปากต่อคำ...นัดนี้เพื่อลูกนะเตชิต” พูดจบเขาลั่นกระสุนใส่เธออีกนัดโดยไม่มองด้วยซ้ำ เธอล้มฟุบจมกองเลือด แล้วถามเตชิตว่าจะเอาอย่างไรต่อดี ชยธรบ่นอุบ ปอมตัวเดียวยังเอาไม่ไหว นี่ดันมาพร้อมกันสองตัว สิตางค์ถอดใจนี่เราแพ้แล้วหรือ เตชิตขอร้องทุกคนอย่าเพิ่งหมดหวัง

“ลืมอะไรไปอย่างหนึ่งหรือเปล่า” ชยธรเตือนเตชิต พิพัฒน์ตะโกนลั่น

“เตชิตลูกรัก ลูกไม่ลืมใช่ไหมว่าเราเป็นพ่อลูกกัน”

หลายคนเพิ่งรู้เรื่องนี้ถึงกับตะลึงมองเตชิตว่าจะตัดสินใจอย่างไร เขามองพ่อสลับกับปืนในมือที่เหลือกระสุนเพียงนัดเดียว พิพัฒน์ร้องบอกเตชิตให้ออกมาดีกว่า ถึงอย่างไรเลือดย่อมข้นกว่าน้ำ เตชิตกำหมัดทุบพื้นไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรดี แหงนหน้าตะโกนขึ้นฟ้าว่าทำไมซ้ำๆอยู่หลายครั้งเหมือนตัดพ้อในโชคชะตา