คุณหนูเรือนเล็ก

ฝ่ายดาญ่าเปิดธัมบ์ไดรฟ์ที่ก๊อบปี้ข้อมูลรายรับรายจ่ายขึ้นมาดูเจอกลโกงเงินในบริษัทก็ดีใจมาก

รีบโทร.บอกข่าวดีนี้ให้เทวัตรับรู้ ปรากฏว่าไม่มีใครรับสาย เพราะเขาตัดสินใจจะรับข้อเสนอของพ่อเพื่อให้เธอมีชีวิตรอดต่อไป

ดาญ่ายังไม่ละความพยายามลองโทร.อีกครั้ง ไม่มีใครรับสายเหมือนเดิม คุณหนูเรือนเล็กขอดูมือถือหน่อย แล้วยื่นมือมาจับมือถือของเธอ ดาญ่าแปลกใจว่าเด็กน้อยคิดจะทำอะไรกันแน่

“เผื่อเค้าอาจจะสัมผัสได้ว่าคนที่ตัวเองโทร.หากำลังทำอะไรอยู่” พูดจบคุณหนูหลับตาทำสมาธิก่อนจะนิ่วหน้าแปลกใจ ดาญ่าถามว่าทำไมถึงทำหน้าอย่างนั้น แกบอกว่านายคนนั้นไม่ยอมรับสายแค่ถือมันไว้เฉยๆ แต่ไม่รับสาย ดาญ่าดึงมือถือคืนหาว่าแกมั่ว เทวัตอาจจะติดธุระบางอย่าง เดี๋ยวคงจะโทร.กลับมา...

เทวัตตัดสินใจได้แล้วเข้าบ้านไปบอกเหิมว่าตกลงจะทำตามคำสั่งของท่าน จะเลิกยุ่งเกี่ยวกับดาญ่านับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เหิมยังไม่ปักใจเชื่อ ต้องการให้เขาแสดงให้เห็นต่อหน้า ดังนั้นจึงโทร.ไปนัดดาญ่ามากินข้าวเย็นด้วยกันวันพรุ่งนี้ถือเป็นการกระชับมิตรกันในครอบครัว มีวัชรีและเทวัตไปด้วย เธอเห็นเทวัตไปด้วยแถมเหิมยังอ้างว่าเขาเป็นตัวต้นคิดเรื่องนี้จึงตอบรับ คำเชิญ โดยไม่รู้เลยว่านันทิยากับรังสรรค์ก็ได้รับเชิญด้วย

ooooooo

คุณหนูเรือนเล็กไม่สบายใจนักที่เตือนดาญ่าแล้วว่าอย่าไปกินข้าวกับเหิมและแม่เลี้ยง แต่เธอยังยืนยันจะไปให้ได้ อ้างอยากรู้ว่ายัยแม่เลี้ยงจะมาไม้ไหนอีก ถึงได้ส่งเทียบเชิญเธอไปกินดินเนอร์แบบครอบครัวกระชับมิตร แล้วนึกเอะใจหรือคุณหนูคิดว่าถ้าเธอไปแล้วจะมีอันตราย

“เค้าไม่เก่งถึงขนาดทำนายอนาคตได้หรอกตัวเอง แต่ความรู้สึกมันบอกน่ะว่าตัวเองไปแล้วต้องเจอเรื่องร้อนใจปวดหัวแน่ๆ เตรียมตัวไว้เหอะดาญ่า”

“เค้าเตรียมตัวเตรียมใจไว้ตลอดเวลาอยู่แล้วล่ะ ตราบใดที่ยังไม่เปิดพินัยกรรมเรื่องก็ยังไม่จบ แต่เค้าก็ยังอุ่นใจที่มีคุณเทวัตไปด้วย เขาจะคอยปกป้องเค้า”

“งั้นจะไปก็ตามใจแต่เค้าขอเตือน อย่าหวังอะไรให้มากนักก็แล้วกัน หวังมากก็ผิดหวังมากนะรู้หรือเปล่า”

“จ้า เค้าจะจำเอาไว้” ดาญ่ารับคำเสร็จหันไปแต่งตัวต่อไม่ได้กังวลอะไรทั้งสิ้น...