ตอนที่ 8
การถูกคนดีๆอย่างเนตรสุดาเข้าใจผิดทำให้ดาญ่าจิตตกพอสมควร ครั้นตั้งสติได้เธอสูดลมหายใจเข้าเรียกพลังเพื่อสู้ต่อไป เก็บธัมบ์ไดรฟ์ที่แอบก๊อบปี้ข้อมูลรายรับรายจ่ายใส่กระเป๋าถือเห็นสมุดบัญชีธนาคารกับซองเอกสารก็นึกถึงคำเตือนของเทวัตที่ว่าอาณัติคอยรายงานเหิมทุกครั้งที่เธอไปติดต่อธนาคาร ตัดสินใจจะปิดบัญชีให้สิ้นเรื่องสิ้นราว คว้ากระเป๋าลุกออกไป
อำนวยกับเหล่าพนักงานพากันมองตาม คิดไปในแง่ร้ายว่าเธอแอบนัดไปเจอกับรังสรรค์ข้างนอก ครั้นเดินพ้นออกมาแล้ว ดาญ่ารีบโทร.บอกเทวัตว่าจะไปจัดการเรื่องบางอย่างที่ธนาคาร ไม่แน่ใจว่าจะเสร็จกี่โมง เสร็จเมื่อไหร่จะโทร.ไปหาอีกที เขายังไม่ทันเตือนว่าไปทำอะไรก็ตามที่ธนาคารแห่งนั้นพ่อของเขาจะรู้หมดแต่ไม่ทัน เธอวางสายไปเสียก่อน เขาครุ่นคิดหนักจะทำอย่างไรดี...
ที่ร้านอาหารในห้างฯหรูแห่งหนึ่ง รังสรรค์โวยวายใส่น้องสาวที่โทร.นัดให้มาเจอทั้งทีเพื่อจะบอกแค่ว่าอยู่ข้างเขา เห็นด้วยที่เขาจะจีบดาญ่า แถมเชียร์ให้เอามันมาทำเมียให้ได้ เขาไล่เธอให้ไปทำให้เทวัตเป็นแฟน
ตัวเองได้ก่อนดีกว่าจะได้ไม่มาตามตื๊อดาญ่าของเขา แล้วเตือนว่าเทวัตฉลาด มันรู้ว่าดาญ่ามีโอกาสจะได้รับมรดกมหาศาลจากภิมุข ถึงไม่ได้ชายตามองนันทิยา
“ฝันไปเหอะว่านังดาญ่าจะได้รับมรดก อาเหิมกับคุณน้าวัชรีไม่มีวันยอม เขาต้องขัดขวางมันทุกวิถีทาง ที่นังดาญ่ามันถูกโจรจี้กระชากกระเป๋านั่นก็เป็นฝีมือของอาเหิมกับคุณน้าวัชรี เสียดายที่คุณเทวัตไปช่วยมันไว้ได้ไม่งั้นมันได้ไปเจอพ่อกับแม่มันที่รออยู่ในนรกแล้ว”
รังสรรค์ฟังแล้วขัดอกขัดใจมากเพราะคาดหวังว่าดาญ่าจะเปลี่ยนชีวิตให้ตัวเองสุขสบายได้
ooooooo
ดาญ่าไปติดต่อขอปิดบัญชีที่ธนาคารรวมทั้งเอาเครื่องเพชรและทุกอย่างออกจากตู้เซฟด้วย พนักงานเคาน์เตอร์เห็นเงินจำนวนมากที่เธอจะถอนออกไปแนะให้ไปพบกับอาณัติจะเร็วขึ้น เธอไม่ต้องการพบ และไม่ได้จะเบิกเงินสด ขอเป็นแคชเชียร์เช็คใบเดียวพอ วานให้พนักงานคนนั้นช่วยจัดการทุกอย่างให้ด้วย
อุตส่าห์ไม่ทำธุรกรรมผ่านอาณัติเพราะไม่ต้องการให้เหิมรู้ แต่สุดท้ายก็รู้จนได้ เขาโกรธมากกวาดข้าวของบนโต๊ะทำงานระบายอารมณ์ ด้วยความโลภทำให้เขาคิดจะทำอะไรบางอย่าง
“เอาวะเป็นไงเป็นกัน วันนี้กูต้องจัดการมึงให้ได้นังดาญ่า” ว่าแล้วเหิมรีบร้อนออกจากห้อง...










