หัวใจลูกผู้ชาย

“เดี๋ยวแวะร้านให้กิน...ขอบคุณคุณเปรี้ยวมากนะคะ”

“ที่นี่ยินดีต้อนรับคุณปิ่นปักเสมอค่ะ”

จ่าเฉื่อยซ้อมมวยเสร็จเดินมาเห็นปิ่นปักกำลังจะกลับก็ร้องทักจะกลับแล้วหรือ เธอรับคำคงต้องรบกวนเขาถ้ามีอะไรคืบหน้าขอให้บอกเธอด้วย เธออยากให้คุณแม่กลับมามีความสุขอีกครั้ง ยกมือไหว้ลาเขาแล้วลากเอ๋กลับ นิคกี้หันไปถามจ่าเฉื่อยว่าคุยอะไรกัน แล้วอะไรที่ทำให้แม่คุณปิ่นปักกลับมามีความสุขอีกครั้ง

“ถ้าพวกเอ็งรีบไปส่งคุณปิ่นปักถึงบ้าน ทุกคนก็มีความสุข...ไป” จ่าเฉื่อยพยายามเบี่ยงเบนประเด็น

ooooooo

นพยืนอยู่ที่อ่างล้างมือในห้องน้ำของสถานบันเทิง วักน้ำล้างหน้าเพื่อให้สร่างเมา มองตัวเองในกระจกยิ้มพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการที่วางไว้ นึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เขากระดกเหล้าเข้าปากโชว์เก๋า

เม้งเอาบ้างคว้าขวดเหล้าเทกรอกปากท้าทาย นพคิดแผนการบางอย่างออก แกล้งเมาเซจะล้มแล้วยกมือให้เม้งเป็นผู้ชนะ ทำเป็นแพ้เพื่อให้ได้ใจเขา

บอดี้การ์ดหนุ่มยิ้มให้กับตัวเองในกระจก ตั้งใจมั่นว่าสักวันจะต้องทำให้เม้งไว้ใจ ระหว่างนั้นเฮียเดินเข้ามาตบไหล่ถามว่าไหวหรือเปล่า

“ไม่ไหว...แต่ก็ไหว” นพหัวเราะขำ เฮียชอบใจเข้าไปกอดคอพาเขาไปสนุกกันต่อ...

ดึกแล้วปิ่นปักยังนอนไม่หลับ เฝ้าแต่ครุ่นคิดเรื่องที่นพพูดถึงผู้หญิงที่ตัวเองรัก พานนึกถึงรูปภาพของเปรี้ยวกับเขาที่ดูสนิทสนมกัน เริ่มลังเลว่าตัวเองอาจไม่ใช่ผู้หญิงของเขา มีเสียงมอเตอร์ไซค์แล่นเข้ามาเธอรู้ว่าเป็นนพ ตัดสินใจลงไปหา...ฝ่ายนพลงจากมอเตอร์ไซค์ด้วยอาการเซๆเพราะฤทธิ์เหล้ามองไปที่ตึกใหญ่

“แกสุขสบายบนความทุกข์ของคนอื่น อีกไม่นาน ฉันจะเอาคืน” อาฆาตจบนพเดินต่อ แต่เซเสียหลักจะล้ม ปิ่นปักเข้ามาประคองไว้ทันแต่ทานน้ำหนักเขาไม่ไหวล้มลงไปกับพื้นด้วยกันโดยเขานอนทับบนตัวเธอ ก่อนเมาหลับไป ปิ่นปักต้องเรียกเด็กในบ้านให้มาช่วย

ครู่ต่อมาเด็กรับใช้กับคนสวนช่วยกันประคองนพมานอนบนเตียงในห้องของเขา ปิ่นปักยืนมองด้วยความเป็นห่วงเพราะไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน

“ปล่อยให้นอนสภาพนี้คงไม่ไหว เอาน้ำเอาผ้าสะอาดให้ฉันด้วยจ้ะ”

เด็กรับใช้รับคำรีบไปทำตามคำสั่ง หลังจากได้ผ้าสะอาดชุบน้ำบิดหมาดๆ ปิ่นปักเอามาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้นพที่นอนไม่ได้สติ เด็กรับใช้กับคนสวนที่คอยช่วยเหลือเธออยู่ เริ่มไม่ไหวนั่งหาวหวอดๆ ปิ่นปักสงสารบอกให้ทั้งคู่ไปนอนได้เลยไม่ต้องเป็นห่วง เธอเช็ดหน้าตาให้เขาอีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว ทั้งคู่จึงพากันออกไป ปิ่นปักเช็ดหน้าตาให้นพต่อ พลางบ่นที่เขาดื่มเหล้าเมามายไม่ได้สติ