หัวใจลูกผู้ชาย

สาลินีเห็นเปลวเดินเข้ามาถลาไปกอดหอมแก้ม บ่นว่าคิดถึง ไม่เห็นแวะไปหาที่คอนโดฯ เขาค่อยๆแกะมือเธอออก ที่นัดให้มาเจอวันนี้มีเรื่องสำคัญต้องคุยด้วย

“ฉันเข้าใจความรู้สึกของลูกสาวคุณค่ะ คุณเองก็วางตัวลำบาก เรานัดเจอกันที่นี่ก็ได้ค่ะ ฉันจะอดทนเพื่อคุณนะคะ...” สาลินียังพูดไม่ทันจบ เปลวชิงพูดขึ้นเสียก่อนว่าขอโทษด้วย เขารับปากปิ่นปักไว้แล้ว

“ฉันไม่อยากให้ครอบครัวมีปัญหา เรายังเจอกันได้ในฐานะเพื่อนร่วมงาน” เปลวหยิบเช็คเงินสดยื่นให้ ถือว่าเงินก้อนนี้แทนคำขอโทษของเขา สาลินีตบหน้าเขาฉาดใหญ่ที่เห็นเธอเป็นโสเภณี

“สิ่งที่ฉันทำให้คุณเพราะฉันรักคุณ ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าฉันจริงจังกับคุณ” สาลินีฉีกเช็คทิ้งแล้วเดินออกจากห้อง เปลวมองตามกังวลใจว่าเธอคิดจะทำอะไรกันแน่ สาลินีเปิดประตูออกมาด้วยน้ำตานองหน้าเจอนพยืนอยู่ด้านนอก ไม่ทักทาย ไม่พูดอะไรด้วยเดินผ่านไปเลย ธนูเห็นเปลวตามออกมา ขออนุญาตไปส่งเธอ จะช่วยคุยให้เธอเข้าใจท่าน เปลวพยักหน้าฝากธนูด้วยก็แล้วกัน

ธนูรับคำรีบเดินตามสาลินีไป นพถามเปลวจะกลับเลยไหม เขาอยากอยู่ที่นี่อีกสักพัก บอกให้นพลงไปสั่งอะไรกินระหว่างรอเขาได้เลย...

ในเวลาต่อมา กิ๊บกับนิคกี้พาปิ่นปักกับเอ๋มาที่ค่ายมวยจ่าเฉื่อย กิ๊บชี้ไปด้านในบอกว่าจ่าเฉื่อยกำลังเทรนนักมวยอยู่ทางโน้น อาสาจะพาไปหา

ปิ่นปักขอคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว จากนั้นเดินไปยังทิศทางที่กิ๊บชี้ นิคกี้กับกิ๊บอยากรู้ว่าเธอมีธุระอะไรกับจ่า จัดแจงจะเดินตาม เอ๋รั้งตัวไว้

“เพื่อนฉันพูดเสียงดังฟังชัด ส่วนตัวค่ะ ถ้านายสองคนอยากมีส่วนร่วมมาแจมกับฉัน ฉันอยากเรียนมวยอะ” เอ๋ไม่ยอมให้ทั้งคู่ปฏิเสธ รีบลากแขนไปที่เวทีมวย

ปิ่นปักเดินไปหาจ่าเฉื่อยที่กำลังเทรนนักมวยอยู่ที่มุมหนึ่งของค่ายมวย เขาหันมาเห็นเธอก็แปลกใจร้องทักว่ามาถึงที่นี่มีอะไรหรือเปล่า หรือว่านพไปก่อเรื่องอะไรไว้

“จ่าไม่ต้องห่วงนายนพค่ะ เขาสบายดี ตอนนี้ช่วยดูแลคุณพ่อปิ่นค่ะ”

“แล้วคุณหนูมาหาผมมีเรื่องอะไรให้รับใช้ครับ”

“ปิ่นทราบว่าจ่าเคยเป็นตำรวจเก่า ปิ่นอยากทราบคดีหนึ่งที่เคยเกิดขึ้นในชลบุรีค่ะ เรื่องที่ปิ่นจะเล่าจะถามมันยาวค่ะ เราหาที่นั่งคุยนะคะ”

“ครับ เชิญครับ” จ่าเฉื่อยเดินนำปิ่นปักไปหาที่นั่งคุย ในใจกังวลว่าเธอจะมาสอบถามเรื่องของนพ เปรี้ยวยืนมองอยู่ที่มุมหนึ่งเห็นปิ่นปักมา คิดแผนการบางอย่างไว้รับมือ

ooooooo