หัวใจลูกผู้ชาย
ตอนที่ 7
“ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่ฉัน...ฉันมีแม่เล็กคนเดียว”
“ถ้าเอ็งรักแม่เล็ก เอ็งก็กลับบ้านไปอยู่กับพ่อกับแม่เอ็ง...ไอ้นพ เอ็งฟังข้านะ วันก่อนคุณหนูไปหาข้าเพราะเขาอยากช่วยตามหาลูกให้คุณธารา...คุณธาราเขารักเอ็ง เขายังหวังว่าเอ็งมีชีวิต แล้วเอ็งยังโกรธเกลียดเขาลงอีกเหรอวะ”
“ถ้าเขารักฉัน แล้วทำไมต้องแต่งงานกับคนเลว เขาสมคบคิดกับไอ้คนชั่วฆ่าพ่อ”
“เอ็งคิดเองเออเอง ข้าไม่อยากให้เอ็งทำร้ายความรู้สึกของใครอีก”
“น้าจ่าหมายถึงเปรี้ยวหรือใคร ที่น้าจ่ามาโวยนี่เพราะโกรธที่ฉันทำร้ายความรู้สึกของเปรี้ยวงั้นเหรอ”
“เออ ข้าโกรธที่เอ็งทำให้ลูกข้าเสียใจ แต่ข้าก็บังคับใจเอ็งไม่ได้ แล้วข้าก็รู้ว่าเอ็งรักเปรี้ยวแค่น้อง แต่ข้าไม่ได้มาเพราะเรื่องส่วนตัว ข้าสงสารคุณหนู เอ็งอย่าดึงคุณหนูไปเกี่ยว เอ็งไม่รักก็อย่าทำร้ายคุณหนู”
“ฉันรักเขา...ฉันรักเขาจริงๆ”
“เอ็งรัก...เอ็งก็ยังคิดทำร้ายเขา ข้ารู้ว่าเอ็งไม่คิดจะแต่งงานใช้ชีวิตกับลูกศัตรู”
นพอ้างว่าไม่มีทางเลือก จ่าเฉื่อยขอร้องให้หยุดได้แล้ว ถ้าเขาไม่หยุดก็ไม่ต้องมานับถือกัน แล้วบอกให้เขาไปจากที่นี่ กลับไปบ้านตัวเอง หรือจะย้ายไปอยู่ที่ไหนก็ได้ ย้ายไปให้ไกลจากคนพวกนี้ เขาไม่ไปไหนทั้งนั้น คนที่ต้องไปคือจ่าเฉื่อยต่างหาก จ่าเฉื่อยโกรธต่อยเขาเซถลา ตามมาคว้าคอเสื้อเหวี่ยงจนล้มลง
“ข้าสั่งให้เอ็งออกไป” จ่าเฉื่อยเกรี้ยวกราดใส่ นพค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้น
“อย่ามายุ่งกับฉันอีก” พูดจบนพเดินกลับเข้าข้างในเพื่อปฏิบัติภารกิจล้างแค้นต่อไป จ่าเฉื่อยมองตามผิดหวังที่เขาไม่ฟังคำพูดของตัวเองอีกแล้วถึงกับน้ำตาซึมหันหลังเดินจากไป นพหันกลับไปมองรู้สึกผิดที่ทำร้ายความรู้สึกของจ่าเฉื่อย เสียใจไม่แพ้อีกฝ่ายเช่นกัน
ooooooo
นพเดินตามแผนการทำลายล้างเปลวขั้นต่อไป โดยแวะมาที่สถานบันเทิงหวังจะเจอสิ่งผิดกฎหมาย เฮียเห็นเขามาเข้าไปโอบคอพาไปยังโซนคาราโอเกะ พลางถามว่านึกอย่างไรถึงมาที่นี่
“ฉันส่งคุณหนูถึงบ้านก็หมดหน้าที่แล้วคุณเปลวก็ไม่ออกไปไหน ฉันอยากมาช่วยงานเฮีย”
“ทางนี้พวกฉันเอาอยู่ ไปๆ กินให้เต็มที่ ลงบิลฉัน”
“เฮีย...ทางโน้นห้องอะไร” นพมองไปทางฝั่งตรงข้ามกับโซนคาราโอเกะ
“วีไอพี เฉพาะเมมเบอร์ ระดับเราห้องนี้ก็หรูแล้ว” ว่าแล้วเฮียสั่งบริกรที่ยืนคุมหน้าห้องคาราโอเกะให้ดูแลนพให้ดี ชายหนุ่มร้องทักนี่เขาไม่อยู่สนุกด้วยกันหรือ เฮียส่ายหน้ายังร่วมวงด้วยไม่ได้ มีงานต้องทำแล้วผละจากไป นพมองตามจนเขาลับสายตาจึงมองไปทางโซนวีไอพี
“เชิญครับพี่ เดี๋ยวผมเรียกเด็กมานั่งด้วย” บริกรเปิดประตูห้องคาราโอเกะพานพเข้าไป...
ในเวลาเดียวกันปิ่นปักลงมาเอาน้ำดื่มเห็นธนูเดินไปหาเปลวที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก คิดว่าท่านจะออกไปข้างนอกเหมือนที่เคยทำ ก็เลยไม่ได้สนใจอะไร เดินต่อไปที่ห้องอาหาร ธนูมายืนอยู่ตรงหน้าเปลวอย่างนอบน้อม
“ท่านมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ”
“ไปที่สถานบันเทิง”
ธนูนิ่วหน้าแปลกใจ เปลวจะให้ไปที่นั่นทำไม
ooooooo
