บ่วงนฤมิต

พระยาสารประดิษฐ์พยักหน้าแต่ยังคลางแคลงใจกับกลิ่นสาบรุนแรงจากตัวกนกแขไม่หาย

คืนนี้เมื่อกานติมาพากนกแขเข้านอนแล้วเดินตามหาสามี พอเจอก็ถามว่าคุณพี่ได้กลิ่นนั่นเหมือนกันหรือ พระยาสารประดิษฐ์ที่เหม็นกลิ่นสาบจนต้องชงยาหอมกินถามว่ามันคืออะไร กานติมาบอกว่าตนก็ไม่รู้แต่ยัยแขแปลกไปไม่รู้ว่าไปโดนอะไรมา

พระยาสารประดิษฐ์จึงเสนอว่าเห็นทีจะต้องพึ่งน้ำมนต์เหมือนปภาคินเสียแล้วกระมัง กานติมาหวังว่าพระสงฆ์จะช่วยป้องกันลูกเราจากมนตร์ดำยัยฉัตรได้ นัดพรุ่งนี้เราไปวัดกัน

ปภาคินกับวรดาไปหานวลอนงค์ที่บ้านสวนผัก เจอแต่สมที่ไปรดน้ำผักกลับมา จึงบอกว่าตนจะมาบอกฉัตรว่าแม่เสียชีวิตแล้วตั้งแต่เมื่อวาน ขณะนี้ตั้งสวดอยู่ที่บ้าน มาแจ้งข่าวเผื่อฉัตรจะไปทำบุญให้แม่ด้วยกัน

วรดาถามว่าครูฉัตรไปไหนแล้วครูธนาอยู่บ้านหรือเปล่า สมบอกว่าครูธนาไปต่างจังหวัด ก็พอดีฐิติพาเดินมากับช่วงถามแทรกขึ้นอย่างจับผิดว่าครูธนากับฉัตรไปด้วยกันใช่ไหม

สมพยายามเลี่ยงที่จะตอบ แต่ฐิติพาถามวนไปเวียนมาว่าฉัตรไปพร้อมธนาใช่ไหม ไปเมื่อไหร่ สมบอกว่าไปเมื่อวานนี้ก็ตีขลุมทันทีว่า “ไปวันเดียวกับที่คุณแม่ของคุณใหญ่เสียชีวิตเลย” แล้วฐิติพาเรียกสมไปคุยเรื่องฉัตรชนกต่อ ช่วงตามไปด้วย

ฐิติพาพยายามจะสรุปว่าฉัตรชนกกับครูธนาหนีตามกันไป สมยืนยันว่าครูฉัตรกับครูธนาไม่ทำเรื่องเลวๆ อย่างนั้นแน่นอน ช่วงถามว่ารู้ใช่ไหมว่าเขาไปไหนกัน สมบอกว่าไม่รู้ รู้แต่เขาเดินทางไปพร้อมกันเท่านั้น

“ถ้าไม่รู้ก็ไม่ต้องพูด พูดมากไปจะเดือดร้อนมาถึงตัวเอง จำไว้นะอย่าพูดมากโดยเฉพาะเรื่องนี้ อย่าเที่ยวพูดให้ใครฟังทีเดียว ไม่ใช่จะเดือดร้อนเฉพาะตัวแกครูฉัตรกับครูธนาก็จะต้องเดือดร้อนมากๆแน่”

ช่วงขู่จนสมหน้าเสีย รับปากว่าจะไม่พูดเรื่องนี้เลย ช่วงเอานิ้วจิ้มหัวสมจนหน้าหงายปราม

“จำไว้ให้ดีอย่าหลุดพูดออกมาล่ะ” แล้วจับแขนฐิติพา “เราไปกันค่ะคุณหญิง”

ฐิติพากับช่วงกลับไปแล้ว สมเพิ่งได้สติ รู้สึกกลัวจับขั้วหัวใจ

แล้ววันนี้ฐิติพากับช่วงก็ไปที่บ้านกานติมาบอกว่าไปงานศพคุณแม่ปภาคินเลยแวะมากราบคุณน้าและคิดถึงแขมากไม่ได้เจอกันนาน กานติมาบอกว่าแขไม่สบาย

ที่แท้ฐิติพามาเพื่อเป่าหูกุเรื่องว่าฉัตรชนกกับครูธนาหนีไปด้วยกัน ยุให้กานติมาบอกให้ปภาคินหย่ากับฉัตรชนกแล้วมาแต่งกับกนกแขแทน

ขณะนั้นเองกนกแขลงจากชั้นบนในชุดนอนท่าทางปํ้าเป๋อ พระยาสารประดิษฐ์ตามมาเรียกไว้บอกว่าแม่มีแขก

“แข!” ฐิติพาทัก กนกแขถามว่าไปไหนกันมา “แข...เดี๋ยวไปงานศพคุณป้าปฐมาไหมฉันจะไปด้วยกับเธอ” แต่กนกแขกลับถอยกรูดจนเกือบจะล้ม

“ยัยแขคงไม่ไปไหนหรอกครับวันนี้ บ้านเราคงไม่ไปเพราะยัยแขไม่ค่อยสบาย คงต้องขึ้นไปพักผ่อน”