บ่วงนฤมิต

ปภาคินถามว่าเกิดอะไรขึ้น พระยาสารประดิษฐ์หาว่าปภาคินรู้เห็นการตายของกนกแข และเรียกร้องให้เขารับผิดชอบเพราะกนกแขก็เป็นเมียของเขาคนหนึ่ง ปภาคินไม่อยากให้พ่อต้องมาวุ่นวายกับเรื่องนี้จึงให้วรดาพาพ่อล่วงหน้าไปก่อนตนจะตามไปให้เร็วที่สุด

พวกขวัญอุมายังศึกษาปะติดปะต่อเรื่องราวกันอย่างจริงจัง ธีรัชบอกว่า

“ตามบันทึกของปภาคินไม่ได้บอกสาเหตุการตายของกนกแขไว้ชัดเจน ใช้คำว่าอาจจะโดนฟ้าผ่า แต่ที่น่าแปลกที่เวลานั้นไม่มีฝนฟ้าคะนองและไม่มีใครเห็นฟ้าผ่าในวันนั้น”

“แปลกจริง ผมรู้สึกคล้ายกับเคยเห็นอะไรบางอย่างที่เป็นแบบนี้ แต่จำไม่ได้แล้วว่าเป็นที่ไหน”

ฉายฉานแทรกขึ้นเมื่อคล้ายกับมีอะไรบางอย่างเตือนความทรงจำขึ้นมา

ooooooo

ธนาที่สลบอยู่ในหลุมรู้สึกตัวพยายามขึ้นจากหลุมเห็นสภาพยับเยินในบริเวณทำพิธีก็มองตามพื้นดินจนเห็นรอยที่กนกแขเคยฝังตุ๊กตาทำเสน่ห์คราวก่อน ลองขุดจึงพบเศษตุ๊กตาที่มีชื่อปภาคินกับฉัตรชนกซึ่งแตกหักและเปรอะเปื้อนเพราะถูกฝังมานาน

ธนาจึงเอาเศษตุ๊กตาไปให้ป้าสมดูบอกว่าตนเคยเห็นกนกแขที่ทางสามแพร่งนี่ครั้งหนึ่ง เมื่อคืนนี้ก็เห็นอีกเหมือนเขาทำพิธีอะไรอยู่ ป้าสมตกใจถามว่าของสกปรกแบบนี้ครูธนาเอามาทำไม ธนาบอกว่าตนจะเอามาถามแขว่าสิ่งที่ตนเห็นเมื่อคืนนี้จริงหรือเปล่า จึงรู้ว่ากนกแขถูกฟ้าผ่าตายไปแล้ว

ป้าสมบอกว่าของนี้ไม่ดี อย่าเอาเข้าบ้าน ให้ครูเอาไปทิ้งเสียก่อนที่จะมีใครมาเห็น

ครูธนาจึงไปที่ตลาดหลังโรงเรียนที่ตัวเองสอนอยู่ ขณะไปซื้อตั๋วเรือเห็นฐิติพากับช่วงปลอมตัวซื้อตั๋วเรือเหมือนกันจึงตามไป เห็นทั้งสองไปหาหมอเสน่ห์ที่บ้าน ธนาจึงแอบฟังที่ใต้ถุนเรือน

ช่วงบอกหมอเสน่ห์ว่ากนกแขตายไปขณะทำพิธี ตนอยากรู้ว่ามันเกี่ยวกับเวทมนตร์ที่พ่อหมอทำไปให้หรือเปล่าและมันจะเกี่ยวกับพวกตนไหม หมอเสน่ห์ถามว่าแล้วของที่ให้ไปอยู่ที่ไหน ฐิติพาสบตากับช่วงเพิ่งนึกได้ว่าไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย หมอเสน่ห์ถามว่าไปพลาดท่าไหน

เมื่อฐิติพากับช่วงเล่าให้ฟัง หมอเสน่ห์บอกว่าทางมันต้องมีคนดีแก้อาคมตนได้ดีกว่าเหนือกว่า มนตร์จึงกลับมาเข้าตัว บอกว่า

“พวกแกต้องกลับไปเอาของที่ลงอาคมไว้กลับมาให้ข้าถอนอาคมก่อนหาไม่แล้วจะเดือดร้อนกันหมด เพราะอาคมของข้ามันกล้าแข็งนักไม่มีใครสามารถทำลายล้างได้ ผู้มีคุณบริสุทธิ์สะอาดอาจปกป้องตนจากความขลังและฤทธานุภาพของอาคมข้า แต่หากเกิดเหตุเช่นนั้นขึ้น อาคมจะย้อนกลับมาทำลายผู้ประกอบและเกี่ยวข้องกับการปรับปรุงอาคมทุกคนไม่มีเว้น”