บ่วงนฤมิต

ฐิติพาถามว่าแล้วทำยังไงเราจึงจะป้องกันได้ หมอเสน่ห์บอกว่าต้องเก็บของขลังทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการลงอาคมกลับมาให้ตนถอนอาคมเสียก่อน ทุกอย่างที่มันจะสืบสาวมาถึงเราได้ต้องเก็บมาให้ครบ

ธนาแอบฟังแล้วคิดได้ว่าตนพอจะมีวิธีทำลายคนชั่วพวกนี้ได้ เขารีบออกจากใต้ถุนเรือนหมอเสน่ห์หลบออกมาทางปากซอย

ooooooo

อรนภากับแต้วแร้วเดินทางไปนครสวรค์ พอเจอฉายฉานก็ถามว่าคนที่รู้ประวัติดีอยู่ที่ไหนตนอยากเจอ ฉายฉานบอกว่าเราถามกันเสร็จตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้เราจะกลับกันแล้ว

อรนภาไม่ยอมกลับลากฉายฉานให้พาไปหาแม่ชีป่าน ใครไม่ไปก็ช่างแต่อย่ากีดกันตน ขวัญอุมาบอกลูกปลาให้ปล่อยเขาไปแล้วเราค่อยตามไปทีหลังไปดูว่าพวกนั้นจะทำอะไรคุณยายป่าน ธีรัชเพิ่งลงมาถามว่าพวกคุณไม่กินข้าวกันเหรอ ฉายฉานยังไม่ลงมาหรือ ลูกปลาบอกว่าลงมาแล้วและถูกยัยเอ้ฉกไปแล้ว

ขวัญอุมาบอกไม่ต้องกินข้าวแล้วไปหายายป่านกัน ธีรัชถามว่าไปทำไม ขวัญอุมาบอกว่าไม่ต้องถาม แล้วดึงแขนธีรัชตามอรนภาไป

ไปถึงวัดปากน้ำโพ ฉายฉายแนะนำว่าอรนภาที่ตนพามานี้แสดงละครเรื่องรอยอดีตเหมือนกัน แม่ชีป่าน ถามว่าขวัญอุมาไม่ได้มาด้วยหรือ ก็พอดีขวัญอุมามาถึงแม่ชีทักว่านึกว่ากลับกรุงเทพฯแล้วเสียอีก ขวัญบอกว่าตั้งใจจะกลับกรุงเทพฯแต่บังเอิญมีอุปสรรค

อรนภาถามแม่ชีป่านราวกับทนายซักจำเลยว่ามีข้อพิสูจน์อะไรที่บ่งบอกว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องในหนังสือ แม่ชีพูดอย่างสงบเยือกเย็นว่าถ้าคุณคนนี้ร่วมแสดงในละครเรื่องรอยอดีตเหมือนกันก็คงต้องบอกว่ายินดีที่ได้รู้จัก อรนภาถามเสียงกระด้างว่า

“แล้วคุณยายจะตอบคำถามฉันได้หรือยังคะ”

“กรรมที่ทำในอดีตชาติเรียกว่ากรรมเก่า ส่วนกรรมที่ทำในปัจจุบันชาติเรียกว่ากรรมใหม่ ความมีชีวิตดีหรือชั่วขึ้นอยู่กับกรรมที่ทำแล้วแต่บุคคลด้วย” อรนภาดักคอว่าต้องทำบุญสักเท่าไหร่ “คนเราสร้างบุญให้ตัวเองได้ค่ะ ทำความดีละเว้นความชั่ว ทำจิตใจให้บริสุทธิ์เท่านี้ก็ได้บุญแล้ว”

แต้วแร้วขัดคอว่าเรามาถามเรื่องความจริงไม่ได้มาขอฟังเทศน์

“ที่เรียกว่าสัจธรรมเพราะธรรมะเป็นจริงนะคะ เรื่องราวทั้งหมดที่คุณมาถามฉันก็เกี่ยวพันแต่เรื่องกรรมทั้งนั้น กรรมที่สร้างไว้ต่อกันมันผูกพันเราไว้ด้วยกัน”

อรนภาตัดบทว่าตนอยากรู้ว่ามีหลักฐานเรื่องจริงอะไรที่เกี่ยวกับความจริงของนิยายรอยอดีต

แม่ชีจึงเล่าถึงความเกี่ยวพันและลำดับญาติให้ฟังโดยขวัญอุมาที่ศึกษาค้นคว้าและความรู้สึกจากจิตใต้สำนึกของตนและลูกปลาคอยเสริมในบางตอน แม่ชีเอาอัลบั้มเก่ามาเปิดให้ดูรูป เล่าว่า คุณฉัตรชนกคือแม่ของตน ฉัตรชนกคือหม่อม ราชวงศ์ฉัตรชนก โสภณ ทายาทวังโสภณ คือที่นิยายรอยอดีตตั้งชื่อว่าโฉมเฉลา แล้วป้ายความผิดทั้งหมดใส่เธอ