บ่วงนฤมิต

ฝ่ายพิมพ์แขก็มารยาออดอ้อนปราน ยุให้ปรานหย่ากับฉัตรกนกเสียและมาแต่งกับตนที่เฝ้ารออยู่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแม้ว่าจะเป็นการรออย่างไม่มีหวังก็ตาม

ในที่สุดปรานก็รับปากว่าจะหย่ากับโฉมเฉลาแล้วมาแต่งกับเธอ

ฉากนี้ได้รับคำชมเชยจากคเชนทร์ว่าเยี่ยมมาก แล้วให้เริ่มฉากต่อไป

หลังจากกลับมาวังโสภณและรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว จากนั้นไม่นานท่านชายก็เก็บของใส่กระเป๋าลากลงบันได ยุพาถามว่าท่านจะไปไหน ท่านชายบอกว่าจะไปตามหาฉัตรกับนวลอนงค์

“จะเอามันกลับมาอยู่ที่นี่อีกหรือเพคะ คงจะต้องตายกันไปข้างนึง”

“ผลงานของเธอทั้งนั้น ความบ้านแตกสาแหรกขาดที่เกิดขึ้น ถ้าฉันเจอนวลอนงค์ฉันจะไม่พากลับมาที่นี่ เราคงต้องไปอยู่กันในที่ที่ไม่มีเธอ”

“ดีจริง วังโสภณจะต้องเป็นของลูกหญิงเท่านั้น”

“วันนี้ อดีตวังโสภณจะตกเป็นของเถ้าแก่เล้งแล้ว เขาให้เวลา 7 วันในการเก็บของ ฉันขอบอกเธอเอาบุญ” ยุพาถามว่าหมายความว่ายังไง ท่านชายบอกว่าหมายความอย่างที่พูดนั่นแหละ แล้วลากกระเป๋าออกไปเลย ขณะยุพายังอึ้งอยู่ ช่วงก็มาบอกว่ามีคนงานเข้ามาเป็นสิบคนบอกว่าเถ้าแก่ให้มารื้อด้านหลัง

ยุพาถามว่าไหนลูกหญิงบอกว่าไปทำเรื่องโอนเป็นของลูกหญิงแล้วไง ฐิติพาเดินลงมาพอดี ชี้แจงว่า

“หญิงไปทำเรื่องโอนเป็นของหญิงตอนที่ท่านพ่อหายไปแต่เมื่อท่านกลับมาท่านคงไปแจ้งทุกที่ยกเลิกการเป็นคนสาบสูญที่นี่จึงกลับมาเป็นชื่อของท่านพ่ออีก”

ยุพาถามว่าแล้วเงินที่ซื้อวังไปไหน ฐิติพาบอกว่าเถ้าแก่ซื้อกับท่านพ่อ ช่วงเร่งให้ยุพารีบตามท่านชายไปคุยกันให้รู้เรื่อง ยุพาชี้ไปที่ประตูบอกว่า “ไปแล้ว...จะไปหานังนวลอนงค์”

พอดีเถ้าแก่เข้ามาแสดงตัวเข้ายึดวังและเชิญทั้งหมดให้ออกไปเลย ไม่อย่างนั้นจะถือว่าบุกรุก

ทั้งยุพา ฐิติพาและช่วงจึงรู้ตัวว่า ตนแพ้อย่างหมดรูปแล้ว...

ooooooo

ยุพา ฐิติพากับช่วง หิ้วของพะรุงพะรังเดินตุปัดตุเป๋ออกจากวังโสภณโดยมีลูกน้องเถ้าแก่ 3 คนคุมไป ลูกน้องบอกเถ้าแก่ว่าในกระเป๋าท่าจะมีสมบัติอยู่เยอะ เถ้าแก่บอกว่าจะทำอะไรก็รีบไปทำแต่อย่าให้เดือดร้อนมาถึงตนก็แล้วกัน

ยุพา ฐิติพากับช่วงเดินมาถึงทางเปลี่ยวก็ถูกโจรบุกปล้นเอาข้าวของไปหมด เมื่อหมดเนื้อหมดตัวแล้วช่วงก็ลาออกกลางทางขอกลับไปอยู่บ้าน แต่พอช่วงแยกไปครู่เดียวก็หลบเข้าที่ลับตาล้วงสร้อยทอง 2-3 เส้นจากอกเสื้อมาดูโล่งใจว่ายังพออยู่ได้อีกหลายวัน

แต่ไม่ทันที่ช่วงจะซ่อนสร้อยก็ถูกโจรมาปล้นไปจนสิ้นเนื้อประดาตัวซ้ำถูกทำร้ายจนสลบเลือดกบปาก