ตอนที่ 9
ลูกปลาถามว่าคุณทวดสมบอกอะไรไว้บ้างหรือเปล่าเรื่องปภาคินกับกนกแข
“เมื่อช่วงสงครามโลกหมอปภาคินยังได้กลับมาอยู่ที่นี่และได้รักษาพ่อของฉัน ยาอะไรก็ขาดแคลนไปหมด พ่อเล่าให้ฟัง แต่หมอปภาคินก็ได้มาดูแลจนหาย” อรนภาถามว่าแล้วพิมพ์แขล่ะ ขวัญอุมาบอกว่าหมายถึงกนกแข คุณโกศลมองทุกคนบอกว่า “กนกแขเสียชีวิตหลังจากฉัตรชนกหนีไปไม่นานไงคะ”
ooooooo
อรนภากรีดร้องจนคุณโกศลตกใจว่า ไม่จริง! นางเอกตายไม่ได้ ตนเป็นนางเอกจะตายได้ยังไง ตะคอกถามว่า “ทำละครนางเอกตาย แล้วใครจะดู”
ฉายฉานถามว่าพิมพ์แขถูกฟ้าผ่าตายหรือ คุณโกศลบอกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยมีใครกล้าพูดกัน มันเป็นเรื่องไม่ดี แต่คุณย่าพูดให้ฟัง คงอยากให้ความจริงยังคงอยู่กระมัง ขวัญอุมาถามว่า “ความจริงอะไรคะ”
“ครูธนาพบหลักฐานบางอย่างที่เกี่ยวกับมนตร์ดำ และกนกแขก็ตายที่ทางสามแพร่ง”
พอฟังคุณโกศล อรนภาก็สวนทันทีว่าไม่จริง โกหก!
ธีรัชไม่สนใจถามคุณโกศลว่าทำไมกนกแขจะต้องไปที่ทางสามแพร่ง คุณโกศลบอกว่าไม่รู้ ที่ตรงนั้นเป็นที่แรง ตอนหลังตัดถนนกันมากมายทางสามแพร่งเลยหายไป ธีรัชถามว่า “ครูธนาพบอะไรครับ”
ครูธนาไปหาปภาคินที่บ้าน พบแต่นายสุขที่เฝ้าบ้าน บอกว่าท่านไม่อยู่พาคุณพ่อไปพักผ่อน จะกลับเมื่อไรตนก็ไม่ทราบ ครูธนาบอกว่าตนอยากพบคุณปภาคิน นายสุขบอกว่าตนไม่สามารถบอกได้ว่าเขาจะได้พบท่านเมื่อไหร่
“แม้ว่าจะเป็นเรื่องของฉัตรชนกอย่างนั้นหรือ”
“ผมว่าตอนนี้คุณปภาคินคงจะยังไม่อยากรับทราบเรื่องอะไรทั้งนั้นครับ คุณพ่อท่านป่วย ท่านต้องดูแล”
ธนาถามว่าแล้วกนกแขล่ะ นายสุขบอกว่าตนไม่รู้เรื่องของท่านหรอก ธนาถามอีกว่าคืนนั้นคุณปภาคินทำอะไรอยู่ นายสุขรู้ใช่ไหมว่ากนกแขตายไปแล้ว นายสุขบอกว่าท่านไปรับกระดูกและอังคารของคุณหญิงจากหลวงพ่อที่วัดเพื่อนำไปลอยน้ำ
พอธนารู้ว่าปภาคินไปหาหลวงพ่อที่วัดเขาจึงไปวัดคืนนั้นเลย ไปถึงเห็นหลวงพ่อนั่งสวดมนต์อยู่ที่หน้าที่บูชาบนกุฏิ ธนาจึงนั่งลงกราบหลวงพ่อที่บันไดและนั่งคอย
ระหว่างที่หลวงพ่อสวดมนต์นั้น เสียงหวีดกรีดร้องดังมาจากที่ไกลๆอย่างเจ็บปวดรุนแรงธนาตกใจหันหาต้นเสียงแต่ไม่พบ
เป็นเวลาที่หมอผีกำลังทำพิธีอยู่ เกิดมีลมพัดฮือเข้ามาจนล้มเหมือนถูกอะไรกระแทกเข้ากลางหลัง หมอผีสะดุ้งเฮือกคล้ายกับหมดอากาศหายใจ พยายามลุกขึ้นแต่ล้มคว่ำลงไปท่ามกลางเสียงร้องตกใจของคนที่มาทำพิธี หมอผีลุกขึ้น ตาแข็งเหมือนผีเข้า หน้าเปลี่ยนไปเหมือนไม่ใช่ตัวเอง กล่าวอาฆาต
“มันจะทำร้ายข้า ทำทีกูเผลอมึงอยากจะลองดีกับกูเหรอ...ข้าจะลองสู้กับมันสักตั้ง แล้วดูสิว่าใครจะแน่ กว่ากัน กล้าดีนะมึง”










