ตอนที่ 9
“แม่นึกว่ารัชจะตามไปส่งขวัญถึงกรุงเทพฯ” ธีรัชติงแม่เขินๆ วิยาดาพูดให้ได้คิดว่า “โอกาสเลือกเดินในชีวิตของเราน้อยนะ อย่าเลือกผิดซ้ำอีกล่ะ”
ooooooo
ฝ่ายฉายฉานไปส่งอรนภาที่หน้าบ้าน เธอชวนเข้าบ้าน ฉายฉานบอกว่าดึกแล้วส่งแค่นี้ดีกว่า
อรนภาอ่อยฉายฉาน เขาขอบคุณที่มีไมตรีแต่ตนเป็นคนไม่ชอบความฉาบฉวย อรนภาขัดใจบอกว่าตนก็ไม่ชอบคนบื้อเหมือนกัน ฉายฉานคว้ามือเธอไว้ถามว่าเธอไม่เคยสนใจคนที่ให้เกียรติเธอเลยหรือ หรือต้องการเพียงความพอใจชั่วครั้งชั่วคราว
อรนภาหัวเราะเยาะว่าอย่ามาหลอกกันเลย
ตนไม่ใช่ผู้หญิงโง่ที่คิดว่าผู้ชายมีความรักผู้ชายรักเป็น ฉายฉานถามว่าเห็นรอยอดีตแล้วก็ยังไม่เชื่อหรือว่า
ความรักความผูกพันข้ามผ่านกาลเวลา บอกอรนภาว่า
“มองให้เห็นความรักสิ รักให้เป็น ถ้าคุณรักเป็นคุณจะเข้าใจทุกสิ่งอย่าง อรนภา ผมมีความรักให้คุณนะ แต่มันไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับคุณเลยสักนิด ถ้าคุณ
ไม่รู้จักความรัก ไม่รู้คุณค่าของมัน ผมก็จะได้แต่เจ็บ
อยู่คนเดียว ผมไม่อยากเจ็บอย่างนั้นอีก”
ด้วยความรักที่แท้จริง ฉายฉานบอกอรนภาว่า เลิกมองความรักเป็นเรื่องเล่นเรื่องสนุกชั่วครั้งชั่วคราว วันไหนที่คุณรักเป็น คุณจะรู้ว่าความสุขที่แท้จริงเป็น
ยังไง แล้วฉายฉานก็สอนให้อรนภารู้จักความรักด้วยความรักที่มีต่อเธอ
ooooooo
เมื่อ “รอยอดีต” จบแล้ว วราคิดจะสร้างละครเรื่องใหม่ “ควันไฟกับไอรัก” โดยให้ขวัญอุมากับธีรัชแสดงหมายให้เป็นคู่จิ้นคู่ใหม่ของวงการ
ขวัญอุมาบอกว่าถ้าจะเลือกตัวแสดงเพราะเหตุผลนี้ตนไม่รับดีกว่าเพราะตนทำงานมาหลายปีแล้วไม่ได้
เป็นนักแสดงหน้าใหม่ คิดว่าไม่เหมาะกับการโปรโมตแบบนี้ ฝ่ายธีรัชก็ปฏิเสธที่จะแสดงเพราะไม่คิดว่าตนจะทำอะไรได้อย่างรอยอดีตอีก ตนอยากกลับไปทำงานที่ออฟฟิศของตนมากกว่า
ขวัญอุมาปฏิเสธแล้วขอตัวเพราะต้องไปถ่ายปกนิตยสารต่อ ธีรัชจึงขอไปส่ง วรามองหน้าคเชนท์ถามว่าเราคิดเหมือนกันหรือเปล่า คเชนทร์บอกว่าต้องคิดเหมือนกัน เหมือนกันแน่ๆ แล้วทั้งสองก็พยักหน้าให้กัน
ละครรอยอดีตฉายแล้วธีรัชได้รับคำชื่นชมมากแต่ตัวเขาเองกลับไม่ได้สนใจ เขาบอกวิยาดาว่าเข้าใจแล้วว่าทำไมปภาคินจึงต้องเขียนบันทึก เพราะเขาอยากจะจารึกความรักอันยิ่งใหญ่ของเขาไว้และในตอนหลังบันทึกเล่มที่สองมันคือความรู้สึกเศร้า เหงา ที่ไม่รู้จะบอกใคร










