บ่วงนฤมิต

พอเอ้ได้รับก็เปิดดู ทำเสียงเยาะเย้ย “พร้อมหน้ากันจริง เฮอะ แล้วยายแก่นี่ใครกัน” ว่าแล้วกดโทร.หาฉายฉานอีก พูดอย่างยโสว่า

“ฉันจะบอกให้นะคะ ฉันรับเล่นละครเรื่องนี้ตามเรื่องที่ตกลงกันไว้ ถ้าเรื่องมันเปลี่ยนไปฉันก็ไม่แน่ใจนะคะว่าจะยังคงแสดงอยู่หรือเปล่า”

พูดจบก็วางหูเลย ขวัญอุมาถามฉายฉานว่าเธอจะโทร.มาอีกไหมเนี่ย เสนอให้เราคุยกันต่อ

แต่ให้ปิดมือถือเสีย ฉายฉานเปรยว่าอรนภาห่วงเรื่องที่อาจจะเปลี่ยนบท ดูเธอไม่แฮปปี้กับเรื่องนี้

“ก็ต้องลองดูเมื่อถึงเวลาเปลี่ยนแปลงจริงไหมคะ ขวัญเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

ลูกปลาเร่งให้สัมภาษณ์คุณยายให้เสร็จก่อนดีไหม เรื่องทะเลาะของพวกเรากันเองเอาไปทะเลาะกันต่อที่กรุงเทพฯ ขวัญอุมาจึงบอกแม่ชีป่านให้พูดต่อเลย

ฝ่ายอรนภาไม่พอใจการกระทำของพวกขวัญอุมา ไปที่ห้องทำงานของวรา ถามว่าทราบไหมว่าบรรดา

นักแสดงนำเรื่องรอยอดีตไปไหนกันหมด วราคาดว่าคงไปรับจ๊อบหรือไปเที่ยวกัน อรนภาบอกว่าตนได้ข่าวว่าทุกคนไปอยู่ปากน้ำโพ ไปหาใครที่ว่าเป็นลูกโฉมเฉลาในเรื่อง

วราถามว่ามีหลักฐานอะไรมายืนยันหรือ อรนภาเยาะว่าไม่เห็นมีหลักฐานอะไรนอกจากความเชื่อของพวกเขาเอง

“เหรอจ๊ะ แล้วเรื่องมันเป็นยังไงเขาถึงเชื่อ เหมือนหรือไม่เหมือนกับในนิยายล่ะ แต่พี่ก็ปลื้มใจจริงๆที่ผู้ร่วมงานของพี่ทุกคนสนใจงานมาก เอาเป็นธุระ ทุ่มเทกับงาน ไม่นึกนะว่าผู้หญิงอย่างขวัญอุมาจะทุ่มทุนเอาจริงเอาจังขนาดนี้”

อรนภาอึ้งไปอย่างผิดคาด ซ้ำคเชนทร์ยังบอกว่าขวัญอุมาอินมาก และวราก็กล่าวอย่างปลื้มว่า

“ต้องพูดว่าพี่ได้ดรีมทีมมาร่วมงานจริงๆ ปลื้มค่ะ ปลื้ม”

คเชนทร์ถามว่าถ้าเอ้สนใจเรื่องนี้ทำไมไม่ตามเขาไป อรนภาอ้างว่าไกลและกลัวว่าไปฟื้นความจำคนวัย 80 กว่าเกิดเป็นลมขึ้นมาจะลำบาก ย้อนถามว่าแล้วคเชนทร์กับวราจะรู้ได้ยังไงว่าเรื่องที่ขวัญมาเสนอเป็นเรื่องจริงและจะไปขุดคุ้ยกันให้ได้อะไรขึ้นมา

คเชนทร์บอกว่าทำให้เรามีโอกาสทำให้เรื่องมันสมจริงมากขึ้นไม่เป็นละครจนเกินไป อรนภาขัดใจบ่นว่าเห็นดีเห็นงามตามกันไปหมด คเชนทร์ถามว่าแล้วเอ้ไม่เห็นด้วยหรือ

“พอดีมนตร์ดำมันเป่าไม่ถึงเอ้ไงคะ”

“อ๊ะ พูดอย่างนี้เอ้ก็อินกับละครด้วยแล้วน่ะสิ แน่ะ... พี่ว่านะ จริงๆแล้วบอกไม่ได้นะว่าใครอินกับรอยอดีตมากกว่ากันระหว่างขวัญกับเอ้ ยุคนั้นคนยังมีความเชื่อเรื่องมนตร์ดำนะ แต่เดรัจฉานวิชาพวกนี้ก็คงทำลายมากกว่าสร้างสรรค์มันก็เลยหมดไปเอง”

“นั่นน่ะสิ...ยุคนั้นคนเชื่อเรื่องมนตร์ดำจริงๆ” อรนภาพูดราวกับว่าตัวเองเคยเจออะไรแบบนั้นมาในอดีต