บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 9
ธนกฤตถูกปรานชกต่อยจนหมดรูป ปรานไล่ไปให้พ้นแล้วไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก ธนกฤตเห็นว่าหมดทางสู้แล้วจึงเล่าให้ปรานฟังเรื่องพิมพ์แขทำเสน่ห์ใส่เขาที่ทางสามแพร่ง คนที่ทำเสน่ห์คือพิมพ์แขไม่ใช่โฉมเฉลา
พิมพ์แขโต้ว่าคนที่ถูกมนตร์เสน่ห์คือเขาต่างหาก หลงรักงมงายจนเห็นโฉมเฉลาคือนางฟ้า
ปรานหาว่าธนกฤตปั่นหัวตน กระนั้นธนกฤตก็ยังบอกว่าโฉมมีลูก ให้ปรานไปรับกลับมาเถิด
ปรานไม่เชื่อ เมื่อไล่ไม่ไปจึงวิ่งเข้าไปในบ้านคว้าปืนยาวออกมายิงไล่จนธนกฤตต้องวิ่งหนีไป
“ไม่มีวันหรอกนังโฉม แกจะต้องกระเด็นออกจากชีวิตของฉันและปรานตลอดไป” พิมพ์แขสะใจมาก
ooooooo
ผ่านไปสิบกว่าปีท่านชายศักดินัยที่มีข่าวว่าเครื่องบินตกเสียชีวิตก็กลับมาเพราะนั่นเป็นเพียงข่าวลือเพื่อลวงฝ่ายตรงข้าม
แต่พอเข้าไปในวังโสภณ ท่านชายรู้สึกถึงความทรุดโทรม ว่างเปล่าอย่างเห็นได้ชัด ช่วงวิ่งออกมาเจอท่านชายก็ตกใจนึกว่าเห็นผี ท่านชายถามว่ายุพากับหญิงอยู่ไหน ช่วงบอกว่าอยู่ข้างบน พอท่านชายจะขึ้นไปก็เจอยุพากับฐิติพาเดินลงมาพอดี ทั้งสองอุทานตื่นตกใจ จนเมื่อท่านชายทักว่า
“ยังอยู่กันดีทุกคน ดีใจจังที่บ้านเราไม่เสียหายจากบอมบ์ แต่ทำไมเงียบเหลือเกิน”
ยุพาคร่ำครวญถึงสภาพบ้านแตกสาแหรกขาดเมื่อท่านชายไม่อยู่ ทุกคนออกไปหมดเหลือแต่ช่วงที่ยังภักดีอยู่กับตน ท่านชายถามถึงนวลอนงค์กับฉัตรว่าอพยพไปอยู่ไหน
“จะไปไหนก็ไม่รู้เพคะ นังลูกสาวนั่นหนีตามชู้ไป ที่เป็นครูอยู่ด้วยกันนั่นอย่างไร”
ท่านชายไม่เชื่อ ยุพาใส่ไฟว่าข้าวยากหมากแพงฉัตรชนกเลยพาชู้ไปปล้นบ้านผัว ฆ่าแม่ผัวตายแล้วหนีไปไหนกับชู้ก็ไม่รู้ ท่านชายถามถึงนวลอนงค์ ยุพาบอกว่าหนีไปด้วยกันคบชู้ไปตามทางของมัน
“ไม่มีใครอยู่แล้วค่ะท่านพ่อ วังโสภณเป็นของหญิงเพราะเขาบอกว่าท่านพ่อสูญหายไปแล้วหลายปี หญิงกำลังจะขายที่วังนี้ให้กับคนที่มาขอซื้อ”
ท่านชายตกใจมากวังก็จะถูกขาย ทรัพย์สินในวังก็ถูกขายกินจนหมด เวลานี้กำลังจะย้ายไปอยู่ที่อื่นบอกท่านชายว่าอย่ามัวเสียเวลาใฝ่หาเมียมากชู้ของท่านเลย
“วังโสภณเป็นของฉัน ใครจะเอาไปทำอะไรไม่ได้ ขอให้รู้ไว้ด้วย”
สิ้นเสียงประกาศของท่านชาย ทั้งยุพา ฐิติพาและช่วง ก็พากันสะบัดขึ้นข้างบนไป
ooooooo
ธนกฤตไปหาโฉมเฉลาให้ไปอยู่กับปภาคินเพื่อลูกจะได้มีชีวิตที่ดีและได้รับการศึกษา โฉมเฉลาบอกว่าการศึกษาสูงไม่ได้หมายความว่าจะมีชีวิตสุขสบาย ยืนยันว่าตนยอมตายที่นี่ดีกว่า ธนกฤตถามว่า
“เธอจะรอ รออยู่ที่นี่จนกว่าเขาจะมาง้อเธอใช่ไหม”
โฉมเฉลาอึ้ง เพราะนั่นคือสิ่งที่ตนรอคอยอยู่
