บ่วงนฤมิต

“แล้วไม่ไปรับฉัตรชนกกลับมาหรือครับ” ฉายฉานถาม

คุณโกศลบอกว่าไม่ได้ไปรับเพราะไม่รู้ว่า

ฉัตรชนกอยู่ที่ไหน และหากครูธนาไปรับกลับมาจะเข้าเรื่องตามที่หม่อมยุพาดักคอไว้ ครูกลัวเรื่องจะไม่จบ

อรนภาปรามาสว่าเรื่องจบอย่างนี้เชื่อขนมกินได้เลยว่าคุณวราไม่เอาแน่

แต่พอขวัญอุมาไปเสนอ วรากลับว่า “มันน่าสนใจมากนะ” คเชนทร์ว่า “แล้วค่อนข้างซับซ้อน”

อรนภาผสมโรงทันทีว่า “พี่คเชนทร์คิดเหมือนเอ้เลยค่ะ”

อรนภามองหน้าขวัญพูดอย่างท้าทายว่าเรื่องจริงมันแน่นมาก มีเหตุผล น่าสนใจจริงๆ แต่มันน่าเศร้ามากๆเลย จบเละเทะเกินกว่าจะเอามาทำเป็นละครได้ ถามนลิน

อย่างหาพวกว่าจริงไหม นลินบอกว่าตนเขียนได้ทั้งนั้นแล้วแต่คุณวรากับพี่คเชนทร์เพราะต้องรับผิดชอบละครรอยอดีตนี้โดยตรง

เมื่อหาเสียงสนับสนุนจากนลินไม่ได้ เอ้ก็พูดยอวราว่า เคยได้ยินตั้งแต่ก่อนเข้าวงการว่าคุณวราบอกว่าละครคุณวราผู้ชมประทับใจเพราะเปิดอย่างอลังการและจบอย่างน่าประทับใจ

“จ้ะ...แหม ดีใจจังที่เอ้จำได้” วรายิ้ม “จริงจ้ะพี่เคยพูดไว้อย่างนั้น ละครของวราต้องตีตราว่าสุดเริ่ด

อลังการและต้องจบอย่างประทับใจไม่รู้ลืม”

อรนภาถามว่าแล้วที่ตายกันกระจายอย่างนี้มันจะใช่หรือ วราบอกว่าไม่ได้หรอก ขวัญอุมาถามอย่างเจ็บปวดว่าแล้วจะบิดเบือนเรื่องไปจากเรื่องจริงหรือ

อรนภาทำเสียงสูงว่าเก๋ออก เราก็จบคล้ายเรื่องเดิมนั่นแหละ ขวัญอุมาถามว่าแล้วที่นลินแก้มาล่ะ?

วราบอกว่าก็สนุกดีนะ คเชนทร์ว่าต้องอ่านกันอีกครั้ง ตนก็เห็นด้วยกับวราว่าสนุกขึ้นมาก ธีรัชถามว่าแล้วจะทำงานกันยังไงต่อไป คเชนทร์ว่าเริ่มต้นถ่ายต่อในสองอาทิตย์ อรนภาถามว่าแล้วตอนจบสรุปยังไง

“เดี๋ยวพี่รับไปแก้ปัญหากับนลินเองจ้ะ แต่รับรองได้เอ้ พี่ไม่ยอมให้จบเศร้าบ้านแตกสาแหรกขาดอย่างนั้นแน่นอน ขอบใจมากเอ้ที่เข้าใจกันอย่างดี”

อรนภามองไปรอบๆยิ้มอย่างผู้ชนะ แต่ขวัญอุมารับไม่ได้ถ้าละครจะจบเหมือนเดิมตามนิยาย

“เราทำหน้าที่ของเราดีที่สุด เราทำเต็มที่แล้วนะขวัญ ละครนะไม่ใช่ปั้นตุ๊กตา งานของเรามันทำคนเดียวไม่ได้ จะให้เป็นอย่างใจคนเดียวพี่ลูกปลาก็ไม่เคยเห็น ต่อให้ผู้กำกับก็เหอะ ดีที่สุดคือออกมาใกล้ที่สุดแค่นั้น”

ฟังลูกปลาพูดแล้วขวัญอุมาหงายผึ่งลงไปเหมือนหมดแรง

ooooooo

การถ่ายละครต่อเริ่มที่ฉากตลาดในนครสวรรค์ ประโคม นักข่าวผู้คร่ำหวอดในวงการมาพร้อมกล้องคู่ใจ พอเห็นฉากตลาดในนครสวรรค์ก็ถามว่ามีฉากนี้ด้วยหรือ ผมอ่านเรื่องย่อแล้วในนี้ไม่เห็นมีเลย