ตอนที่ 9
เมื่อเล่าให้ยุพาฟังขณะออกจากบ้านกนกแข ฐิติพาบอกว่ากนกแขทำท่าจะทำเวทมนตร์ต่อ ถ้าเราไม่อยู่ช่วยดูท่าจะไม่สำเร็จ ตนอยากอยู่กับช่วงดูว่าของขลังนักขลังหนาจะเป็นยังไง ยุพาไม่ให้อยู่ ฐิติพาบอกว่าถ้าตนไม่อยู่จัดการคงจะเหลวแน่นอน ช่วงเห็นด้วยเพราะกนกแขนับวันจะยิ่งเลอะเลือน
“กลับไปก่อน ถ้าจะมาใหม่ปลอมตัวมาทีหลังไม่ให้ใครรู้ ระหว่างนี้ช่วงเตรียมที่ไว้เผื่อคุณหญิงมา”
“หญิงต้องมาค่ะ” ฐิติพายืนยัน
ปภาคินจะเก็บร่างแม่ไว้ครบร้อยวันจึงจะเคลื่อนไปวัด เขาจึงจัดห้องนั่งเล่นให้เป็นห้องนอนของพ่อเพื่อจะได้ไม่ต้องขึ้นลงเพราะขายังใส่เฝือกอยู่ ปพนก็ยังรู้สึกผิดที่ตนช่วยปฐมาไม่ทัน
“พ่อขา...พี่ใหญ่กับดาเหลือพ่ออยู่เพียงคนเดียวเป็นเสาหลักของบ้าน พ่อขา...พ่อรักษาตัวให้หายเร็วๆนะคะ เรายังมีงานต่างๆที่จะต้องทำให้แม่อีกหลายอย่าง” ปพน
กอดวรดาร้องไห้เสียใจ
ooooooo
ที่เรือนของแม่ชีป่านที่ปากน้ำโพ ธีรัชกำลังดูบันทึกจากที่ไปหาข้อมูลจากที่ต่างๆสรุปให้ทุกคนฟังว่า
“เขาบันทึกไว้ว่าพ่อของเขาไม่มีความสุขในบ้านหลังนั้นเลย...ภาพวันที่สูญเสียมันติดตาเขาจนยากจะทำใจ เขาจึงรีบจัดการงานศพ แล้วพาครอบครัวไปอาศัยอยู่ที่เมืองจันท์ เท่ากับได้พาพ่อไปเปลี่ยนอากาศรักษาตัวด้วย”
แม่ชีป่านเปรยว่าตอนนั้นตนยังนึกโกรธว่าถูกทอดทิ้งไม่ส่งข่าว พวกเราไม่รู้เรื่องเลยว่าโจรก็ปล้นบ้านนั้น ลูกปลาถามว่าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นวันเดียวกันหรือ
แม่ชีป่านบอกว่าตนไม่ทราบ
“แต่ในนิยายมันกลายเป็นว่าโจรนั่นเป็นพวกฉัตรชนกกับธนาปล้นแล้วเอาสมบัติหนีไปตั้งตัว
ด้วยกัน” ขวัญอุมาแทรกขึ้น ฉายฉานถามว่าใคร
ขวัญอุมาย้ำชัดว่า “กนกแขน่ะสิ”
พอดีโทรศัพท์ของฉายฉานดังขึ้นเขาจึงเปิดดู หน้าจอเป็นชื่อ เอ้...อรนภา จึงขอโทษทุกคนรับสายก่อน
ooooooo
พออรนภารู้ว่าฉายฉานอยู่นครสวรรค์กำลังสืบเรื่องจริงของรอยอดีตก็ถามเสียงกระด้างว่าตกลงฉายก็เอาด้วยหรือ เป็นเอามากนะ
ฉายฉานบอกว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจจริงๆ ถามว่าเอ้จะตามมาไหมล่ะ เธอบอกว่าไม่สนใจ เรื่องมันดีอยู่แล้วไม่รู้จะเปลี่ยนอะไรกันนักหนา ถามว่าแล้วฉายจะกลับเมื่อไหร่
“ผมว่างช่วงนี้ ถ้าขวัญกับรัชเขาอยู่ ผมก็จะยังอยู่นะ ไม่น่าเชื่อเลย พวกเขากำลังคุยกับลูกสาวโฉมเฉลา เดี๋ยวผมถ่ายคลิปส่งไปให้เอ้ดูนะ”
ฉายฉานเดินกลับมาเพื่อถ่ายรูปพวกเพื่อนส่งไปให้เอ้ดูเพราะเอ้สนใจเรื่องที่เรามาค้นหาความจริง










