บ่วงนฤมิต

อรนภาด่าว่าบ้า ตนเจอคนลวงโลกเข้าแล้ว ชี้หน้าขวัญอุมากับลูกปลาที่ช่วยเสริมให้แม่ชีป่านว่าสมคบกับยายนี่ด้วยใช่ไหม แล้วชี้ที่รูปว่านี่ยัยขวัญชัดๆ เย้ยว่าแต่งรูปกันเสียจนน่าหัวเราะจริงๆ แม้ธีรัชกับฉายฉานจะช่วยกันชี้แจงก็เยาะเย้ยว่าตนกำลังดูรายการลวงโลก

แม่ชีป่านย้ำว่าครูฉัตรเป็นแม่ของตน แม่ตายไปแล้วกว่าสี่สิบปี ฉายฉานเสริมว่าถ้าให้ตนสรุป ขวัญอุมาในชาตินี้คือฉัตรชนกในครั้งโน้น อรนภาด่าว่าบ้ากันไปหมดแล้ว แต่ฉายฉานยังใจเย็นเล่าความรู้สึกของตนว่า

“มันน่าทึ่งมากรู้ไหมเอ้ ตลอดเวลาที่เปิดกล้องแล้วถ่ายทำกันมา บางฉากบางตอนเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น เรื่องราวมันไม่ได้เป็นอย่างนั้น ไม่ใช่แต่ขวัญคนเดียวที่รู้สึก ผมก็รู้สึก ผมถึงได้ช่วยขวัญสืบเรื่องนี้จนได้พบคุณยายป่าน”

“แล้ว?” อรนภาถามอย่างท้าทาย ธีรัชพูดต่ออย่างมั่นใจว่า

“ฉัตรชนกหรือในเรื่องรอยอดีตคือโฉมเฉลาถูกคุกคามและหนีออกมาจากบ้านที่ศรีราชา โดยที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองมีคุณป่านอยู่ในท้อง เธอไม่เคยรู้เรื่องโจรปล้นบ้านสามีเลย”

“อ้อ...มาฟอกกันถึงตรงนี้เอง เรื่องในนิยายยังเอาเป็นเอาตายกันขนาดนี้ กลัวไม่ได้เป็นนางเอก”

“กลัวไม่ได้เป็นนางเอกเหรอ น่าเสียดายบทบาทของกนกแขตัวจริงของพิมพ์แขในรอยอดีตเนี่ย เรายังไม่รู้ว่าจบยังไง คงจะต้องไปถามคุณโกศลที่ศรีราชาอีก” ขวัญอุมาเสริม

ฉายฉานชวนเอ้ไปด้วยกันไหม อรนภาถามว่าใครคือโกศลที่ศรีราชา ฉายฉานบอกว่าก็ร้านอาหารที่เราไปกินกันวันเก็บของไง แต้วแร้วกระซิบถามอรนภาว่าเอายังไง อรนภาไม่ตอบแต่สีหน้าคิดหนัก

ooooooo

เมื่อไปที่ร้านคุณโกศล ขวัญอุมาพูดออกตัวอย่างเกรงใจว่า

“ต้องรบกวนอีกครั้งนะคะคุณโกศล ตามที่มีข่าวลือว่าครูธนาพาฉัตรชนกหนีไปด้วยกันหลังจากบ้านของปภาคินถูกปล้นแล้วเกิดอะไรขึ้นกับกนกแขหรือคะ”

คุณโกศลอึ้งไปทันที ธีรัชถามว่าคุณโกศลบอกว่าเรื่องของครูธนาพาฉัตรชนกหนีไปด้วยกันไม่ใช่เรื่องจริง แต่เราได้พบลูกสาวของครูฉัตรชนก เธอบอกว่าตอนที่ครูฉัตรเดินทางออกไปจากศรีราชาครูธนาเป็นคนพาไป

คุณโกศลตกใจถามว่าครูฉัตรมีลูกกับครูธนาหรือ ฉายฉานบอกว่าไม่ใช่ ลูกครูฉัตรเป็นลูกของคุณปภาคินติดท้องไปโดยที่ไม่มีใครรู้ แต่ครูธนาพาฉัตรชนกไปปากน้ำโพจริงๆ คงจะไปเป็นเพื่อน อรนภายืนยันว่าอย่างนี้เรื่องก็จบด้วยความรักที่ลงตัวของพระเอกกับนางเอกนิยายของปรานก็ถูกต้องแล้ว

“นิยายเขาว่ายังไงหรือคะ” คุณโกศลถาม

แต้วแร้วสาระแนแทรกว่าก็ปรานได้มาแต่งงานกับเนื้อคู่ที่แท้จริงคือพิมพ์แขน่ะสิ

“ปรานคือปภาคิน และพิมพ์แขคือกนกแข” ธีรัชเชื่อมโยง