บ่วงนฤมิต

คืนนี้เอง ฐิติพา ช่วงกับคนของช่วงสองคนก็กึ่งลากกึ่งจูงกนกแขที่เลื่อนลอยไปที่ใกล้ทางสามแพร่ง เมื่อช่วงกับฐิติพาพูดถึงทางสามแพร่ง กนกแขจึงค่อยๆจำทางสามแพร่งได้

ฐิติพาฟื้นความจำเรื่องปภาคินกับฉัตรชนก ย้ำยุว่าต้องทำให้สองคนนี้เลิกกันและทำให้ปภาคินกลับมาเป็นของเธอให้ได้ พอกนกแขเริ่มจำได้ก็ถามว่า

“มนตร์ที่แรงที่สุดเท่าที่หมอเคยทำให้มาจำไม่ได้เหรอ เรา ฉันกับช่วงจะคอยช่วยเธอ ให้เธอประสบความสำเร็จนะ”

ช่วงกับลูกน้องสองคนก็ช่วยกันจัดแต่งที่เหมือนกนกแขทำพิธีครั้งก่อน แล้วพากนกแขไปนั่งเสื่อที่ปูไว้

“ได้เวลาแล้ว ท่องมนตร์สิ จำได้ดีไม่ใช่เหรอ”

ช่วงพนมมือเป่ามนตร์ไปที่กนกแข ทันใดนั้นเหมือนมนตร์ร้ายในตัวกนกแขถูกปลุกขึ้น เธอจำและประกอบพิธีได้อย่างชำนาญ พริบตาเดียวหมอกสีดำก็คลุมทั่วบริเวณพิธี ลมพัดกรูเกรียวเศษไม้ใบหญ้าปลิวว่อน ต้นไม้โอนเอนน่ากลัว

ขณะนั้นเองธนาขี่จักรยานผ่านมาถูกลมพัดจนต้านไม่ไหวต้องหมอบกับพื้นพยายามเพ่งมองไปข้างหน้า จึงเห็นกนกแขกำลังทำพิธี ลมพัดกรูเกรียวพุ่งไปยังทิศทางที่ไปวัด

ที่วัดหลวงพ่ออยู่ที่กุฏิกำลังใช้ผ้าขาวห่ออังคารของปฐมาเพื่อให้ปภาคินไปลอยที่ทะเลพรุ่งนี้และมอบตะกรุดปลุกเสกไว้ให้เขาป้องกันตัว จะเดินทางไกลก็ให้หมั่นภาวนา หมั่นสวดมนต์ทำจิตให้มั่นไม่ว่อกแว่ก

หลวงพ่อยังทำพิธีช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ปะทะกับพิธีของกนกแขที่ทางสามแพร่งทำให้พิธีของกนกแขไม่สำเร็จและมนตร์ดำย้อนเข้าตัว

ธนาเห็นกนกแขทำพิธีอยู่ถูกสายฟ้าวาบเข้าที่ตัว กนกแขตกใจลุกวิ่งหนีถูกสายฟ้าฟาดจนล้มลงกลางกองพิธี เสียงหวีดร้องโหยหวนระงมไปทั่ว ธนาวิ่งออกมาเจอลูกน้องสองคนของช่วงถือดาบไล่ฟันแต่ถูกประกายไฟในพิธีกระเด็นเข้าใส่ดาบจนทั้งสองต้องทิ้งดาบและธนาก็กลิ้งตกไปในหลุมหมดสติไป

ooooooo

รุ่งขึ้นชาวบ้านที่พบร่างกนกแขที่บริเวณทางสามแพร่งจึงไปบอกกานติมากับพระยาสารประดิษฐ์ ทั้งสองตกใจแทบสิ้นสติ รีบไปที่ทางสามแพร่ง

กานติมาร้องไห้แทบสิ้นสติเมื่อเห็นศพกนกแข ส่วนพระยาสารประดิษฐ์ก็พยายามคิดหาสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้น กนกแขมาถึงที่นี่ได้ยังไง มองไปรอบๆจึงรู้ว่าทางสามแพร่งนี้เป็นทางแยกไปบ้านปภาคิน จึงสงสัยว่า ปภาคินจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

เวลาเดียวกันปภาคินทำพิธีให้แม่เสร็จก็เตรียมย้ายถิ่นฐานเพื่อพาพ่อไปจากที่ที่สร้างบาดแผลในชีวิตอย่างสาหัส แต่ขณะกำลังขนของกันนั้นเอง พระยาสารประดิษฐ์ก็อุ้มร่างแข็งทื่อของกนกแขเข้ามาตะคอก

“จะหนีไปไหนกัน!”