สวยซ่อนคม

เสียนลุกพรวด หน้าเสียเพราะโดนแฉ เจียอิงสะใจแต่ไม่ทันทำอะไรต่อเจ้าสัวฟังก็โผล่มาร่วมวงตัดสินเธอกับแม่ แล้วผลก็เป็นตามคาดคือเจ้าสัวฟังช่วยเมียน้อยกับลูกติดไว้ไม่ได้...

เจียอิงดึงตัวเองจากอดีต สะดุ้งสุดตัวเพราะหวาสาวใช้บ้านอันซินมาตามไปพบซินแส หญิงสาวปรับอารมณ์เต็มที่ก่อนดำเนินการตามแผนคือกำจัดซินแสที่เคยดูแลอาการและจัดยาให้เจ้าสัวฟังด้วยการเลิกจ้าง พร้อมกันนั้นก็จัดการปิดคลินิกช่วยเหลือคนจนของเจ้าสัวฟังด้วย

ซินแส ชายชราท่าทางใจดีที่เคยช่วยเจ้าสัวฟังรักษาคนจีนในชุมชนมานานหน้าเสียเล็กน้อยเพราะยังห่วงเจ้าสัวฟังแต่ก็ขัดคุณหนูใหญ่ตระกูลฟังไม่ได้ เก้าพ่อบ้านเก่าแก่ได้แต่มองมาด้วยความเห็นใจก่อนอึกๆอักๆถามอ้ายผิงหลังจากที่ซินแสกลับไปแล้ว

“คุณหนูคิดดีแล้วหรือที่ให้ซินแสเลิกรักษาเจ้าสัว อั๊วว่า...”

อ้ายผิงตัดบท ประกาศกร้าว “ไม่ต้องออกความเห็น ม้าให้ฉันเป็นคนดูแลความเรียบร้อยทุกอย่างในบ้านรวมถึงการรักษาอาปาด้วย...ทำหน้าที่ของตัวเองไปเถอะ!”

ooooooo

เจียอิงในคราบอ้ายผิงผูกใจเจ็บตระกูลฟัง หลังไล่ซินแสออกก็จัดแจงเอายาพิษไร้สีไร้กลิ่นมาให้เก้าพร้อมกำชับให้ป้อนเจ้าสัวฟังตรงเวลาทุกวัน

เก้าพ่อบ้านเก่าแก่บ้านอันซินลังเล แถมเจ้าสัวฟังที่ได้ยินเรื่องราวตลอดว่าซินแสที่เคยรักษากันมานานโดนไล่ออกก็พยายามขัดขืนไม่กินยา เจียอิงในคราบอ้ายผิงเห็นดังนั้นจึงป้อนเจ้าสัวด้วยตัวเอง!

นอกจากวางยาเจ้าสัวฟัง อ้ายผิงก็ตัดสัมพันธ์ส่งไห้อย่างไม่แคร์สายตาใคร ทั้งหลบหน้าและไม่รับโทรศัพท์เขาจนคนในบ้านอดแปลกใจไม่ได้ กระนั้นเจียอิงก็ไม่สนใจโทร.อ้อนหมอโซวให้บินจากฮ่องกงมาหาตน

ซูเจ็งมัวพลอดรักกับประพนธ์จนไม่สนใจผู้คนในบ้าน เจียอิงรอจังหวะอยู่แล้ว เมื่อเห็นซูเจ็งแอบเข้าบ้านตอนดึกของคืนหนึ่งก็แกล้งมาดักหน้าพร้อมทำท่าเอาเรื่อง

“จะสารภาพมาดีๆหรือจะให้พี่ฟ้องม้า”

“พูดงี้แปลว่าเจ๊รู้แล้ว จะมาถามทำไมอีก ไอ้เว่ยล่ะสิ ปากบอนดีนัก ทีหลังไม่ต้องให้มันมาขับรถให้หนูแล้ว”

“แปลว่าเธอจะขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียนเองใช่ไหม ...ได้นะอาเน้ย”

เจียอิงในคราบอ้ายผิงรับมือซูเจ็งได้ดีกว่าที่คิดเพราะรู้จักนิสัยหยิ่งผยองจมไม่ลงของอีกฝ่ายดี ซูเจ็งตามเกมไม่ทันสารภาพหมดเปลือกโดยเฉพาะเรื่องตนราดโจ๊กลงหัวซุนเหมยเมื่อวันก่อน

“อ้อ...ลืมไป...เจ๊พิศวาสพวกมันนี่ ใครๆก็แตะต้องลูกนังหงไม่ได้ทั้งนั้น จะบอกให้ว่าเจ๊ไม่ต้องห่วงไปหรอก อีพวกนี้มันดวงดีมีคนมาช่วยพามันไปส่งที่โรงเรียน แถมยังคุยกับ ผอ.ให้อีก...น่าหมั่นไส้จริงๆ”