สวยซ่อนคม
ตอนที่ 2
“น้องอาจจะให้ซินแสหยุดไปสักพัก จะได้ดูว่ายาใหม่ใช้ได้ผลแค่ไหน...ดีไหมคะม้า”
“ดีลูก...แล้วแต่หนูเลย”
“ม้าไม่ต้องวิตกเรื่องพี่เสียนนะคะ หนูกับพี่ไฉพร้อมจะช่วยทำงาน ขอให้ม้าสั่งมาคำเดียว...จริงไหมคะพี่ไฉ”
เจียอิงในคราบอ้ายผิงส่งยิ้มหวานให้เซียะเนี้ย ไฉได้แต่ยิ้มเจื่อนเพราะยังคิดไม่ตกจะงัดข้อกับเสียนพี่ชายคนโตแล้วเข้าไปทำงานในบริษัทเดินเรือของตระกูลดีหรือไม่
อาการของไฉไม่พ้นสายตาของเจียอิง หญิงสาวไม่ใส่ใจอาการเขานักเพราะมั่นใจว่าตัวเองเดินเกมถูก ยุให้ลูกชายสองคนของเซียะเนี้ยแตกคอโดยเร็วที่สุดจะทำให้ครอบครัวนี้ล่มสลายเร็วขึ้น
“ไอ้พวกหน้าโง่! คอยดู วันไหนที่พวกแกได้รู้ว่าฉันเป็นใคร พวกแกจะต้องหนาวเข้ากระดูกดำ!”
ooooooo
เจียอิงในคราบอ้ายผิงเข้าห้องไปรื้อกระเป๋าเดินทางที่ตนซ่อนยาพิษจากฮ่องกงไว้ หญิงสาวเตรียมการอย่างดีด้วยความช่วยเหลือของหมอโซวศัลยแพทย์หนุ่มชู้รักที่ผ่าตัดเปลี่ยนหน้าให้เธอเป็นอ้ายผิง แถมยอมทำผิดจรรยาบรรณแพทย์หายาพิษไร้สีไร้กลิ่นให้เธออีกต่างหาก
ขวดยาพิษในมือทำให้เจียอิงหวนคิดถึงอดีตอันเลวร้ายเมื่อหลายปีก่อนตอนเธอกับเหมยแม่แท้ๆผู้เป็นเมียน้อยอีกคนของเจ้าสัวฟังโดนเซียะเนี้ยเฉดหัวออกจากบ้านด้วยข้อหาขโมยเงิน ครั้งนั้นเธอเป็นแค่แพะรับบาปของเสียนหัวขโมยตัวจริงที่ฉวยโอกาสตอนเธอเอาผ้าไปเก็บในห้องเซียะเนี้ยโยนความผิดให้
เมื่อเหมยรู้เรื่องก็พยายามกราบขอโทษเซียะเนี้ยแทนลูกสาว แต่อีกฝ่ายไม่สนชี้หน้าด่า “พวกแกมันงูพิษเลี้ยงไม่เชื่อง ฉันเมตตาเอามาเลี้ยง ให้ที่อยู่ที่กิน ยังจะกล้าเนรคุณ ที่เงินฉันหายบ่อยๆคงเป็นฝีมือแกนี่เองสินะ”
เสียนแสยะยิ้มสะใจ ผสมโรงช่วยแม่เอาผิดเจียอิง
“ลากคอมันไปให้ตำรวจดีกว่าม้า แบบนี้ต้องเอาเข้าคุกซะให้เข็ด!”
เจียอิงไม่ยอมโต้ทันควัน “บอกแล้วไงว่าไม่ได้ขโมย อย่ามาใส่ร้ายกันดีกว่า ใครกันแน่ที่เป็นขโมยกินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้อง คิดจะเอาฉันเป็นแพะรับบาป”
“นังนี่มันผู้ร้ายปากแข็ง จับได้คาหนังคาเขายังไม่ยอมรับอีก”
เสียนร้อนตัวกลัวถูกจับได้ว่าขโมยเงินแม่ ใช้เสียงดังเข้าข่มจนเหมยใจไม่ดี ก้มกราบเซียะเนี้ย
“ฉันกราบล่ะค่ะคุณนาย จะลงโทษยังไงก็ได้ อย่าจับเจียอิงมันเข้าคุกเลยนะ...เจียอิงกราบขอโทษท่านซะ”
เจียอิงเห็นแม่ทำขนาดนั้นก็ทนไม่ไหวโพล่งลั่น “ฉันไม่ได้ขโมยนะ แม่ให้ฉันขอโทษทำไม ลูกชายมันแหละขโมย ขโมยเอาไปเล่นพนันแทงบอลปรนเปรอผู้หญิง คนแถวนี้เขารู้กันทั้งนั้นแหละ!”
