สวยซ่อนคม

ส่งไห้ช้ำใจที่โดนอ้ายผิงหมางเมินแต่เขาไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะเสียศูนย์เพราะผู้หญิงคนเดียวจึงพยายามตัดใจ เหลาไท่สงสารและเห็นใจหลานชายคนเล็กมากแต่ต้องปล่อยให้ทำใจเอง

เหลาไท่เชื่อว่าส่งไห้จะอาการดีขึ้นในเร็ววันต่างจากซุนหลิงที่อาการทรุดไข้ขึ้นสูงจนฟานต้องอยู่โยงเช็ดตัวทั้งคืน ส่งไห้อดเวทนาซุนหลิงไม่ได้กระนั้นก็คาใจเหตุผลที่เหลาไท่รับอุปการะเด็กสาว

“เหลาไท่ครับ...เราทำถูกหรือเปล่าที่เอาเด็กนั่นมาเลี้ยงแบบนี้”

“หลานคิดว่าย่าทำผิดงั้นรึ...การช่วยเหลือคนจะผิดตรงไหนฮึ ยิ่งเห็นตำตาอย่างนี้จะไม่ช่วยก็กระไรอยู่นะ ย่าว่าถ้าเจ้าสัวรู้เขาจะยิ่งดีใจด้วยซ้ำ”

“แต่บ้านโน้นเขาจะเข้าใจเราผิดสิครับ เขาคงไม่อยากให้เรารู้”

“เขาเป็นฝ่ายที่ทำไม่ถูกนะ เรื่องแค่นี้จะตบตีลงโทษอะไรกันมากมาย...เหมือนระบายความแค้นให้สะใจมากกว่า เขาเกลียดอาหงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ยังเกรงใจเจ้าสัว อาผิงเองก็คอยปกป้อง แต่มาตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป”

แววตาลำบากใจของเหลาไท่ทำให้ส่งไห้ฉุกคิด เอ่ยถามเสียงเบา

“เหลาไท่หมายถึงน้องผิงน่ะหรือครับ”

เหลาไท่ไม่ได้ตอบแต่ส่งสายตาเห็นอกเห็นใจมาให้ ส่งไห้เข้าใจดี ถอนใจยาว

“ก็น่าแปลกอยู่ น้องผิงเคยเอ็นดูน้องลูกของอาหงมากแต่วันนี้กลับไม่แยแสเลยสักนิด”

“หลานเริ่มสุขุมขึ้นแล้วนี่ ย่าถึงไม่อยากให้หลานหมางใจกับตาใหญ่เพราะเรื่องนี้ ตาใหญ่บอกว่าเขาพบอาผิงโดยบังเอิญ ย่าก็ว่าเขาไม่ได้โกหก”

“ผมสงสัยว่าน้องผิงไปทำอะไรที่บริษัท ปกติน้องไม่เคยสนใจเรื่องธุรกิจอะไรเลย”

ส่งไห้สันนิษฐานอย่างคนที่รู้จักนิสัยแฟนสาว เหลาไท่ไม่ได้ขยายความเพิ่มแต่ส่งสายตาบอกว่าเห็นด้วย ส่งไห้พยักหน้ารับรู้ก่อนประกาศเสียงเรียบแต่จริงจัง

“ถ้าเขาเปลี่ยนไปจริงๆผมจะต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นเพราะอะไร...”

ooooooo

เจียอิงในคราบอ้ายผิงเปิดทางให้สุ้ยไถ่เต็มที่ แววตาไม่ปกปิดความปรารถนาที่มีต่อเขา กระนั้นทายาทคนโตตระกูลปึงก็ไม่เล่นด้วยแถมทำตัวรักษามารยาทจนเธอขัดใจมาก

สุ้ยไถ่ส่งอ้ายผิงกลับบ้านอันซินก็ขอตัวกลับทันที อ้ายผิงไม่ยอมโถมตัวจูบแก้มเขาเพื่ออำลา นัยน์ตาเป็นประกายอยากสานสัมพันธ์มากกว่าพี่ชายน้องสาว สุ้ยไถ่ตกใจมากด้วยไม่เคยโดนรุกขนาดนี้ โดยไม่รู้เลยว่าคนตะลึงกว่าคือไฉลูกชายคนรองของเซียะเนี้ยเพราะไม่เคยเห็นด้านนี้ของน้องสาวคนโต

เจียอิงในคราบอ้ายผิงไม่สนใจว่าใครจะเห็นเธอรุกสุ้ยไถ่ เข้าบ้านไปฟ้องเซียะเนี้ยเรื่องเหลาไท่รับอุปการะซุนหลิง เซียะเนี้ยของขึ้นเพราะชังน้ำหน้าพวกลูกเมียน้อย

“มันกงการอะไรของเขา”