สวยซ่อนคม
ตอนที่ 2
ซุนหลิงลอบเข้าบ้านอันซินหาเก้าพ่อบ้านเก่าแก่เพื่อสอบถามเรื่องซินแสกับอาการของเจ้าสัวฟัง
เก้ายืนยันว่าเป็นเรื่องจริง ทั้งเรื่องอ้ายผิงไล่ซินแสออกและเรื่องเซียะเนี้ยจะให้ไฉดูแลกิจการเดินเรือแทนเสียน
“อั๊วห่วงก็แต่เจ้าสัว ถ้าอั๊วไม่อยู่อีกคน ไม่รู้ใครจะดูแลท่าน”
“ฉันอยากรู้ว่าบ้านซินแสอยู่ที่ไหน ฉันจะไปถามเขาเรื่องวิธีรักษา เดี๋ยวฉันมาช่วยดูแลรักษาอาปาเอง”
“แต่คุณหนูจะเข้าบ้านได้ยังไง”
“ก็เข้าทางนั้นไง...อาเก้าอย่าใส่กลอนข้างในแล้วกัน”
“เดี๋ยวก็โดนแบบครั้งที่แล้วอีกหรอก อั๊วว่าคุณหนูอย่าเสี่ยงเลย”
“ฉันว่ามันคุ้มจะเสี่ยง ชีวิตของพ่อฉันทั้งคนนะอาเก้า”
ooooooo
ซุนหลิงทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเจ้าสัวฟัง เก้าค้านไม่ออกเพราะตนก็ห่วงเจ้าสัวไม่ต่างกัน ซุนหลิงออกจากบ้านอันซินหลังจากนั้น พลันต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นซูเจ็งพลอดรักกับชายหนุ่มบนรถที่จอดริมถนนแถวบ้าน
ประพนธ์นั่นเองคู่รักของซูเจ็ง สองหนุ่มสาวนัวเนียโดยไม่สนใจว่าใครจะแอบเห็น...ไม่ว่าจะซุนหลิงหรือเจียอิงในคราบอ้ายผิง!
ซุนหลิงตกใจมาก ไม่คิดว่าเด็กสาวอย่างซูเจ็งจะทำประเจิดประเจ้อเช่นนี้ อารมณ์หงุดหงิดแล่นพล่านจนกลับถึงบ้านเทียนซั่ง สุ้ยไถ่รออยู่แล้ว ไม่ทันสังเกตสีหน้าเธอ โพล่งถามเสียงเรียบ
“ว่ายังไง...ใครเป็นคนไล่ซินแสออกจากบ้าน”
“มันไม่ใช่เรื่องของคุณ!”
น้ำเสียงสะบัดของเธอทำให้สุ้ยไถ่นึกฉุน สวนเสียงเข้ม “เรื่องไหนที่เกี่ยวข้องกับคนในบ้านเทียนซั่งนั่นย่อมเป็นเรื่องของฉันเช่นกัน ตอนนี้ถือว่าเธอเป็นคนของบ้านเทียนซั่งแล้ว ดังนั้น เธอต้องรายงานฉัน”
“นี่มันบ้าอำนาจชัดๆ ฉันไม่เล่า! เพราะถ้าฉันเล่าแล้วมีคนเอาไปบอกคนคนนั้น อาเก้าจะเดือดร้อน”
“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะบอกใคร ฉันไม่ชอบทำให้ใครเดือดร้อน ขี้เกียจหาที่ซุกหัวนอนให้ใครๆ เหมือนเธออีกคน”
ซุนหลิงถอนใจ ยอมบอกแบบเสียไม่ได้ “คนที่ไล่ซินแสออกคือพี่อ้ายผิง”
สุ้ยไถ่ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ “ซินแสคนนั้นอาจจะไม่เอาไหน รักษาแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นก็ได้”
ซุนหลิงกลอกตา อดค่อนแคะเขาไม่ได้ “หึ! ไม่แปลกที่นายคนใหญ่จะเข้าข้างพี่อ้ายผิง แต่ฉันยืนยันตรงนี้เลยว่าซินแสคนนี้เก่งเท่าๆกับอาปาเลยด้วยซ้ำ แต่ช่างเถอะ...พรุ่งนี้ฉันจะไปหาซินแส”
“งั้นฉันจะไปด้วย จะได้รู้กันว่าเรื่องจริงเป็นยังไง”
