สวยซ่อนคม

ซุนหลิงเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ พลันภาพบทสนทนาเมื่อหลายชั่วโมงก่อนตอนอ้ายผิงมาหาก็ผุดในหัว เด็กสาวจำได้ถึงคำพูดตัดพ้อของตนที่ถูกเซียะเนี้ยกระทำอย่างหนักหลังเจ้าสัวฟังป่วยและอ้ายผิงไปเรียนต่อต่างประเทศ

“ทำไมคุณแม่ใหญ่ต้องทำขนาดนี้ด้วย ตอนแรกก็สัญญาจะดูแลส่งเสียเราสองคนให้เรียนจบแล้วก็ไล่เราออกจากบ้าน ให้เลือกเรียนได้คนเดียว มาตอนนี้จะตัดทุกอย่างเลยเหรอ ทำไมใจร้ายใจดำอย่างนี้ พวกเราไปทำอะไรให้”

“เธอก็เลือกเอาเองแล้วกัน ถ้าเธอจะไปอยู่เป็นหลานสาวบ้านนั้นก็ถือว่าเธอตัดขาดจากบ้านเรา จากอาปา แล้วเธอก็ไม่ต้องกลับมาเหยียบที่อันซินอีก...ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างนะ...เลือกเอา!”

คำประกาศกร้าวของพี่สาวคนละแม่ยังก้องในหัว ซุนหลิงกลั้นสะอื้นก่อนตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้หงกับฟานฟัง หงร้อนใจไม่อยากทำตัวมีปัญหาแล้วจะเดือดร้อนทั้งสองฝ่าย ฟานไม่คิดเช่นนั้นรีบพาหงไปบ้านเทียนซั่งและรายงานเรื่องทั้งหมดกับเหลาไท่

เหลาไท่ถอนใจยาว เหนื่อยหน่ายใจกับครอบครัวฟังเหลือเกิน “นึกไม่ถึงเลยว่าแม่เซียะเนี้ยจะใจดำถึงเพียงนั้น ฉันก็คิดอยู่เหมือนกันว่าเขาอาจจะไม่พอใจแต่ก็หวังว่าเขาน่าจะเข้าใจและน่าจะยินดี”

“อิฉันไม่รู้จะขอบพระคุณท่านยังไงดี แต่อิฉันก็ไม่อยากจะเป็นเหตุทำให้ท่านต้องผิดใจกับคุณนายใหญ่น่ะค่ะ”

“ไม่ต้องคิดมากไปหรอกอาหง ความสัมพันธ์ของครอบครัวเรามีมายาวนาน ถ้าเขาอยากตัดขาดกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างนี้ก็ตามใจ เรื่องลูกสาวของเธออีกคนก็ไม่ต้องห่วง เขาไม่ส่งเสียฉันก็จะดูแลเอง...ดีไปซะอีก”

หงส่ายหน้าปฏิเสธ “เกรงใจท่านค่ะ แค่นี้ท่านก็ช่วยเหลือมากพอแล้ว อีกปีเดียวซุนเหมยก็จะเรียนจบ เขาว่าเขาจะพยายามสอบชิงทุนเรียนต่อเองค่ะ”

เหลาไท่ไม่ยอม ยืนกราน “เอาเถอะ...ฉันเองเคยเจ็บเคยป่วย ก็ได้เจ้าสัวช่วยรักษาจนหาย ให้ฉันช่วยพวกเธอเป็นการตอบแทนบ้างแล้วกันนะ อาซุนหลิงเองก็เป็นเด็กดีมีความกตัญญูยอมเสียสละช่วยเหลือแม่กับน้อง ถ้าไม่ช่วยคนอย่างเธอแล้วจะให้ฉันไปช่วยใคร...จริงไหม”

ooooooo

เหลาไท่ยืนยันจะอุปการะซุนหลิงเพื่อตอบแทนบุญคุณเจ้าสัวฟังที่เคยรักษาตนเมื่อหลายปีก่อน หงซาบซึ้งใจมากแต่ก็แอบไม่สบายใจเพราะไม่อยากให้เซียะเนี้ยโกรธ

เจียอิงในคราบอ้ายผิงมั่นใจว่ากล่อมซุนหลิงสำเร็จ รู้จักนิสัยเด็กสาวดีว่าเป็นคนกตัญญู แค่ขู่จะตัดขาดจากบ้านอันซินและเจ้าสัวฟังอีกฝ่ายคงไม่กล้ารับข้อเสนอของเหลาไท่ เซียะเนี้ยพอใจผลงานลูกสาวคนโตมาก

“นังซุนหลิงมันรักอาปาจะตาย มันคงไม่กล้าเลือกไปอยู่บ้านเทียนซั่งหรอก”

เซียะเนี้ยกระหยิ่มยิ้มย่อง เจียอิงยิ้มร้าย “แต่ถ้ามันเลือกให้เหลาไท่อุปการะก็แสดงว่ามันไม่ได้เป็นคนกตัญญูจริงถึงยอมตัดขาดจากอาปา...จะเลือกแบบไหนมันก็เสียค่ะ”

“ลูกแม่ฉลาดจริงๆ”