สวยซ่อนคม

ขณะที่เจียอิงในคราบอ้ายผิงหว่านล้อมไฉให้เป็นเครื่องมือทำร้ายเสียน สุ้ยไถ่ก็มีหลักฐานจากเอกสารบัญชีว่าอาจมีการยักยอกเงินก้อนใหญ่ในบริษัท

“ผมดูบัญชีที่ได้มาจากวิจัยแล้ว นอกเหนือจากค่าใช้จ่ายบางรายการที่เบิกมาซ้ำซ้อนกันแล้วช่วงเดือนที่ผ่านมา ยังมีการเบิกค่าซ่อมเรือสูงมากผิดปกติ ผมไม่แน่ใจว่าเป็นการโกงกิน ยักยอกค่าซ่อมเรือหรือว่าเรื่องใหญ่กว่านั้น”

เหลาไท่ที่นั่งฟังนิ่วหน้า ส่งไห้สีหน้าเกรี้ยวกราดเมื่อคิดว่ามีคนทำเรื่องให้บริษัท สุ้ยไถ่อยากให้ทุกคนใจเย็นเพราะตนจะส่งเหลียงผู้ช่วยคนสนิทไปสืบเรื่องนี้ เหลาไท่พยักหน้าก่อนเปรยเสียงเรียบแต่จริงจัง

“ตระกูลเราหากินกันอย่างสุจริตมากี่สิบปีไม่เคยโกงใคร ฉันรับไม่ได้เด็ดขาดหากใครมาเอาบริษัทเราบังหน้าเพื่อทำอะไรผิดกฎหมาย!”

ooooooo

เจียอิงในคราบอ้ายผิงฉวยจังหวะที่เสียนเมาค้างไปจัดการงานที่บริษัทเดินเรือแทน ถือวิสาสะใช้ห้องทำงานของเขาและเรียกผู้จัดการฝ่ายบุคคลมาสั่งงานบางอย่าง

สุ้ยไถ่ก็ดำเนินการสืบเรื่องยักยอกเงินในบริษัทอย่างจริงจัง โดยเรียกเหลียงผู้ช่วยคนสนิทมาสั่งการให้หาคนไว้ใจได้ไปสืบเรื่องทุจริตที่ตรังเพราะที่นั่นมีจำนวนเงินหายมากที่สุด

เหลียงรีบทำตามสั่ง แวะโรงสีกิจการอีกอย่างของตระกูลปึงเพื่อหาตัวง้วน ลูกน้องอีกคนที่ไว้ใจได้ให้ลงไปสืบเรื่องยักยอกเงินที่ตรังแทนตนที่น่าจะมีคนจำได้เพราะยังไม่อยากให้คนร้ายไหวตัว

ส่งไห้ยกเรื่องสืบการยักยอกเงินให้สุ้ยไถ่พี่ชายฝาแฝดจัดการ ส่วนตัวเองไปเยี่ยมซุนหลิงว่าที่เด็กในอุปการะของเหลาไท่ที่โรงพยาบาล พบว่าเด็กสาวอาการดีขึ้น ไม่มีไข้แล้ว แต่ตกใจมากที่จะต้องย้ายข้าวของจากบ้านเช่าในสลัมมาอยู่บ้านเทียนซั่งหลังออกจากโรงพยาบาล

 เซียะเนี้ยร้อนใจเรื่องเหลาไท่จะรับอุปการะซุนหลิง แล่นไปดักรอที่บ้านเทียนซั่ง เหลาไท่ไม่แปลกใจที่เห็นคุณนายใหญ่ตระกูลฟัง รู้ทันด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายคงอยากทักท้วงเรื่องซุนหลิง

แล้วก็จริงดังคาด...เซียะเนี้ยไม่รอช้าเปิดฉากบอกถึงสาเหตุที่ตนมาเยี่ยมเหลาไท่วันนี้

“เอ่อ...ก็ตั้งใจจะมากราบขอโทษที่ปล่อยให้คนพวกนั้นมารบกวนคุณน้าด้วยน่ะค่ะ”

“ก็ไม่เห็นจะรบกวนอะไร คนอื่นโดนทำร้ายตรงหน้าเรายังช่วย นี่ลูกสาวเจ้าสัวฟังแท้ๆใช่คนอื่นคนไกลซะทีไหน”