สวยซ่อนคม

เช้าวันต่อมาที่บ้านเทียนซั่งตระกูลปึง...สุ้ยไถ่รายงานเหลาไท่เรื่องที่สืบได้จากเอกสารบัญชีซึ่งวิจัยแอบนำมาให้เมื่อวันก่อนว่ามีเหตุไม่ชอบมาพากลในบริษัทเดินเรือสมุทรและเสียนผู้บริหารจากตระกูลฟังก็เป็นผู้ต้องสงสัยแรก ส่งไห้หน้าเครียด ปัดเรื่องไม่พอใจเกี่ยวกับอ้ายผิงทิ้งแล้วกลับเข้าโหมดทำงานจริงจัง

“คิดว่านายเสียนเอาเงินบริษัทไปใช้ส่วนตัวล่ะสิ”

สุ้ยไถ่นิ่วหน้า แปลกใจที่น้องชายฝาแฝดคิดเช่นนั้น ส่งไห้จึงอธิบายว่ามีเพื่อนเคยเห็นเสียนเข้าออกบ่อนการพนันประจำ สุ้ยไถ่นิ่งฟังแต่ไม่ทันสะระตะ ฟานแม่บ้านเก่าแก่ก็วิ่งมาบอกเรื่องซุนหลิงไข้ขึ้นจนชัก!

ooooooo

ซุนหลิงอาการทรุดหนักไข้สูงจนชัก เหลาไท่รีบไปดูโดยมีสุ้ยไถ่กับส่งไห้ตามไปด้วย ซุนหลิงมีอาการเกร็งทั้งตัวและหวิดกัดลิ้นตัวเองตายหากสุ้ยไถ่จะไม่เอามือของเขาให้เธอกัดแทน

เหตุการณ์ชุลมุนในบ้านเทียนซั่งจบลงเมื่อเหลาไท่และหลานชายฝาแฝดพาซุนหลิงส่งโรงพยาบาลสำเร็จ อาการโดยรวมของเด็กสาวไม่น่าเป็นห่วงเพราะถึงมือหมอทันเวลา สุ้ยไถ่ได้แต่มองเหตุการณ์ตรงหน้านิ่งๆ ก่อนก้มมองมือที่มีผ้าพันแผลของตัวเอง ไม่ได้ถือสาแต่กลับรู้สึกอาทรและห่วงใยในตัวซุนหลิงอย่างบอกไม่ถูก

เช้าวันเดียวกันที่บ้านอันซินของตระกูลฟัง...

เจียอิงในคราบอ้ายผิงแต่งตัวสวยเตรียมตัวไปทำงานที่บริษัทเดินเรือแทนเสียนพี่ชายคนโตที่เธอรู้แก่ใจว่ายังไม่กลับบ้าน กระนั้นก็ยังแกล้งถามหาเขากับเซียะเนี้ย

“พี่เสียนไปทำงานแล้วหรือคะ...หรือว่ายังไม่ตื่น”

“โอ๊ย...กลับบ้านซะที่ไหนล่ะ พี่ชายหนูน่ะ เขาคงคิดว่าเขาไม่มีบ้าน วันๆม้าไม่เคยเห็นหน้า หวังพึ่งอะไรก็ไม่ได้”

“เรื่องที่หวังจะพึ่งพี่เสียน ม้าลืมไปได้เลยค่ะ พี่เสียนก็เหลวไหลอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ม้าจะคร่ำครวญไปทำไมคะ มีเรื่องที่น่าเป็นห่วงกว่านั้นตั้งเยอะ”

ไฉที่ร่วมโต๊ะมื้อเช้าด้วยไม่ได้ยี่หระเรื่องเสียนแต่อยากรู้เรื่องพ่อมากกว่า

“เรื่องอะไร...เรื่องหมอรักษาอาปางั้นรึ เห็นอาเก้าบอกว่าน้องจะเปลี่ยนหมอ”

“เห็นม้าบ่นว่าซินแสรักษามาตั้งนานอาการก็ไม่กระเตื้อง น้องก็เลยคิดว่าน่าจะลองทางอื่นวิธีอื่นบ้างน่ะค่ะ น้องมีเพื่อนเป็นหมอ เขาบอกว่าสมัยนี้ยาดีๆมีเยอะน้องเลยขอคำแนะนำจากเขามา”

“ลองหลายๆวิธีก็ดีเหมือนกัน”