สวยซ่อนคม

ซุนหลิงไม่รู้ตัวว่าถูกสุ้ยไถ่จับได้ แอบไปยืนดูหงแม่แท้ๆทำงานในร้านเสริมสวยของเจ๊เฮียง งานของแม่ยังหนักหนาเหมือนเคยแต่หงไม่เคยปริปากบ่นเพราะอยากมีเงินไว้ใช้จ่ายในครอบครัว

ภาพแม่ก้มหน้าก้มตาทำงานหนักทำให้ซุนหลิงถอนใจ อดคิดถึงคำพูดเตือนสติของฟานเมื่อวันก่อนไม่ได้

“เธออยากเห็นแม่ของเธอทำงานหนักในสลัมอย่างนี้จนตายหรือ คิดให้ดีๆ...ถ้าเธอคว้าโอกาสที่คุณท่านมอบให้นี้เอาไว้มันจะช่วยทำให้แม่กับน้องมีชีวิตดีขึ้นแค่ไหน”

ซุนหลิงคิดไม่ตกจะอยู่บ้านเทียนซั่งหรือบ้านเช่าโทรมๆในสลัม สุดท้ายก็ตัดสินใจพักเรื่องนี้ไว้และเข้าไปช่วยแม่ทำงานในร้านเสริมสวยของเจ๊เฮียง หงแปลกใจที่เห็นหน้าลูกสาวคนโต กระนั้นก็ปลื้มใจที่ลูกสาวกตัญญูอยากช่วยแม่ทำงาน ซุนหลิงลำบากใจมากเลยเลือกจะโกหกแม่ว่าแค่แวะมาเยี่ยมเท่านั้น

เจ๊เฮียงไม่ได้อยู่ร้านเสริมสวยแต่แวะบ้านอันซินเพื่อขอยาจากซินแส แต่ถูกหวาสาวใช้ประจำบ้านไล่ออกไปพร้อมประกาศว่าคลินิกของเจ้าสัวปิดตัวและซินแสก็ไม่ได้ทำงานกับเจ้าสัวแล้ว

เมื่อซุนหลิงรู้เรื่องจากเจ๊เฮียงว่าซินแสไม่ได้รักษาเจ้าสัวฟังพ่อแท้ๆก็ตกใจมาก เช่นเดียวกับหง เด็กสาวเลยตัดสินใจจะแอบเข้าไปถามเก้าพ่อบ้านเก่าแก่บ้านอันซินให้รู้เรื่อง

ซูเจ็งไม่ได้สนใจว่าใครในบ้านจะเป็นจะตายหรือใครในบริษัทเดินเรือจะยักยอกเงิน หมกมุ่นเรื่องตัวเองและความรักที่มีต่อประพนธ์พี่ชายจอมเจ้าชู้ของประภาเพื่อนรัก และวันนี้เด็กสาวก็ไม่ยอมนั่งรถที่เว่ยคนขับรถไปรับแต่เลือกหนีเที่ยวกับประพนธ์...

ซุนหลิงตามแม่กลับบ้านเช่า ซุนเหมยเห็นหน้าพี่สาวก็ยิ้มดีใจได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน กระนั้นก็อดถามไถ่เรื่องอีกฝ่ายจะไปอยู่บ้านเทียนซั่งของตระกูลปึงไม่ได้

“เห็นม้าบอกว่าท่านจะให้พี่เรียนหนังสือต่อด้วย นี่พี่ต้องกินนอนอยู่ที่บ้านท่านเลยงั้นเหรอจ๊ะ”

“ใช่...พี่ไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครเลย กลัวตอบแทนเขาไม่หมด เอางี้ไหม...พี่มาอยู่กับม้าเธอไปอยู่ที่นั่นแทน”

“ไม่เอาหรอก ฉันอยู่อย่างนี้ดีแล้ว พี่ควรจะสบายกับเขาบ้าง ฉันจะไม่มีวันลืมว่าเราต้องลำบากกันมายังไง ฉันพยายามสอบชิงทุนเรียนต่อให้ได้ เราสองคนจะได้ช่วยกันกู้หน้าม้านะ แต่ฉันก็อดห่วงอาปาไม่ได้”

“อย่าพูดสิ...ม้ายิ่งไม่สบายใจอยู่ ขอพี่ไปสืบก่อน”

หงปลื้มใจที่พี่น้องรักกันแถมกตัญญูรู้คุณบุพการี กระทั่งสุ้ยไถ่มาถึงบ้านเช่าตามตัวซุนหลิงกลับบ้านเทียนซั่ง บรรยากาศจึงเริ่มอึมครึม ซุนหลิงไม่มีทางเลือกต้องกลับกับเขา สุ้ยไถ่หงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูกเพราะไม่ชอบที่เด็กสาวก่อเรื่องให้เหลาไท่เป็นห่วง สีหน้าเขาจึงดุดันจนเธอเข้าหน้าไม่ติด