พรายสังคีต
ตอนที่ 6
สารวัตรจึงมอบซองพลาสติกที่ใส่ของส่วนตัวของโฉมยงค์ให้ด็อกเตอร์ที่ทำหน้าเศร้ารับไป
เมื่อเสร็จพิธีทุกอย่างแล้ว มิ่งกระซิบกับเม อย่างแปลกใจว่านึกไม่ถึงว่าท่านอธิการบดีจะมางานด้วยตัวเอง พอดียชญ์เข้ามาบอกว่าเดี๋ยวกลับด้วยกันตนจะไปส่ง มิ่งขอไปตามแพรก่อน แต่ไม่ทันไปแพรก็เดินเข้ามาขอบคุณยชญ์ที่ช่วยเตือนสติอีกครั้ง แล้วหันบอกเมกับมิ่งว่า
“เรามาช่วยกันทำความฝันของพี่โฉมให้เป็นความจริงกันเถอะนะ”
“หมายความว่าแกยอมร้องเพลงท่วมธรณีแล้วใช่ไหม” เมถามตื่นเต้น พอแพรพยักหน้าเม กอดแพรด้วยความดีใจ มิ่งโผเข้ามากอดอีกคน ยชญ์เห็นแล้วหันมองรูปโฉมยงค์ที่หน้าโลงศพดีใจไปด้วย
เข้มเห็นด็อกเตอร์ยืนอยู่มุมหนึ่งมองตนเหมือนมีอะไร เข้มรอจนปลอดคนแล้วจึงไปหาคิดว่าด็อกเตอร์มีอะไรจะใช้ตน
ด็อกเตอร์ตำหนิเข้มว่าทำงานประสาอะไรเกือบบรรลัยกันหมดแล้วรู้ไหม แล้วเอาโทรศัพท์ในซองพลาสติกออกมาเปิดคลิปเสียงที่ทั้งสองคุยกันและโฉมยงค์แอบอัดไว้ให้ฟัง เข้มตกใจยืนยันว่าตนขโมยโทรศัพท์ของโฉมยงค์มาแล้ว
ด็อกเตอร์ด่าว่าโง่ สมัยนี้ใครเขามีโทรศัพท์เครื่องเดียว ดีที่โฉมยงค์ไม่ได้ถูกฆาตกรรม ไม่งั้นตำรวจคงสืบจนมาถึงคลิปเสียงนี้แน่ เข้มยกมือไหว้ขอโทษคราวหน้าจะระมัดระวังให้มากกว่านี้ ด็อกเตอร์เดินผ่านรูปหน้าศพโฉมยงค์ก็ยิ้มเยาะพูดเย้ย
“คิดจะมาเล่นกับคนอย่างฉัน กระดูกเรามันคนละเบอร์ สุดท้ายเธอก็แพ้ภัยตัวเอง เครียดจนตาย คอยดูนะฉันจะไม่ให้มีการประกวดต่อแน่ๆ”
ด็อกเตอร์หยิบโน้ตเพลงท่วมธรณีขึ้นมาชูตรงหน้ารูปโฉมยงค์ปล่อยลงพื้นอย่างสะใจแล้วเดินย่ำผ่านไปอย่างสะใจ เข้มรีบตาม เลยย่ำโน้ตเพลงผ่านไปอีกคน
“ไอ้ชาติชั่ว พวกมึงกล้าลบหลู่กูขนาดนี้เชียวรึ” เทิดอยู่ที่เรือนเล็กรู้เห็นการกระทำของด็อกเตอร์พิบูลก็พุ่งออกไปอย่างน่ากลัว
ooooooo
เข้มนั่งรถมากับด็อกเตอร์ที่คุยอย่างอารมณ์ดีคิดว่าแผนการทุกอย่างของตนสำเร็จแน่แล้ว จู่ๆเทิดก็เดินผ่านหน้ารถในระยะกระชั้นชิด เสียงชนโครม!
ด็อกเตอร์ตกใจให้เข้มลงไปดู เข้มไปดูแล้วบอกว่าไม่เห็นมีใครเลย ด็อกเตอร์คาดว่าคงกระเด็นตกไปข้างทางแล้ว รีบขับรถหนีไปอย่างเร็ว
“คนเลวอย่างพวกแกอยู่ไปก็รกโลก” เทิดมองตามคำรามแค้น แต่ระหว่างขับรถหนี ด็อกเตอร์ก็ยังอดถามเข้มไม่ได้ว่า “แกว่ามันตายไหมวะ” แล้วก็ตอบปลอบใจตัวเองว่า “มันน่าจะตายนะเข้ม”
“ใช่ กูตายแล้ว” เทิดโผล่หน้ามาระหว่างด็อกเตอร์กับเข้ม
ด็อกเตอร์ตกใจสุดขีดขับรถส่ายไปมาเจอรถใหญ่สวนมาบีบแตรลั่นก็หักหลบ รถพลิกคว่ำหมุนคว้างชนต้นไม้แล้วหยุดนิ่ง ร่างทั้งสองคนกระเด็นออกมานอกรถตายสยอง เทิดปรากฏร่างยืนมองอย่างสะใจ!
วิญญาณของด็อกเตอร์กับเข้มยืนมองศพตัวเองงงๆ แล้วตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองตายแล้ว ด็อกเตอร์หันไปเห็นเทิดก็แค้น ด่าไอ้ผีชั่วมาทำให้ตนตายทำไม รู้ไหมว่าตนยังมีอนาคตที่สดใส
“คนเลวอย่างแกสมควรตาย”
“ฉันไม่เคยทำอะไรให้แกสักหน่อยไอ้ผีเลว” ด็อกเตอร์พุ่งเข้าจะทำร้ายเทิด พริบตานั้นเงาผีดำมืดก็พุ่งขึ้นจากพื้นเข้ากลุ้มรุมด็อกเตอร์กับเข้มแล้วลากจมลงใต้ดิน เทิดมองและพูดอย่างสะใจ
“ขุมนรกเท่านั้นที่เหมาะกับพวกแก!”
สารวัตรวิเศษเพิ่งออกมาลานจอดรถที่วัดเจอลูกน้องที่สั่งให้ตามด็อกเตอร์กับเข้มไปกลับมารายงานว่ารถของด็อกเตอร์ประสบอุบัติเหตุทั้งสองคนเสียชีวิตแล้ว สารวัตรอึ้งอย่างคาดไม่ถึง
ooooooo
ที่เรือนเล็ก...รูปปั้นอัปลักษณ์แผ่ไอดำออกมา ดวงตาแดงก่ำ ไม้ตีระนาดสองอันลอยขึ้นมาแล้วเริ่มตีลงบนผืนระนาดบรรเลงเพลงท่วมธรณี คลื่นเสียงกังวานกระเพื่อมออกไป...
ต้อง หนึ่งในนักดนตรีเพิ่งรู้ว่าตนลืมกระเป๋ากล้องไว้ที่งาน โทร.ถามเมว่าเห็นไหม พลางออกเดินหาโน้ตเพลงท่วมธรณีที่ด็อกเตอร์ทิ้งที่พื้นมีไอดำแผ่ออกมาเป็นโน้ตเพลงท่วมธรณี เมได้ยินเสียงระนาดบรรเลงเพลงท่วมธรณีก็ทักว่านั่นเสียงระนาดนี่ ถามว่าต้องอยู่ไหน ต้องบอกว่าอยู่ที่วัด บอกเมว่าอย่ามาหลอกกันคนยิ่งกลัวผีอยู่ด้วย บ่นว่าต้องโดนแม่ว่าแน่ๆเลยเพราะกล้องตัวละหลายหมื่น
