บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 8
“เพื่อน” ที่ฐิติพาเขียนจดหมายถึงก็คือกนกแขนั่นเอง กนกแขได้รับจดหมายเห็นลายมือก็รู้ว่าเป็นของฐิติพา ฉีกจดหมายอย่างไม่อินังขังขอบ ไล่บ่าวที่เอาจดหมายมาให้ว่าจะไปไหนก็ไป
ฐิติพาอยู่ในภาวะร้อนรุ่มไปหมด ไม่ว่าจะทำอะไรมองไปทางไหนก็เห็นแต่หน้าฉัตรชนกและนวลอนงค์ ทนไม่ไหวลุกขึ้นกระชากประตูออกไปหายุพาบอกว่า “หญิงไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วค่ะ”
ยุพาถามว่าพูดอะไรอย่างนั้น ที่นี่เป็นของลูกไม่นานหรอก เราแค่รอเวลาวันไหนที่เด็กนั่นมาเราจะได้รู้กัน ฐิติพาถามว่าแล้วหมอเสน่ห์นั่น แม่มั่นใจหรือว่าจะได้ผล
“เราต้องทำทุกอย่าง ทำให้ดีที่สุด หญิงต้องเชื่อแม่ มั่นใจในสิ่งที่แม่ทำ อย่าวู่วามเดี๋ยวมันก็รู้ตัวหรอก” บอกฐิติพาว่า “ในเรื่องของความรักแม่ไม่เคยเป็นอย่างอื่น นอกจากผู้ชนะ”
ยุพามั่นใจในหมอเสน่ห์เพราะเคยใช้กับนวลอนงค์มาแล้ว เวลานั้นท่านชายหลงตนและลืมนวลอนงค์สนิทไปเลย
ooooooo
ด้วยการหาข้อมูลจากบันทึกในอดีตมายืนยันกับคุณจี๊ด คุณจี๊ดจึงสั่งแก้บทให้ตรงกับความเป็นจริง
อรนภากังวลว่าแก้บทแล้วตนจะไม่ได้เป็นนางเอก ลูกปลาโต้ว่าคุณจี๊ดบอกแต่แรกแล้วว่าเรื่องนี้มีนางเอกสองคน ใครจะขโมยบทนางเอกไปได้
พอเข้าห้องประชุม อรนภาบอกว่าตนแค่สงสัยว่าเราจะทำยังไงต่อไป
“ปรับบทจ้ะ” วราชี้แจง “เรื่องเดิม ตอนแรกๆเรื่องจะดำเนินไปตามเรื่องเดิม”
คเชนทร์เสริมว่าเราค้นพบหลักฐานใหม่เกี่ยวกับรอยอดีตจึงหารือกับเจ้าของลิขสิทธิ์บทประพันธ์ เขายินดีให้ปรับได้ อรนภากังวลว่าจะเปลี่ยนตอนจบด้วยหรือ ถ้าอย่างนั้นมันจะเป็น ‘รอยอดีต’ ได้ยังไง
วราบอกว่าก็เป็นนิวรอยอดีต เราจะโปรโมตเรื่องข้อมูลใหม่ที่ต่างจากนวนิยายเพราะเราได้โปรโมตไปแล้ว ว่ามันมาจากเรื่องจริง รอยอดีตฉบับของเราต้องเป็นเรื่องจริง ที่จริงกว่านิยาย
ขวัญอุมากับธีรัชดีใจมากที่การตามหาเรื่องเก่าในเรื่องรอยอดีตของตนไม่เสียหลาย...
ooooooo
ฐิติพาแต่งกายผิดจากปกติมีผ้าคลุมไหล่ที่พร้อมจะสะบัดมาปิดส่วนใดส่วนหนึ่งของใบหน้าอำพรางตัวเข้าไปในสวนสาธารณะ ระวังตัวจนผิดปกติ แต่ตาเหลือบมองหากนกแขที่นัดกันไว้
ไม่นานนักกนกแขก็มาถึง ต่างบอกกันว่ายินดีที่จะช่วยเหลือกัน กนกแขจะช่วยกำจัดฉัตรชนกออกไปจากกองมรดกเพื่อฐิติพาจะได้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของโสภณ ฐิติพาก็จะช่วยกำจัดฉัตรชนกเช่นกัน กนกแขถามว่าจะสามารถกำจัดฉัตรชนกได้ตลอดไปจริงไหม
“สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้แขจะทำให้คุณใหญ่เป็นของแขตลอดไป” กนกแขดีใจแต่ถามว่ามันจะสำเร็จอย่างนั้นจริงหรือ ฐิติพาจึงบอกให้กนกแขไปกับตนยืนยันว่า “นังฉัตรไม่มีวันจะมีความสุขเกินเราไปได้”
