บ่วงนฤมิต

“ถ้าครูห่วงปภาคินกับเมียเขา ครูก็ควรจะไปบ้านปภาคิน ไม่ต้องมายุ่งกับยัยแขเข้าใจไหม หมดธุระแล้วก็กลับไปเสีย” พระยาสารประดิษฐ์ไล่ไม่อ้อมค้อม

ธนาไปที่จักรยานพอรถของกนกแขออกไปก็ขี่รถตาม

“ครูธนานี่ชอบกลจริง” พระยาสารประดิษฐ์บ่น มองตามธนาไป

“คงจะห่วงยัยฉัตรล่ะค่ะ เขารักของเขาจริงๆอย่างที่ยัยแขว่าไว้ไม่ผิด”

กนกแขไปถึงบ้านรมย์ฤดีก็หิ้วกระเป๋าขึ้นไปที่ห้องปภาคินทันทีจนปฐมาห้ามไม่ทัน พอปพนรู้ก็รีบขึ้นไป เกรงกนกแขจะทำอะไรปภาคินอีก ปฐมารีบตามไปอีกคน

กนกแขพรวดเข้าไปในห้อง ฉัตรชนกลุกยืนทันที แต่ไม่ทันทำอะไร กนกแขก็เข้าไปที่เตียงปภาคินกอดจูบและท่องมนตร์ทันที ฉัตรชนกเข้าไปดึงกนกแขออกมา แต่เหมือนยิ่งยั่วยุให้กนกแขเอาชนะให้ได้ ผลักฉัตรชนกออกไปจึงยื้อยุดกันอยู่หน้าเตียงทำให้ปภาคินตื่น มองทั้งสองงงๆ

ปพนกับปฐมาขึ้นไปถึงพยายามแยกทั้งสองออกจากกัน กนกแขร้องไห้ทำเป็นเซไปที่หมอนของปภาคินยกหมอนขึ้นซับน้ำตาเผยให้เห็นตุ๊กตาคู่ที่ใต้หมอน  กนกแข หยิบตุ๊กตาขึ้นมาบอกว่าฉัตรชนกเอาตุ๊กตาซ่อนไว้ใต้หมอนเพื่อกักตัวพี่ใหญ่เอาไว้ ปฐมาถามว่านี่มันอะไรกัน กนกแขชี้หน้าฉัตรชนกด่า...

“ก็นังฉัตรนี่สิ ทำเสน่ห์ให้พี่ใหญ่หลงรัก แกแย่งพี่ใหญ่ไปจากฉัน!”

ปพนกับปฐมาเห็นหลักฐานที่กนกแขอ้างก็หลงเชื่อ ปพนสั่งฉัตรชนกลงไปข้างล่างกลับไปบ้านสวนเดี๋ยวนี้ ปฐมาก็ลงไปบอกนายสุขให้เอารถออก

ฉัตรชนกน้ำตาไหลพราก หัวใจแตกสลาย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ปพนกับปฐมารีบพาฉัตรชนกออกไป ปล่อยให้กนกแขกับปภาคินอยู่ในห้องตามลำพังเป็นโอกาสให้กนกแขเสกมนตร์ซ้ำไปที่ปภาคินโดยเขาไม่รู้ตัว จากนั้นปภาคินก็กลับไปพร่ำเพ้อหาแต่กนกแขอีกครั้ง...กนกแขก้มจูบปภาคินยิ้มอย่างผู้ชนะ

ooooooo

ธนาขี่จักรยานมาถึงบ้านปภาคินเจอปพนกำลังกึ่งจูงกึ่งลากฉัตรชนกออกมาพอดี ปพนไม่พอใจถามว่า ครูมาที่นี่ทำไม ธนาถามว่ากนกแขมาที่นี่ใช่ไหม

ปพนบอกว่าใช่ ต้องการอะไร ปฐมาที่ตามมาสั่งนายสุข ให้พาฉัตรชนกไปส่งที่บ้านสวนเดี๋ยวนี้

ธนาถามว่ามีเรื่องอะไรกันหรือ ปพนเอาตุ๊กตาทำเสน่ห์ให้ดูบอกว่ามันอยู่ใต้หมอนในห้องนอนเขียนชื่อฉัตรชนกตัวหนึ่งและปภาคินตัวหนึ่ง ถามธนาว่า “มันต้องชิงความรักของผู้ชายด้วยวิธีนี้หรือ”