หลงเงาจันทร์

ทิพย์อาภาได้ยินนิติพูดว่าเขมจิราเป็นลูกของเขาเช่นกันก็เหน็บแนมว่ายังจำได้ด้วยหรือว่าเป็นพ่อของแก สองผัวเมียเปิดศึกน้ำลายกันอย่างไม่มีใครยอมใคร อารีย์เห็นท่าไม่ดีสั่งให้หยุดทะเลาะกันได้แล้ว มาปรึกษาเรื่องเขมจิราไม่ดีกว่าหรือ นิติไหว้ขอโทษแม่ หันไปบอกทิพย์อาภาว่าไม่เห็นด้วยที่จะให้ลูกหมั้นตอนนี้ เนื่องจากลูกยังเรียนไม่จบ ช่วงนี้เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อของแก เขาไม่อยากให้แกไปวุ่นวายเรื่องอื่นมากกว่าการเรียน

“พ่อเห็นด้วยนะ พ่อเป็นห่วงเรื่องเรียนของเขมกลัวจะเรียนไม่จบ” พงษ์เข้าข้างลูกชาย

“แต่เด็กสองคนชอบกัน ทิพย์เห็นว่าหมั้นไว้ก่อนดีกว่า ทางเราจะได้ไม่เสียหาย”

ไม่ว่าทิพย์อาภาจะโน้มน้าวอย่างไร นิติก็ไม่เห็นด้วยกับการหมั้นครั้งนี้ สั่งให้เธอไปบอกทางโน้นว่ารอให้เขมจิราเรียนจบก่อนแล้วจะหมั้นหรือจะแต่งก็ได้เขาไม่ว่า แต่ขอให้ลูกเรียนจบก่อน ทิพย์อาภายังไม่ทันอ้าปากเถียง เขมจิราที่แอบฟังอยู่หน้าประตูห้องพรวดพราดเข้ามา ยืนกรานจะหมั้นกับธนาคิมตอนนี้ พิมพ์ชนกตามเข้ามาจะพาน้องออกไป แต่เธอไม่ยอมไปไหนทั้งนั้นนี่เป็นเรื่องของเธอ เธอจึงมีสิทธิ์อยู่ฟัง

“ยังไงเขมก็จะหมั้น เขมจะหมั้นกับพี่คิมให้เร็วที่สุด”

นิติยืนยันคำเดิมไม่ยอมให้เขมจิราหมั้น เธอ

โกรธมากต่อว่าพ่อว่าลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน ที่ไม่อยากให้เธอหมั้นเพราะต้องการจะช่วยพิมพ์ชนก ทุกคนงงพิมพ์ชนกไปเกี่ยวอะไรด้วย

“พิมพ์ชอบพี่คิม พิมพ์คิดแย่งพี่คิมของเขาใครๆก็รู้ พูดสิพิมพ์ พูดสิว่าชอบพี่คิมใช่ไหม ตอนอยู่ในป่าด้วยกันน่ะ พูดสิ พูดๆๆ” เขมจิราไม่พูดเปล่าจับไหล่พี่สาวเขย่าอย่างกดดัน นิติไม่พอใจดึงพิมพ์ชนกออกห่าง ตำหนิ

เขมจิราที่ดึงพี่มาเกี่ยวเพื่อเป็นข้ออ้างให้ทุกคนทำตามใจ ท่านไม่เชื่อว่าพิมพ์ชนกจะแย่งของน้อง

“ได้ คุณพ่อจะไม่เห็นด้วยกับการหมั้นของเขมก็ได้ มันเรื่องของคุณพ่อ แต่นี่มันชีวิตเขม เขมจะหมั้นกับพี่คิมแล้วจะหมั้นให้เร็วที่สุดด้วย คุณพ่อไม่ต้องมางานเขมก็ได้นะคะ เขมมีแค่แม่คนเดียวก็พอแล้ว” พูดจบเขมจิราลุกออกไป ทุกคนรีบเดินตาม

ooooooo

นิติตามเขมจิราจนทัน ตัดพ้อว่าอย่าทำเหมือนเธอไม่ใช่ลูกของท่าน เธอหันขวับตัดพ้อพ่อกลับทั้งน้ำตา

“แล้วพ่อยังเป็นพ่อเขมอีกเหรอคะ ถ้าพ่อไม่รักเขมไม่รักแม่ไม่อยากมีเขมแล้วพ่อมาแต่งงานกับแม่ทำไม”