ตอนที่ 9
“คุณพ่อกำลังไม่สบาย ผมอยากให้ครอบครัวอยู่พร้อมหน้าให้กำลังใจท่าน ยกเว้นคุณจะคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนในครอบครัวนี้” เจอไม้นี้ของนิติเข้าไป ทิพย์อาภาถึงหุบปากได้ แล้วกวาดตามองหาลูกสาวไม่เห็นอยู่แถวนั้นก็ระบายอารมณ์ใส่ลูกชิ้นว่าเขมจิราไปไหน เธอส่ายหน้าไม่ทราบเหมือนกัน
“ไม่รู้ก็ไปตามหาสิ”
คนที่ทิพย์อาภาถามหากำลังโทร.ไปบ่นกับธนาคิมว่าน่าเบื่อสุดๆ เพิ่งหมั้นแท้ๆแทนที่จะได้อยู่กับคู่หมั้นกลับต้องมาต่างจังหวัดไม่รู้จะให้มาทำไมทั้งครอบครัว เขาสนใจขึ้นมาทันทีถามว่าไปทั้งครอบครัวเลยหรือ
“ค่ะ คุณพ่อบอกคุณปู่ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ แต่
เขมก็ไม่เห็นคุณปู่จะเป็นอะไรมาก คนแก่จะให้แข็งแรงตลอดเวลาได้ที่ไหนล่ะคะ”
ธนาคิมมีแผนร้ายในใจ อาสาจะไปช่วยให้หายเบื่อ เขมจิราดีใจแทบโดดตัวลอยบอกให้เขารีบๆมา...
อานนท์นอนหลับอยู่บนเตียงโดยมีริสานอนอยู่ข้างๆ เสียงสายเรียกเข้ามือถือปลุกให้เขาตื่นขึ้นรับสาย ทางโรงพยาบาลโทร.มาตามมีเคสด่วนเข้ามา เขารีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเดินกลับมาที่เตียงเห็นริสายังหลับสนิท อยากจะเขกหัวตัวเองที่ไปยุ่งกับเธอ รู้สึกผิดต่อเธอไม่กล้าสู้หน้า ตัดสินใจออกไปโดยไม่บอกกล่าว
ผ่านไปพักใหญ่ ริสาค่อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้น ไม่เห็นอานนท์อยู่ในห้องถึงกับน้ำตาซึมคิดว่าเขาหลบหน้าไม่ต้องการรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน นิตินั่งชมทะเลอยู่ริมหาดเห็นพิมพ์ชนกเดินมาคนเดียวก็ร้องถามว่าคุณปู่อยู่ไหน ได้ความว่าท่านไปเดินเล่นกับคุณย่า เธอก็เลยขอตัวออกมา นิติกระเซ้านี่ลูกจะให้คนแก่ได้สวีตหวานกันบ้างอย่างนั้นหรือ เธออมยิ้มแทนคำตอบ นิติเห็นดีด้วย เธอเองก็จะได้พักบ้าง ไหนๆก็ลาพักร้อนมาทั้งที
“ถ้าอย่างนั้นพิมพ์ขอไปเดินเล่นหน่อยนะคะคุณพ่อ” พิมพ์ชนกพูดจบลุกออกไป นิติมองตามอดนึกถึงคำพูดของเขมจิราที่กล่าวหาว่าเธอคิดจะแย่งธนาคิมไปจากตนเองไม่ได้
“พ่อไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าลูกสาวของพ่อจะเป็นแบบนั้น” นิติพึมพำกับตัวเอง...
เขมจิราแต่งตัวสวยอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ทิพย์อาภาเข้ามาเห็นก็แปลกใจจะแต่งสวยไปไหน เธอแต่งไว้รอพี่คิมเดี๋ยวจะตามมาที่นี่ สงสัยคงทนคิดถึงเธอไม่ไหว ทิพย์อาภาไม่สบายใจนักถามเพื่อความแน่ใจว่าเขาจะมาเพราะลูกจริงๆหรือ เขมจิราหงุดหงิดทันทีแว้ดใส่แม่ตัวเองพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร
“เขมใจเย็นก่อนสิลูก แม่แค่อยากให้ลูกระวังนังพิมพ์ไว้ อย่าลืมว่ามันก็มาที่นี่ด้วย”
“จริงด้วย” เขมจิราหน้าเครียดขึ้นมาทันที...










