หลงเงาจันทร์

ที่บริษัทไอทีของธนาคิม เอกรัฐตกใจมากเมื่อรู้ว่าเพื่อนรักจะหมั้นกับเขมจิราทั้งที่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน จึงทักท้วงว่าไม่เร็วไปหน่อยหรือ ธนาคิมเล่าว่าแม่ของเขากลับคิดตรงข้ามหาว่าช้าไปด้วยซ้ำ

“ตกลงแม่แกหรือแกที่หมั้นวะ”

“ฉันตัดสินใจแล้ว”

เอกรัฐหรี่ตามองเพื่อนรัก แน่ใจใช่ไหมว่าการหมั้นครั้งนี้ไม่ใช่หนึ่งในแผนแก้แค้นพิมพ์ชนก ธนาคิมหันขวับถ้าใช่แล้วจะทำไม เอกรัฐด่าเขาว่าเลวมาก ดึงผู้หญิง

อีกคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องมายุ่งด้วย คิดบ้างไหมว่า เขมจิราจะเจ็บปวดแค่ไหนถ้ารู้ว่าเขาไม่ได้รัก

“คิดมากจังนะแก ฉันแค่ทำตามที่แม่ต้องการ

ไม่แน่ ฉันอาจจะรักเขมจิราก็ได้ ฉันจะพยายาม”

“ความรักไม่ต้องใช้ความพยายามหรอกโว้ย จะบอกให้นะไอ้คิม ความรักน่ะถึงแม้แกไม่อยากรัก แต่เมื่อมันรักไปแล้วมันก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้หรอก นี่แหละความรักของจริง”

“แกเคยมีเหรอความรัก ถึงได้มาสอนฉัน” ธนาคิมแดกดันจบลุกออกไป เอกรัฐได้แต่ส่ายหน้าระอาใจ...

พงษ์ยังเครียดไม่หายที่ลูกหลานทะเลาะกัน อารีย์เดินมาตามให้ไปกินอาหารเช้า เขายังไม่หิวให้เธอกินก่อนได้เลย เธอคุยว่าวันนี้มีของโปรดของเขาเธอสั่งให้แอ๋วทำสุดฝีมือคะยั้นคะยอให้ไปกิน อดอาหารไม่ดี เขากลับบอกว่าดี ตายไปเลยได้ยิ่งดี อยู่ไปก็เป็นภาระเธอกับลูกหลาน เธอขอร้องอย่าคิดมากไม่มีใครคิดแบบนั้นกับเขา ชวนไปกินข้าวกันดีกว่า เขาอารมณ์เสียขึ้นมาทันที ตวาดลั่นบอกว่าไม่หิวไม่ได้ยินหรือ

“งั้นถ้าคุณหิวเมื่อไหร่ก็เรียกนะคะ เดี๋ยวฉันจะให้เด็กตั้งโต๊ะให้” อารีย์บอกอย่างใจเย็น

“ผมอยากอยู่คนเดียว”

อารีย์ค่อยๆเดินออกมา แต่ไม่วายหันมองพงษ์ที่นั่งเหม่ออยู่คนเดียวได้เป็นชั่วโมงๆอย่างอดห่วงไม่ได้...

อาการแปลกๆของพงษ์ทำให้อารีย์ไม่สบายใจจึงนำเรื่องนี้ไปเล่าให้นิติกับพิมพ์ชนกฟังว่าตอนที่อยู่วัดท่าทางพงษ์ยังดีๆอยู่เลย แต่พอกลับบ้านก็เริ่มซึมไปอีก อะไรก็ไม่อยากกินเอาแต่นั่งเหม่อ บ่นว่าไม่อยากอยู่เป็นภาระคนอื่น พิมพ์ชนกแนะให้พาคุณปู่ไปหาหมอ

“คุณปู่แข็งแรงดีนี่ลูก ตรวจสุขภาพอยู่ตลอด ใช่ไหมครับคุณแม่”

“ใช่ คุณปู่กับย่าตรวจสุขภาพกันตลอด”

พิมพ์ชนกสงสัยคุณปู่จะไม่ได้ป่วยกายแต่ป่วยใจมากกว่า ท่านอาจเป็นโรคซึมเศร้าในคนสูงอายุ อารีย์ที่เคยเป็นพยาบาลมาก่อนคิดคล้อยตามขณะที่นิติตกใจกับอาการป่วยของพ่อ

ooooooo

เป็นอย่างที่พิมพ์ชนกหวั่นใจ หลังหมอแผนกจิตเวชตรวจพงษ์อย่างละเอียดแล้วพบว่าท่านเป็นโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุ เบื้องต้นหมอยังไม่ได้ให้ยากับคนไข้ แต่อยากใช้วิธีปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมให้ก่อน ถ้าท่านเบื่อก็ให้หาอะไรทำเพื่อเบนความสนใจจะช่วยให้คลายความคิดฟุ้งซ่านอารมณ์จะได้ดีขึ้นด้วย