หลงเงาจันทร์

ด้านพิมพ์ชนกเดินทอดน่องชมวิวอยู่ที่ริมหาดเพียงลำพัง มีเสียงกดชัตเตอร์รัวๆดังขึ้น เธอหันขวับตามเสียง เห็นธนาคิมแอบถ่ายรูปตัวเองอยู่ก็ตกใจปนแปลกใจว่ามาที่นี่ได้อย่างไร โดยไม่รู้ว่าก่อนที่เขาจะตามเธอมา เขาส่งไลน์ไปบอกเขมจิราให้มาเจอกันตรงนี้

พิมพ์ชนกไม่อยากอยู่ลำพังกับธนาคิมสองต่อสองหันหลังเดินหนี เขาปรี่ไปขวาง ตัดพ้อทำไมใจร้ายนัก เขาเพิ่งมาถึงแท้ๆจะหนีกันเลยหรือ เธอไม่สนใจจะคุยด้วยขอร้องให้หลีกทาง

“ไม่ ผมจะไม่ยอมให้คุณหนีผมไปอีกพิมพ์ชนก วันนี้คุณต้องตอบผมให้ตรงคำถาม”

“ฉันตอบไปหมดแล้วไม่มีอะไรจะบอกคุณอีกแล้ว อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ได้โปรด” ว่าแล้วพิมพ์ชนกเดินหนี ธนาคิมดึงเธอมากอดไม่ยอมให้ไป ถามคำถามเดิมว่ารักเขาบ้างไหม อย่าให้เขาต้องทรมานอีกต่อไป แล้วมองไปมุมไกลๆเห็นนิติที่ออกมาตามพ่อกับแม่กลับไปกินข้าวก็แอบยิ้มร้าย

“ตัดใจเถอะค่ะคุณธนาคิม ไม่ว่าฉันจะรู้สึกอย่างไรเรื่องของเราก็เป็นไปไม่ได้”

“ทำไมผมต้องตัดใจในเมื่อผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณ ผมไม่เคยบอกสักคำว่าผมรักคุณ คุณสิที่คิดไปเอง”

“อะไรนะ...คุณหมายความว่ายังไง” พิมพ์ชนกงงไปหมด ทันใดนั้นธนาคิมดึงเธอมาจูบโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว นิติมาถึงตรงนั้นพอดีตกใจแทบช็อกไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขมจิราเห็นภาพบาดตาก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เสียงของเธอทำให้พิมพ์ชนกได้สติ ผลักเขาออกห่าง เขากระซิบอย่างสะใจ

“ผมแค่ต้องการให้คนอย่างคุณได้เรียนรู้ความเจ็บปวดบ้างเท่านั้นเอง”

หญิงสาวเห็นยิ้มร้ายกาจของธนาคิมถึงกับอึ้งไม่คาดคิดว่าคนที่ตัวเองรู้สึกดีด้วยจะทำร้ายกันขนาดนี้

ooooooo

เขมจิราสติแตกพุ่งเข้าไปตบหน้าพิมพ์ชนกไม่ยั้ง คนถูกตบยืนนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายทำร้ายไม่ตอบโต้ ธนาคิมรีบเข้าไปห้าม เขมจิรากำลังขาดสติผลักเขาพ้นทางพุ่งไปทำร้ายพิมพ์ชนกต่อ นิติเข้าไปช่วยห้ามอีกแรงหนึ่ง พร้อมกับสั่งให้หยุด เธอตัดพ้อต่อว่าพ่อว่าไม่ยุติธรรม

ทิพย์อาภากับอารีย์ที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของ

เขมจิราตามมาสมทบ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขมจิรา

โผกอดแม่ร้องไห้โฮ นิติตรงรี่ไปหาพิมพ์ชนกถามว่าชอบธนาคิมหรือ เธออึ้งไม่คิดว่าพ่อจะถามแบบนี้ นิติเห็นลูกไม่ตอบตะคอกใส่ ชอบคู่หมั้นของน้องหรือเปล่า

เธอไม่กล้าตอบได้แต่บอกว่าขอโทษ

“เลว” นิติด่าจบตบหน้าพิมพ์ชนกอย่างแรง “พ่อไม่คิดเลยว่าลูกสาวพ่อจะไร้ยางอายแบบนี้”

พิมพ์ชนกมองพ่อน้ำตาไหลพรากเสียใจสุดๆ

เขมจิรากับทิพย์อาภาต่างยิ้มสะใจ ขณะที่อารีย์รีบเข้าไปไกล่เกลี่ย พงษ์ที่ยืนดูเหตุการณ์ห่างออกมามองหลานสาวคนโตทั้งผิดหวังและเสียใจ ค่อยๆเดินจากไปโดยไม่มีใครเห็น อารีย์ขอร้องนิติให้ค่อยพูดค่อยจากันดีกว่า

พิมพ์ชนกอาจมีเหตุผลก็ได้