บ่วงนฤมิต

ฝ่ายธีรัชเฝ้าครุ่นคิดว่าทำไมพระท่านจึงเลือกที่จะพูดประโยคนั้นกับตนคนเดียว ทั้งที่ตนก็ไม่ใช่คนอย่างนั้นเลย วิยาดาปลอบว่าท่านคงอยากให้เขาไปเจออะไรที่อาจจะคิดแค้นผูกใจเจ็บจะได้หัดตัดใจหัดปล่อยวาง ซึ่งอาจผ่อนหนักให้เป็นเบาได้ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน

ธีรัชสังหรณ์ใจว่าหรือจะเป็นสิ่งที่เขาฝันถึงเสมอ ในฝันที่คิดว่าตัวเองเป็นปภาคิน? สับสนว่ามันคือความฝันหรือความจริงที่ข้ามชาติข้ามภพมาถึงปัจจุบัน?

ooooooo

วันนี้ฉัตรชนกกับปภาคินมาเยี่ยมนวลอนงค์ มีอาหารกระป๋องและผลไม้ติดมือมาฝากด้วย

นวลอนงค์ในชุดทำสวนถือตะกร้าผักกับธนา ป้าสมถือมีดและเสียมเตรียมไปสวนผักกัน เมื่อฉัตรชนกกับปภาคินมาจึงชวนกันเข้าบ้าน ป้าสมเห็นฉัตรชนกกับปภาคินมาจึงขอตัว ปภาคินเรียกไว้ปรึกษาว่าฉัตรชนกบอกว่าอยากมาค้างกับแม่ บางทีตนจะมาค้างด้วย จึงขออนุญาตป้าสมปรับปรุงบ้านให้เป็นสัดส่วนกว่านี้

ป้าสมยินดี ชมว่าปภาคินเอาใจฉัตรชนกมาก ปภาคินบอกว่า “เพราะผมรักเขามากที่สุดนี่ครับ...”

“ฉัตรโชคดีมากที่สามีเอาใจใส่มาถึงครอบครัวด้วยนะ” ธนาชื่นชม แล้วบอกป้าสมกับนวลอนงค์ว่ามีอะไรจะให้ตนช่วยบอกได้เลย แต่วันนี้ขอตัวกลับก่อน ปภาคินบอกว่าอย่าเพิ่งกลับมาถ่ายรูปด้วยกันก่อนเพราะวันนี้ตนเอากล้องถ่ายรูปมาด้วย

ปภาคินถ่ายรูปหมู่ให้แล้ว ธนาบอกให้เขาเข้ามายืนตนจะกดกล้องให้ พอธนานับถึงสาม ปภาคินก็เอามือโอบเอวฉัตรชนกไว้อย่างรักใคร่

หลังจากอัดรูปขนาด 8 คูณ 10 นิ้วมาพร้อมซองสีน้ำตาลหลายใบมาแล้ว ปภาคินบอกให้ฉัตรชนกเอารูปใส่ซองให้น้าสม คุณแม่ฉัตรและครูธนาบ้านละสองใบ

ฉัตรชนกบอกว่าเดี๋ยวจัดให้ มองรูปอย่างยินดีที่เป็นของทันสมัยในยุคนั้น

ไม่นานช่างก็ปรับปรุงบ้านเสร็จ ดูใหม่งดงามใหญ่โตจนนวลอนงค์บอกว่าเกรงใจคุณใหญ่จัง

จู่ๆกนกแขก็โผล่มา ทักตื่นเต้นเสียงดังว่าบ้านหลังใหม่ของฉัตรหรือ ปภาคินชิงตอบว่าบ้านใหม่ของคุณแม่ กนกแขถามว่าพี่ใหญ่สร้างให้ใหม่หรือ

“ปรับปรุงให้อยู่สบายขึ้นเท่านั้น บางทีฉัตรจะมาค้างกับแม่บ้าง”

ฉัตรชนกถามกนกแขว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอบอกว่าเรียนจบชั้น 8 แล้ว มองปภาคินถามว่าตนอยากเรียนหมอ จะขอให้พี่ใหญ่ช่วยติวให้ได้ไหม ปภาคินบอกยินดี นวลอนงค์จึงเชิญทุกคนเข้าบ้าน

กนกแขเห็นปภาคินหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าและตะกร้าเครื่องถักของฉัตรจะเอาเข้าบ้าน กนกแขเห็นปภาคินหิ้วตระกร้ากระเป๋าให้ฉัตรชนกก็ริษยาที่เขาเอาใจฉัตรมาก ยิ่งเห็นว่าในตะกร้าเป็นเสื้อผู้ชายก็ยิ่งทนไม่ได้ เมื่อนวลอนงค์จับแขนชวนเข้าบ้าน กนกแขสะบัดมือออกอย่างรังเกียจ