บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 7
ขวัญอุมาพึมพำว่าตนเคยได้ยินชื่อตึกเย็น
จากไหนนะ ธีรัชบอกว่าถ้าเป็นศรีราชาเราคงหาไม่ยากขอบคุณภารดีแล้วลากลับ
ooooooo
เมื่อมาขึ้นรถ ขวัญอุมาเป็นคนถือบันทึก ส่วนธีรัชถือซองที่ใส่บันทึกมา พอจะขึ้นรถขวัญอุมาส่งบันทึกให้ธีรัช พอเขายื่นมือไปรับเพื่อเอามาใส่ซอง จังหวะที่มือขวัญอุมาแตะมือธีรัชก็เหมือนมีกระแสบางอย่างแล่นผ่านตัวทั้งสอง พอขวัญอุมาสบตาธีรัช ภาพบางอย่างก็แว่บเข้ามา ทั้งการเต้นรำกันครั้งแรก ภาพดอกราตรีและผ้าเช็ดหน้าปักช่อราตรี ภาพฉัตรชนก กอดกับปภาคินในห้องส่งตัววันแต่งงาน...
ทั้งขวัญอุมาและธีรัชเห็นภาพเดียวกัน กระแสแห่งความรักวิ่งวนจนทั้งสองเหมือนจะเป็นลม แต่ขวัญอุมาจับประตูรถอยู่จึงยังยืนมั่นคง ภารดีถามธีรัชว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เขาบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้วขึ้นรถขับไป
ooooooo
ฝ่ายลูกปลาว้าวุ่นใจเพราะขวัญอุมาหายไป ถามวิยาดาจึงรู้ว่าไปลพบุรีกับธีรัช ไม่ได้ชวนลูกปลาไปด้วยเพราะไม่อยากกวน วิยาดาเห็นลูกปลาเป็นห่วงมากจึงบอกให้ลองโทร.ถามดูว่าไปถึงไหนกันแล้ว
ธีรัชขับรถอย่างง่วงนอน ขวัญอุมาจึงให้แวะ
ร้านอาหารพักกันก่อน ระหว่างนั้นลูกปลาโทร.มาพอดี ขวัญอุมาจึงเล่าให้ฟัง ลูกปลาบอกว่ามีอะไรให้โทร.
บอกด้วย
ธีรัชพักกินอาหารแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น ถามขวัญว่าเธอขับรถกลับได้ไหม ขวัญอุมาใจไม่ดีเพราะไม่ชอบขับรถจึงขับไปในรีสอร์ตให้ธีรัชพักก่อน
เมื่อธีรัชนอนพัก ขวัญอุมาออกมาอ่านบันทึกที่หยิบติดมือจากรถมาด้วย บอกตัวเองว่าอยากรู้จริงๆว่าชีวิตของฉัตรชนกหลังแต่งงานแล้วเป็นยังไง พอเปิดหนังสือก็เหมือนต้องมนต์ขลัง รู้สึกดิ่งลึกเข้าไปในอีกมิติหนึ่งของชีวิต...
พออ่านบันทึกแล้ว ขวัญอุมาพึมพำ
“ใช่...ชีวิตจริงไม่ได้จบลงที่การแต่งงาน การแต่งงานเป็นจุดเริ่มต้นต่างหาก”
ขวัญอุมาอ่านบันทึกเพลินจนมืด รีบไปปลุกธีรัชให้กลับ พอดีลูกปลาโทร.มา ขวัญอุมาบอกว่าตนเพิ่งปลุกคุณรัช เดี๋ยวจะรีบกลับ ลูกปลาบอกว่าถ้าคุณรัชยัง
ป่วยอยู่ก็ให้พักที่นั่นก่อนเพราะขับรถค่ำๆมืดๆอันตราย แต่ขอให้ส่งข่าวเป็นระยะก็แล้วกัน พรุ่งนี้ตนกับคุณวิ
จะรีบไปรับกลับ
ธีรัชฝืนตัวเองลุกขึ้นจะขับรถกลับ ขวัญอุมา
บอกว่าลูกปลาให้พักที่นี่ก่อนพรุ่งนี้เช้าจะมารับ แต่เขาต้องไปนอนข้างนอก ตนจะนอนเตียงในห้อง
พอจะนอน ขวัญอุมานึกได้ว่าอ่านพบอะไรบางอย่างในบันทึกจึงลุกไปอ่านต่อที่ห้องนั่งเล่นที่ธีรัชนอน
