บ่วงนฤมิต

แต่อรนภาหัวเราะคิกนำขึ้น แต้วแร้วหัวเราะตามทันที ขวัญอุมารู้สึกเหมือนตัวเองถูกด่าถูกเยาะเย้ย เสียงหัวเราะเหมือนสะท้อนก้องอยู่รอบตัวจนรู้สึกจะเป็นลม ลูกปลาตกใจเรียก ลุกขึ้นทุบโต๊ะตวาด

“นี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะ ขำอะไรนักหนา ทำร้ายจิตใจคนอื่นนี่มันตลกนักหรือ”

แต้วแร้วถามเย้ยว่าทำร้ายอะไร? ใคร? เราพูดเรื่องละครต่างหาก ต้อยติ่งติงว่าเราพูดกันหลายหนแล้วว่าเรื่องนี้มันเรื่องจริง คุณขวัญเขาอินกับบทของเขา

“ขวัญเขาอินจัดจ้ะ บทนี้ใครวิจารณ์ไม่ได้เลย” อรนภาแทรกขึ้น

แต้วแร้วถือโอกาสโวยว่าตนผิดอีกแล้วหรือ ทำยังไงดี ไม่รู้มาก่อนเลยว่าตัวละครก็ว่าไม่ได้ วิจารณ์ไม่ได้เลย ตนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

ขวัญอุมายืนโงนเงนเพราะยังไม่หายดี ซ้ำมาสะเทือนใจซ้ำอีก ต้อยติ่งอยู่ใกล้กว่าเพื่อนรีบเข้าประคองบอกให้ไปพักก่อน ฉายฉานที่สังเกตมาแต่ต้นแต่ไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วยเห็นขวัญจะเป็นลมก็พรวดเข้าประคองเต็มมือ บอกให้ไปนั่งพักก่อน บอกต้อยติ่งให้รีบไปหายาดมให้

อรนภาเห็นทุกคนโดยเฉพาะฉายฉานตกใจเป็นห่วงขวัญอุมาก็ไม่พอใจพูดประชดลอยๆ

“ได้หนุ่มดูแล เดี๋ยวคงจะหายเร็วหรอก”

เอ็ดดี้กับต้อยติ่งรู้สึกถึงสถานการณ์ที่ไม่ปกติ ไม่อยากเข้าไปยุ่ง มองหน้ากันแล้วทำท่ารูดซิปปากหันไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

ooooooo

คืนนี้ขวัญอุมาฝันร้ายอีกแล้ว ตื่นเช้ามาเล่าให้ลูกปลาฟังว่า ตนฝันเห็นคนนั้นอีกแล้ว มันจะทำร้ายตน

ลูกปลางัวเงียตื่นมาบอกว่ามันก็แค่ฝัน แต่ขวัญอุมาบอกว่ามันฝันบ่อยจนตนไม่สบายใจ ลูกปลาถามว่าจะใส่บาตรไหม ขวัญอุมาบอกว่าไม่ได้เตรียมของไว้

“ก็ไปขอใส่กับคุณวิสิ คุณวิแกบอกว่าใส่บาตรทุกเช้า แล้ววันหลังก็หาของมาใส่เองบ้าง”

ขวัญอุมารีบอาบน้ำแต่งตัวลงไปเจอวิยาดาถือของใส่บาตรไปหน้าบ้านพอดี วิยาดาจึงชวนไปใส่บาตรด้วยกัน

เมื่อเดินไปถึงหน้าบ้านเจอธีรัชยืนรออยู่ก่อนแล้วและพระมาพอดี พอธีรัชนิมนต์พระ วิยาดากับขวัญอุมาจึงช่วยกันส่งของให้ธีรัช แต่เขาเบี่ยงตัวหลบขวัญอุมาจึงใส่บาตรเอง วางดอกไม้บนฝาบาตรธีรัชจึงเอามือแตะดอกไม้คล้ายใส่บาตรด้วยกัน พระมองดอกไม้แล้วมองหน้าธีรัชอย่างเมตตาเอ่ย...

“เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรนะโยม”

พูดแล้วพระเดินผ่านไปเลย ขวัญอุมามองหน้าธีรัชเอ่ยอย่างแปลกใจว่า นึกว่าท่านจะให้พร สงสัยว่าทำไมพระท่านไม่พูดกับตนเลยบอกแต่เขาคนเดียว

วิยาดาบอกว่าพระที่นี่ท่านไม่ให้พรหลังรับบาตร ท่านจะไม่ยืนแสดงธรรม

“แต่ท่านพูดกับผมนี่ฮะแม่ ท่านบอกว่าเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร...มันหมายถึงอะไร”

วิยาดาอึ้ง สังหรณ์ใจว่า...เหมือนมีความลับอะไรกำลังจะเปิดออกแล้ว