บ่วงนฤมิต

“เบรกกอง 15 นาที” คเชนทร์ประชด ตะโกนแถมเวลาให้ 

เมื่อได้เวลาทำงานต่อ ธีรัชกับอรนภาแต่งชุดเตรียมเข้าฉากเรียบร้อยแล้วกำลังนั่งคุยกันอยู่ในห้องแต่งตัว ลูกปลาจูงขวัญอุมาเข้ามา บ่นเชิงปรามว่าเราทำดีมาหลายคิวแล้วเป็นอะไรถึงอาละวาดขึ้นมาอีก

“ก็มันไม่ใช่อย่างนี้นี่พี่ลูกปลา เรื่องบ้าๆอย่างนี้มันไม่จริง” ลูกปลาถามว่าอะไรที่มันไม่จริง “ก็เรื่องที่โฉมเฉลานอกใจปรานน่ะสิไม่จริง โฉมเฉลารักปรานคนเดียวไม่ได้รักธนกฤตแล้ว”

อรนภาเห็นลูกปลากับขวัญอุมาเดินเข้ามาใกล้ก็ส่งสัญญาณให้แต้วแร้ว แต้วแร้วทำเป็นเดินไปทางห้องน้ำแล้ววกมาแอบฟังลูกปลากับขวัญอุมาคุยกัน

ลูกปลาไหว้ขอร้องขวัญอุมาว่าอย่าเถียงคนแต่งเรื่องเลย เล่นให้จบๆไปอย่าทำให้ทุกคนอารมณ์เสียไปหมดอย่างนี้ ขวัญอุมาเถียงว่ามันไม่จริง เชื่อไม่ได้ ตนถึงเล่นไม่ได้

“ทูนหัว...ไอ้เรื่องความจริงในชาติไหนก็ไม่รู้ของใครก็ไม่รู้น่ะ ฉันขอได้ไหม เวลานี้ขวัญเป็นนักแสดง หน้าที่ของเธอคือเล่นละครเรื่องนี้ให้จบ”

ขวัญอุมาถูกขอร้องอ้อนวอนก็รับปากลูกปลา

ที่จะไม่ทำให้งานสะดุด กดความรู้สึกที่จะทวงถามความยุติธรรมให้ใครบางคนไว้ ตั้งใจทำงานให้เสร็จก่อน

แต่แล้วดาวรายก็สั่งผ่านวิทยุ เชิญปรานกับพิมพ์แขตอน 10 ฉาก 2 ที่เซตเลย

อรนภาทำเสียงตกใจถามว่านี่ถ่ายกันเสร็จแล้วหรือ ฉายฉานบอกว่าคงพักก่อน ตอนนี้เอ้กับคุณรัชไปถ่ายก่อนเลย

ฉายฉานเอาน้ำเย็นไปให้ขวัญอุมาบอกว่าติ๋มเขาจะเอามาให้ตนเลยขอถือมาให้ แล้วชวนขวัญซ้อมกันอีกที อรนภาสอดเสียงเข้ามาว่า

“ซ้อมให้คล่องเลยนะ พอถ่ายทำจริงก็จะได้

ลื่นเลย” แล้วหันควงแขนธีรัช “ไปกันเถอะค่ะคุณรัช”

ขวัญอุมาสะกดใจไม่ให้โกรธอรนภา ฉายฉาน

นั่งข้างๆขวัญอุมาทำตัวไม่ถูก ส่วนลูกปลานั่งกระพือพัดอย่างกลุ้มใจกับบรรยากาศที่ระอุคุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา

ooooooo

และแล้วก็ถึงจุดระเบิด เมื่อธีรัชต้องปลอบใจอรนภาสาวสวยที่เป็นคนรัก แต่ธีรัชที่เล่นเป็นปรานกลับปลอบใจได้แค่ความรู้สึกแบบน้องสาว

คเชนทร์ให้ลองใหม่อีก ธีรัชก็ยังกอดปลอบอรนภาอย่างพี่ชายกอดน้องสาว ไร้อารมณ์รักปรารถนาเยี่ยงชายหนุ่มกับหญิงสาวที่เป็นคนรัก

“โว้ย...กูอยากจะบ้า” คเชนทร์อารมณ์ระเบิดฟาดบทลงพื้น อรนภาเสนอให้พักกอง  ตนจะซ้อมให้ธีรัชเอง “ไม่ต้องพักแล้ว เลิกกองไปเลย เลิกกอง!!”