เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 10
เสี่ยภุชงค์ไม่ได้คิดถึงพวกหินกับหาญ มัวหัวเสียเมื่ออดีตสมุนสมัยเป็นเสือชงมารายงานเรื่องโจรปล้นเงิน
“ไม่มีโจรต่างถิ่นเข้ามาปล้นในเขตนี้หรือ”
“ใช่ครับเสี่ย...ไม่มีโจรก๊กไหนเข้ามาปล้นในเขตนี้ แต่ละก๊กต่างเก็บตัวเงียบเพราะกองปราบส่งมือปราบออกกวาดล้างชุมโจรต่างๆทุกภาค”
“ถ้าไอ้พวกปล้นเงินกูไม่ใช่โจรต่างถิ่น...งั้นพวกมันเป็นใคร...”
ooooooo
เสี่ยภุชงค์ไม่ยอมแพ้หาทางล่อพวกโจรมาติดกับ ส่งทนายผดุงไปฝากเงินอีกครั้งแต่ครั้งนี้มอบหมายให้สมุนทั้งอดีตและปัจจุบันช่วยกันอารักขา ทนายผดุงยังผวากับการปล้นคราวก่อน กอดกระเป๋าแน่นจนเหล่าสมุนพากันหัวเราะเยาะที่ทนายเจ้าเล่ห์กลัวหัวหดขนาดนี้
หินกับหาญไม่หลงกลเสี่ยภุชงค์ ส่งเด็กๆไปสอดแนมจนรู้จังหวะและฉวยโอกาสตอนทนายผดุงลงจากรถหน้าธนาคารเข้าจู่โจมและขโมยกระเป๋าเงินไปต่อหน้าต่อตา!
ทนายผดุงเครียดมากเพราะเงินถูกปล้นเป็นครั้งที่สอง เสี่ยภุชงค์หัวเสียมาก โวยลั่นคฤหาสน์
“มันรู้ได้ยังไงว่าจะมีการขนเงินวันนี้ มันต้องมีคนทรยศ...คนทรยศจะต้องได้รับโทษอย่างสาสม...รู้ไหมว่าโทษที่คนทรยศจะได้รับมันคืออะไร...ตาย!”
สีดากับเหล่าสมุนเสี่ยภุชงค์ก้มหน้าด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ไม่อยากคิดสภาพโจรตัวการหากเสี่ยภุชงค์จับได้ว่าเป็นใคร...และมาจากไหน
ดนัยรู้เรื่องเงินของเสี่ยภุชงค์ถูกปล้นเป็นครั้งที่สองในวันต่อมา อดสงสัยพวกหินกับหาญไม่ได้เพราะเป็นคนในพื้นที่ที่น่าจะรู้ความเคลื่อนไหวของเสี่ยภุชงค์มากกว่าคนอื่น กระนั้นเขาก็ต้องหยุดความคิดนั้น
เมื่อจู่ๆ ก็ได้ยินพวกชาวบ้านคุยกันในร้านกาแฟประจำบ้านโคก
ชาวบ้านคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในร้านพร้อมเงินปึกใหญ่จะขอใช้หนี้กับเจ้าของร้านกาแฟ
“ข้าเอาเงินมาใช้หนี้ค่าข้าวสารกับเครื่องกระป๋องแล้วก็ค่าน้ำมันตะเกียงด้วย”
“เดี๋ยวนะ...ข้าดูบัญชีหางว่าวก่อน ไปรวยอะไรมา...เอ็งยังไม่ได้เกี่ยวข้าวไม่ใช่หรือ แล้วเอาเงินที่ไหนมาล้างหนี้”
“ไม่ต้องถามหรอกว่าไปรวยอะไรมา เอาเป็นว่าข้ามีเงินมาใช้หนี้ก็แล้วกันนะ คิดบัญชีเร็ว...ข้าต้องไปใช้หนี้ค่าปุ๋ยกับค่ายาที่ในเมืองอีก”
“เอ้า...ข้าจะคิดบัญชีละนะ...ล้างหมดเลยไหม”
“ล้างหมดบัญชีเลยสิวะ”
ใช้หนี้จบชาวนาก็ผละไป ทิ้งดนัยให้มองตามด้วยความสงสัย...ชาวนาจนๆเอาเงินมากมายมาจากไหน
ooooooo
หินกับหาญนำเงินจากการปล้นครั้งที่สองไปให้พวกเปรียวกับน้ำหวานแจกจ่ายชาวบ้าน สี่สาวตกลงทำด้วยความเต็มใจเพราะไม่อยากเห็นพวกชาวบ้านอดอยาก
