ม่านบังใจ
ตอนที่ 2
เมื่อใช้ทั้งเล่ห์กลมนต์คาถาไม่สำเร็จ สร้อยทองเล่นใหญ่ทิ้งไพ่ใบสุดท้ายเอาสัญญาเงินกู้ไปให้เฟื่อง-ลดาดูบอกว่านี่คือสัญญาเงินกู้ที่เฟื่องทำไว้โดยใช้บ้านหลังนี้ค้ำประกันและเวลานี้เจ้าหนี้ก็กำลังจะยึดบ้านแล้ว เฟื่องลดาตกใจที่พ่อกู้มาถึงห้าล้านถามว่าพ่อเอาเงินไปทำอะไร
สร้อยทองทำเป็นอึกอักแต่แล้วก็บอกว่าเฟื่องติดการพนัน
เฟื่องลดาไม่เชื่อเพราะทำงานเสร็จพ่อก็กลับบ้านจะติดการพนันได้ยังไง สร้อยทองไม่พูดแต่ถามว่า
“เวลาที่อยู่บ้านพ่อของลดาชอบทำอะไรที่สุดล่ะจ๊ะ”
เฟื่องลดาคิดทบทวน ภาพที่ชินตาและอยู่ในความทรงจำคือพ่อชอบดูบอลมาก ขนาดข้าวก็ไม่ยอมทานต้องดูบอลให้จบก่อนแต่ก็ไม่เห็นเกี่ยวกับการติดพนัน
“ก็พนันบอลไงจ๊ะ” สร้อยทองโพล่งออกไป พอเห็นเฟื่องลดาตกใจก็ทำเสียงอ่อนออกตัวว่า “ความจริงน้าไม่อยากบอกให้หนูรู้สึกไม่ดีกับพ่อ แต่มาถึงตอนนี้ น้าจำเป็นต้องบอก เพราะแค่หนี้พนันที่พ่อหนูทิ้งไว้ น้าก็ไม่มีปัญญาจะจ่ายอยู่แล้ว ถ้าต้องส่งลดาเรียนอีก น้า...”
เห็นเฟื่องลดาอึ้งพูดไม่ออก สร้อยทองทำเป็นหันหลังซับน้ำตาแต่ที่แท้แอบยิ้มสมใจ
สร้อยสนยังคิดไม่ตก ถามแม่ว่าจะไม่ให้ลดาเรียนต่อจริงหรือ ตนสงสารน้อง สร้อยทองถามว่าแล้วจะให้ทำยังไง ในเมื่อพ่อสร้างหนี้สินไว้ ลูกก็ต้องรับกรรมไป
“สนไม่อยากเชื่อเลยว่าคนดีๆอย่างคุณลุงจะติดการพนันจนเอาบ้านไปค้ำเงินกู้นอกระบบพวกนี้” สร้อยทองมองขวับตาขวางเสียงเขียว ถามว่าคิดว่าตนกุเรื่องขึ้นมาหรือ สัญญาเงินกู้ก็เห็นแล้วนี่
“ก็เพราะเห็นสัญญาน่ะสิคะ สนถึงงง ถ้าบอกว่าแม่เป็นคนไปกู้ยังจะน่าเชื่อกว่า”
สร้อยทองที่กำลังดื่มน้ำสำลักพรวด พาลด่าว่าลูกบ้า เห็นคนอื่นดีกว่าแม่ตัวเอง ไม่อยากคุยด้วย พูดเยอะแล้วเจ็บคอ แล้วเดินไปเลย
พอเข้าห้องนอนก็กระแทกนั่งที่เตียง บ่นหงุดหงิด
“ยัยสนนะยัยสน มันเป็นยังไงชอบมาจับผิดอยู่ได้ ยังดีนะที่ยัยลดาไม่สงสัยอะไรเลย” แล้วหันมองรูปเฟื่องที่หัวนอน “อย่าโกรธเลยนะคะคุณเฟื่องที่ฉันไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด”
ความจริงทั้งหมดคือ สร้อยทองเล่นการพนันที่บ่อนของเสี่ยนภแต่ไม่มีเงินสดเสี่ยจึงให้เครดิต สร้อยทองเสียการพนันทั้งต้นทั้งดอกถึง 5 ล้าน เสี่ยจึงเอาตัวไว้เป็นประกันให้เฟื่องไปทำสัญญาเงินกู้และเอาบ้านค้ำประกันไว้ ถ้าภายในสามเดือนจ่ายไม่หมดก็จะยึดบ้าน เฟื่องไม่มีทางเลือกจำต้องทำสัญญาไว้
เมื่อเฟื่องเสียชีวิต เสี่ยนภจึงจะยึดบ้าน สร้อยทองมองรูปเฟื่อง ไม่เพียงไม่รู้สึกผิดแต่กลับพูดเอาดีเข้าตัวก่อนล้มตัวนอนว่า
“เพื่อเป็นการตอบแทนที่คุณช่วยฉันวันนั้น วันนี้ฉันก็จะช่วยลูกสาวคุณได้อยู่อย่างสุขสบาย...ไปที่ชอบที่ชอบนะคะ”
เฟื่องลดาตัดสินใจไม่เข้ามหาวิทยาลัยแต่จะหางานทำ กานดาตกใจถามว่าทำไม ทีแรกเฟื่องลดาไม่ยอมบอก แต่กานดาเป็นเพื่อนรักจึงบอก แต่ให้สัญญาว่าจะไม่บอกใคร เฟื่องลดาจึงเล่าให้ฟัง
กานดาเข้าใจ เห็นใจ บอกว่าตนจะช่วยหางานให้ลดาทำด้วย
ooooooo
ไทว์สืบประวัติเสี่ยนภอย่างละเอียดมาเล่าให้ทัฬห์ฟังว่า
“ชื่อนภ ใครๆเรียกเสี่ยนภ เป็นเจ้าของอาบอบนวดหลายแห่ง บ่อนการพนันลับๆหลายที่พวกผมก็เล็งๆอยู่แต่แบ็กเขาดีเลยยังเอาผิดไม่ได้ ที่เด็ดกว่านั้นก็คือไอ้เสี่ยนี่มันชอบเปิดซิงเด็กสาวบริสุทธิ์ ถ้ามันถูกใจทุ่มไม่อั้น เอามาเลี้ยงสองสามเดือนพอมันเบื่อก็ส่งเข้าอาบอบนวดของตัวเองรับลูกค้าวีไอพีต่อ”
เล่าแล้วถามพี่ชายว่าอยากรู้เรื่องไอ้เสี่ยนี่ไปทำไม
“ไว้จะเล่าให้นายฟังทีหลังก็แล้วกัน ขอบใจมากนะ”
